Miquel Torner de Semir (1938) - Amor entre capas

Getekend door de kunstenaar aan de onderkant

Het werk wordt onbeperkt tentoongesteld

Afmetingen werk: 55 cm hoog x 46 cm breed

Goed behoud

:::::::::::::::::::::::::::::::::::::

BIOGRAFIE VAN MIQUEL TORNER DE SEMIR.

Miquel Torner de Semir werd geboren in 1938 in het vorig eeuw en het kasteel van Santa Pau, in de Garrotxa (Girona), als de laatste levend geboren persoon in dit emblematische bouwwerk omringd door vulkanen (hij woont tegenwoordig in Sant Feliu de Guíxols). Dit feit markeert zijn faculteit als schilder. Een man van oud-Catalonië, geleerd, altijd aangetrokken door de Middeleeuwen, het Romaanse van de Pyreneeën en de vroege gotische kunst. De erfenis van de Italiaanse Renaissance, met name de Quattrocento-schilderijen uit Italië zoals Fra Angélico of Rafaël, laat zich voelen in vele portretten van vrouwen van Torner de Semir, zoals degene die hier wordt getoond. Het is precies die mix tussen oud en nieuw waar de originaliteit van zijn werk ligt. Wat hem het meest lijkt te hebben gevormd is de kennis van romaanse en gotische kunst. Zijn figuren, in vele gevallen omgeven door een dikke donkere lijn, roepen de gotische glas-in-loodramen op: luminescent, mooi op zichzelf en door zichzelf. Leerling van de muurschilder en graveur Ricard Marlet, leert hij wat voor hem het belangrijkste is: de discipline van tekenen. Aan de meester Marlet maakt hij kennis met het Modernisme en het Catalonie-Nieuwisme. Hij studeerde aan de Escuela de Bellas Artes in Sant Jordi in Barcelona en aan de San Fernando-school in Madrid, waar hij het Prado-museum bezoekt en doordrongen raakt van Velázquez’ schilderkunst, met als doel de meninas naar zijn smaak te reproduceren, met zijn eigen stijl, met levendige kleurtonen zoals roze en fluorescerend violet die geen twijfel laten bestaan over de hoogte, moderniteit en sympathie van de kunstenaar. Bovendien, wie goed kijkt, kan de collage-techniek van de kunstenaar ontdekken, waarbij hij een stuk stof, karton of zelfs een muziekpartij inschakelt.

In Parijs begint zijn werk zoals hij het noemt "tussen oud en nieuw". Hij begon in Terrassa met solo-exposities in 1968, daarna in andere Catalaanse steden en in Parijs (galeries Espace en Boutique). Zijn werk begon als mediterrane figuratie, uiteindelijk afgewisseld met abstractie, om terug te keren naar figuratie met een modern concept. Hij wordt uiteindelijk beschouwd als een van de belangrijkste exponenten van de mediterrane schilderkunst.

Al deze tendensen waren hem niet onbekend, aangezien hij in Barcelona de gelegenheid had om kennis te maken met de groep Dau al Set. In de school van Dau al Set ontmoet hij zo gerenommeerde kunstenaars als Tharrats, Muxart of Tapies. Zijn schilderkunst kenmerkt zich door het gebruik van levendige en rijke kleuren. Zijn werk kan in één woord worden gedefinieerd: LEVEN. Zo kenmerkt het monumentale werk van deze Catalaanse schilder zich door rijke, samenhangende kleuren en door de diverse materialen die hij als drager gebruikt, wat leidt tot een expressionistische schilderkunst van hoge chromatische kwaliteit en een uitgesproken persoonlijkheid, waardoor de kunstenaar als meester wordt gepositioneerd.

Klassiek en modern smelten samen onder de penseel van Miquel Torner de Semir. De tijd vervaagt en verdwijnt. De scheidingslijn tussen verleden en heden vervaagt met zijn schilderijen, met zijn manier van het tekenen op het doek. Miquel bereikt wat slechts weinigen tevoren hebben bereikt: het verleden spreken met de stem van het heden. Zijn stem: zijn schilderijen. Zijn methode: passie. Zijn prestatie: heel zijn oeuvre.

De schilder uit Girona wordt beïnvloed door de oudsten, Giotto, de Italiaanse Renaissance en door de informele zoektocht van de abstracte schilders. Dit alles vormt het vertrekpunt van zijn schilderkunst; het vak heeft evenveel of meer zorgen als het concept, hij heeft geprobeerd een bruggenbouwer te zijn tussen verleden en heden, maar ook open te staan voor alles wat nieuws, voor de constante zoektocht. Een interessant contrast in Torner de Semirs werk is de manier waarop hij personen, plaatsen en situaties uit vroegere tijden vastlegt met moderne schildertechnieken. Deze vooraanstaande Catalaanse schilder is in staat geweest om de regels van de tijd te doorbreken. Zo direct dat Miquel Torner de Semir de lijnen en vormen definieert, dat het ongelooflijk lijkt dat het werk een tweedimensionale doek is, terwijl het oogt alsof het schilderij eerder een som van texturen uit een driedimensionele wereld is.

Sommige van zijn werken hebben een opvallende faubistische noot, met een intense en expressieve palet, in contrast met de sereniteit en de lege blik in gezichten die de kijker uitnodigen zich in te leven in de omgeving van het werk en de gedachtegang van de kunstenaar. Niettemin heeft Torner de Semir een eigen stijl die gebaseerd is op de eenvoud van de uitvoering binnen een zeer goed gestructureerde compositie. De vrouwelijke figuren hebben de kalmte van heilig kunst en uiten de rust van de geest. De figuur dient Semir om orde en het ritme van menselijke handelingen te eisen.

Volgens Joan Lluís Montañé, Barcelone, lid van de Internationale Vereniging van Kunstcritici, de beroemde Catalaanse schilder Torner de Semir, in zijn uitgebreide schilderkunstige oeuvre, "interesseert zich voor compositie en kleur, generator van bijzonder uitgewerkte creaties, waar de indruk van vastberadenheid en het contrastrijke palet zichtbaar is. Hij toont figuren, landschappen en composities die een duidelijk oefening in pictorische academisme betekenen waarin hij zich niet aan een bepaalde formele en technische vernieuwing onttrekt, alles binnen een kenmerkend plastisch persoonlijk stempel."
Kunstcriticus Josep M. Cadena zegt over Semir: "De schilder markeert met sterke en precieze lijnen de silhouetten van de belangrijkste elementen van elke compositie en gebruikt basale, pure kleuren om gevoelens uit te drukken. Wanneer mogelijk maakt hij het schilderij binnen het schilderij, en hij probeert zelfs achtergronden interpretaties en abstracte tekens toe te voegen. Zo bereikt hij een positieve relatie tussen de verschillende vormen van artistieke expressie die hem motiveren en zijn plastische taal wordt veel rijker en aantrekkelijker. Hij heeft een eigen stijl die gebaseerd is op de eenvoud van de uitvoering binnen een zeer goed gestructureerde compositie. De vrouwelijke figuren hebben kalme vormen van religieuze kunst en drukken de rust uit die de verwezenlijkingen van de geest moet gehoorzamen. De figuur dient om orde en ritme te vragen in menselijke handelingen, zijn schilderkunst is ethisch. Hij communiceert gemakkelijk positieve gevoelens bij degenen die zijn werk kennen."
Voor J. Llop S.: "Het tekenen, de fundamentele, sterke, precieze, incisieve penseelstreek, bepaalt de vorm, markeert ruimtes in de bedachtzame composities die Torner de Semir ons presenteert. En dan komt het zien op een andere manier, het verbeeldende, dromen die aansluiten bij de werkelijkheid die hij beschrijft en kleedt met een chromatisme dat basiskleuren, zachte tinten combineert. Het is een persoonlijke stijl die het andere realiteit van het landschap, van de figuur, ontdekt. Interessant en aantrekkelijk werk, dat de kijker gevangen houdt en hem langs het pad van het verbeeldde leidt."
In overeenstemming met zijn visie op primitief, heeft hij zich niet teveel zorgen gemaakt over zijn maatschappelijke projecting richting zijn meesters, deze waren soms onbenoemd en hoewel zijn werken in veel landen hangen, heeft hij in Europa, Amerika en Japan tentoongesteld; het is moeilijk om een uitputtende biografie samen te stellen. Heden ten dage exposeert hij permanent in Galería Arcadia in Madrid.

In 2003 wordt hij door het Museo de la Real Casa de la Moneda gekozen om een werk van hem op een postzegel uit te geven en deel te nemen aan de XXV-anniversaire-expositie van de Spaanse grondwet. Ondertussen heeft het Museo de la Real Casa de la Moneda in Madrid een tentoonstelling van zijn werken georganiseerd.

Torner's werken zijn tentoongesteld in een groot aantal Europese en Spaanse steden zoals: Parijs, Brussel, Frankfurt, Heidelberg, Straatsburg, Saint-Paul-de-Vence, Dijon, Clermont-Ferrand, Barcelona, Girona, Valencia, Sevilla, Pontevedra, Oviedo, enz. Zie hieronder enkele van zijn belangrijkste tentoonstellingen van de Catalaanse kunstenaar:

Belangrijkste tentoonstellingen
Amics de les Arts. Terrassa - Barcelona.

Pinacoteca. Sabadell - Barcelona.

Societé des Artistes Independants. Paris.

Grand Palais. Paris.

Dan Art, Béziers-Frankrijk.

Galerie Espace. Paris - Beaubourg.

Lyons Club. Chartres Doyen - Frankrijk.

Uitgenodigd hoorn in de tentoonstelling van Cercle Español. Dreux - Frankrijk.

Salon d’Automne. Clermont Ferrand - Frankrijk.

Grand Prix la Femme et l’Imabonnaire Jeanne Gatineau. Paris.

Sala Gavina. Palamós - Girona.

Sala Clará, Olot-Barcelona.

Espai cultural Francolí-Barcelona.

Galerie Boutique. Paris, Frankrijk.

La Galerie de l’Hotel Meridien. Paris.

L’Atelier. Platja d’Aro, Girona.

Ausstellungsräume der Mineralquelle Eptigen. Schweiz.

Galería Arcadia- Madrid.

Galería de arte Star. Colectiva.Madrid.

Galería 4 Cantons. Olot.Girona.

Galería Catalonia-Barcelona.

Galería Art 16. Olot.Girona.

Pedreguet Art espai contemporani. Girona.

Galería Da Vinci Art. Girona.

Galerie Ducs de Dijon.Francia.

Galería Campo u Campo. Bélgica.

Galería B.C.S. Estrasburgo.Francia.

Haus Arnold. Frankfurt am Main.Alleman

Haus Berlinghoff. Heidelberg.Alleman.

Naumilenium. Barcelona.

Lart century art. Barcelona.

Real Club Náutico de Sanxenxo. Pontevedra.

Picassomio.com Madrid.

Galeries d’Art Christian Dazy. Dijon-Mégève-Frankrijk.

Expositie ter herdenking van het 25-jarig bestaan van de Spaanse Grondwet. Madrid.

Sala Constanti Art, Reus. Kerstcollectief, 2009-Tarragona.

#parisapartment