Matteo Ciffo - Origini - Teschio 1

*CAUSA CHIUSURA LA SPEDIZIONE PARTIRA' IL GIORNO 18/06/26*

- Contemporaine beeldhouwkunst van Matteo Ciffo (Italië - 1987). Oorsprong Titel - Skelet 1
- Jaartal 2025. Uitgave nr. 1/40 - Ondertekend en geauthenticeerd door de kunstenaar, met echtheidssertificaat
- Materiaal: verloren-win bronzen gieting
- Condities: uitstekend



Collectie ORIGINI

Voor de fragmentatie.
Voor het architectonische geheugen.
Voor de blokken, erosies en onmogelijke reconstructies.

Origini is geboren als de eerste contact met de archetypische materie van de mens: de schedel.
Niet als symbool van de dood, maar als primaire structuur, matrix, absolute getuigenis van de tijd.

Deze werken in brons vertegenwoordigen het begin van het onderzoek dat later zal leiden tot de collectie Frammenti.
Als Frammenti het verbroken geheugen, de ruïne en de reconstructie van identiteit onderzoekt door middel van geometrische modulo’s en sculpturale architecturen, vormt Origini haar initiële kern: de essentiële vorm waaruit alles afgeleid is.

Brons speelt hier een fundiale rol.
Eeuwige, historische, bijna rituele materie, bewaart het oppervlak als een met de tijd versleten huid.
De verticale insnijdingen gaan door de schedel als temporele latten, sedimentaties van geheugen, primitieve sporen van een taal die nog onbekend is.

In Origini is de vorm nog integraal.
Het is niet gebroken.
Het is nog geen fragment.

Maar het bevat al alles wat daarna zal komen.

De werken van de serie Frammenti ontstaan juist uit deze initiële spanning:
de wil om het klassieke lichaam te transformeren in hedendaags reliëf, de perfectie te onderbreken door de leegte, de kubus, de erosie en de suspensie.

Origini is dus het nulpunt van het onderzoek.
De oermaterie waaruit de volgende geheugen-arkitecturen voortkomen.

Waar Frammenti de desintegratie van identiteit door de tijd vertelt, bewaart Origini nog steeds het primitieve zaad ervan.






MATTEO CIFFO

Geboord in Biella in 1987, sinds 2007 ontwikkel ik een onderzoek gericht op materie, haar transformatie en het geheugen dat zij bewaart. Mijn werk ontstaat uit een direct contact met nobele en complexe materialen zoals marmer- en steenpoeders, natuurlijke pigmenten, Armeense aarde, oxide en metalen. Ik beschouw ze niet als eenvoudige uitdrukkingsmiddelen, maar als levende aanwezigheid, dragers van tijd, geschiedenis en mogelijkheden van hergeboorte.

Door een proces dat ik beschouw als eerder ritueel dan beeldhouwkunst: een herleving van de steen geleid door mijn hand. De praktijk ontstaat uit waarneming en de wens om leven terug te geven aan wat gebroken, verlaten of vergeten is. Fragmenten en afvalsels, vaak afkomstig van het werk van andere beeldhouwers, worden oorspronkelijke materie voor mijn werken.
Het gaat om materialen die al een verhaal in zich dragen. Ik ontbind en her assembleer ze, waardoor vormen ontstaan die niet langer bij hun voorgaande toestand horen, maar bij een nieuwe conditie. Elk werk ontstaat uit een fragiel evenwicht tussen verlies en hergeboorte, tussen geheugen en mogelijkheid, waarmee zichtbaar wordt het moment waarop materie stopt te zijn wat het was en iets anders wordt.

De koers neemt de vorm aan van een transformatie die traditionele beeldhouwkunst overstijgt, dichterbij een vrijwel alchemistische dimensie. Ik gebruik materialen die reeds bestaan hebben, ontbind ze en herassembleer ze om nieuwe vormen en identiteiten te genereren. Elke creatie ontstaat uit een spanning tussen vernietiging en regeneratie, tussen verlies en geheugen, waardoor een continue toestand van verandering zichtbaar wordt.

Het onderzoek confronteert zich met materialen die een diepe tegenstrijdigheid belichamen: schijnbaar eeuwig en onvernietigbaar, maar tegelijk gevoelig en kwetsbaar. Wat onwrikbaar lijkt, laat een onstabiele aard zien, in staat om te reageren, te oxideren en in de loop der tijd te transformeren. Deze conditie maakt materie tot een actieve medeplichtige in het werk, betrokken in een voortdurend dialoog met tijd en omgeving.

Perfectie laat plaatsmaken voor kwetsbaarheid, en eeuwigheid manifesteert zich als een levende, menselijke ervaring. Materie is niet ondergeschikt, maar wordt co-auteur, met op het oppervlak sporen van handeling, proces en eigen evolutie.

Autodidact heb ik mijn pad opgebouwd door experimenteren, waarneming en luisteren. De benadering is niet gericht op beheersing, maar op het begeleiden van het materiaal in zijn transformatie. De vormt resultaten weerspiegelen het functioneren van het geheugen: structuren waarin fragmenten, sporen en afwezigheden samenleven en zichzelf regenereren.
Deze praktijk onderzoekt materie als levende archief. De sculpturen ontstaan als aanwezigheid die tussen ruïne en hergeboorte, tussen blijvende en transformatie, zweven en aan materie een diep hedendaagse en menselijke dimensie teruggeven.