André Gabriel Bernadou (1910-1985) - Composition

Gouache op papier.

André Gabriel Bernadou werd geboren op 13 januari 1910 in Parijs en overleed op 27 juni 1985 in dezelfde stad. In het begin van zijn schilderscarrière werkte hij parallel als landmeter, een ervaring die zijn visie op ruimte en de bouw van schilderkunst langdurig zal beïnvloeden.

Hij kreeg vorming bij Paul Baudouin, van wie hij een grote strengheid in tekenen en een gestructureerde organisatie van de schilderkunstige ruimte opstelde, hetgeen de basis van zijn oeuvre zal vormen.

Al in de jaren dertig exposeerde hij regelmatig en maakte hij naam met stillevens en landschappen. Hij nam tussen 1931 en 1939 deel aan de Salon des Indépendants, evenals tussen 1934 en 1939 aan de Salon des Tuileries, wat zijn geleidelijke entree in de Parijse kunstenaarskringen markeert.

In 1943 werd zijn werk onderwerp van een biografie geschreven door de historicus Armand Boutillier du Retail, uitgegeven bij les éditions de l’Union Française, wat een kritische erkenning in de kring markeert.

Na de oorlog evolueert zijn schilderkunst naar een meer gestructureerde taal en naar het abstractionisme. Die evolutie gaat gepaard met een openheid voor andere vormen van creatie. In 1952 illustreert hij met name volledig de bundel Poésie van Henry de Malvesin.

Vanaf 1967 wordt hij vertegenwoordigd door Galerie Simone Heller, in de Rue de Seine in Parijs, een belangrijke plek in de Parijse kunstscene die onder andere kunstenaars als Auguste Herbin en Paul Klee verdedigt, en daar toont hij in november 1967 een solo-expositie.

In 1971 ontwikkelt hij een experimenteel werk op leisteen waarin materialen zoals stenen, gekleurde glas, lood en teer verwerkt zijn, waardoor de materiële en tactiele dimensie van zijn schilderkunst verder wordt uitgebreid.

In het verlengde van dit onderzoek werd hij in 1972 uitgenodigd om de gegraveerde illustratie te maken bij het partiturenwerk « Divertimento n°15 » van Paul Arma, waarmee hij werd opgenomen in de hechte kring van vooraanstaande Europese Avant-garde-kunstenaars die hun partituren illustreren, waaronder Pablo Picasso, Henri Matisse, Wassily Kandinsky, Piet Mondriaan, Marc Chagall, Georges Braque, Fernand Léger, Alexander Calder, Constantin Brâncuși, Paul Klee, Le Corbusier, Pierre Soulages, Victor Vasarely, Sonia Delaunay, Francis Picabia, Jean Arp, László Moholy-Nagy, Maria Helena Vieira da Silva, Alberto Magnelli, André Lanskoy… **

In 1973 neemt hij deel aan de Salon des Réalités Nouvelles, waarmee hij zijn verankering in de abstracte onderzoeken na de oorlog en het eindpunt van zijn artistieke evolutie bevestigt.

De werken die vooral in de jaren 1960 zijn ontstaan, de meest voltooide en karakteristieke periode van zijn carrière, worden tegenwoordig bewaard in diverse belangrijke openbare collecties, met name in het Musée d’Art Moderne de Paris, het Musée de Céret en het Centre national des arts plastiques.

Door zijn abstractie en materiaalonderzoek neemt André Gabriel Bernadou een bijzondere plaats in in de Franse schilderkunst van de twintigste eeuw.