Gaetano D' Aquino (1969) - Melegrane

Olio op doek 50X50 van Gaetano D' Aquino met geverifieerde foto

Gaetano D`Aquino is geboren in Catania op 30 augustus 1969, waar hij momenteel woont en werkt. Nadat hij het diploma artistiek maturiteit aan het lyceum behaalde, sloot hij zich aan bij verschillende hedendaagse kunstbewegingen.

D`Aquino is aan zijn persoonlijke reis in het gebied van schilderkunst begonnen, door zijn creatieve visies tot leven te brengen via een verscheidenheid aan thema's en technieken. Dit pad heeft hem tot een markant vertegenwoordiger van de hedendaagse kunst gemaakt.

De werken van D`Aquino zijn aangekocht door talrijke belangrijke collecties, zowel publiek als privé, en hebben hun plek gevonden in talrijke gespecialiseerde tijdschriften en kunstkatalogi.


TENTOONSTELLINGEN IN DEELNAMES EN COLLECTIEF:

1998 Mei Artistiek Catanese, Catania (collectief)

2000 Galerij, Il Massimo, Catania (solo)

2000 In gesprek met De Schilderkunst, Mascalucia (collectief)

2001 Galerij, Giotto, Catania (solo)

2004 Eerste overzichtstentoonstelling van hedendaagse kunst, BOHEMIEN, stadhuis, Acireale

2004 Kunstevenement KATACLOÒ, Teatro Metropolitan, Catania (Collectief)

2004 Galerij, Il Massimo, Catania (solo)

2005 Tweede Estemporane Schilderkunst, verzorgd door Vittorio Sgarbi, Nineo

2005 Letterkundig en Artistiek ARETUSA Derde Millennium, sectie schilderkunst, eerste prijs, Centro Siculo voor de Bevordering van Cultuur, regionaal hoofdkantoor Siracusa

2006 De Kleuren Binnen en Buiten het Groene Rechthoek, Manifestatie van Visuele Kunsten Hedendaags, Hotel Luna, (Oleggio Castello, Milaan) verzorgd door Donat Conenna

2007 Arte Fiera, Le Ciminiere, Catania

2007 Galerie, Arte Nuvò, Catania (solo)

2007 Galerie, Art Gallery Ortigia, Siracusa (solo)

2008 Tremestieri, Arte XIVe editie, Tremestieri Etneo

2009 Galerie, Il Massimo, Catania (solo)

2012 Galerij, Civico 69, Firenze (solo)

2015 Kunst- en Creativiteitsdag EMPIRE, Catania (collectief)

2015 Europa Eventi Arte, winkelcentrum Porte di Catania (Collectief)

2016 Galerij, Collezioni Contemporanee, Enna Bassa (collectief)


GAETANO D`AQUINO EN DE WAARHEID VAN HET ZIJN VAN DONAT CONENNA

Om de waarheid van het bestaan te bereiken (in het personage, het object en in elk ander visueel concept) moet er sprake zijn van de pijn van het cognitieve proces. In gewone taal: je moet kunnen schilderen.

In een tweede fase kunnen we alle bewegingen van het “es” overwegen (uitdrukken, externeren, escuteren, exposeren) die de mens doen uitgroeien tot uitdrukker van realiteiten, extern en intern aan hem.

Om de zaak D`Aquino correct te plaatsen, Gaetano D`Aquino uit Catania, moet Cartesius worden geparafraseerd. Schilderen, dus ben ik. Een axioma dat de mythe van het beeld brengt, waarvan wij ons allemaal onbewust dragers zijn door culturele erfgoed, om de mogelijkheid van denken aan te geven om het zijn te bereiken. Voor kunstenaars is dit soort “Buonarroti-syndroom”, (“Waarom praat je niet?”) natuurlijk meer of minder gevoeld in relatie tot hun eigen verhalende mogelijkheden.

De redenen waarom Gaetano D`Aquino naar het witte doek nadert en het “brandt”, beginnend met het schetsen van het grafische spoor, dat vervolgens wordt opgelicht met kleur, waardoor de beeldvoering van waarheid wordt gegeven aan het verworven beeld, liggen precies in die operatie van mimesis, die wij gewone stervelingen niet kunnen doen: namelijk het terugbrengen naar het oppervlak - op het doek, hoe beperkt ook - van de externe en interne horizonten van het landschap, object, personage, concept.

Een operatie die, in verschillende stijlen, door de eeuwen en de geschiedenis van de kunst is gevolgd maar die nog steeds zelden kunstenaars van een “totaal” realiteit roept, zoals D`Aquino.

Beeldelementen-watcher, vooral anatomisch, die als hyperrealist kan worden beschreven, wanneer in zijn “icoontjes” burgerlijk, seculier, heidens, het geportretteerde terugbrengt naar de voorkant van het doek, van de verleidingen van de indruk, oftewel de verleiding om te samenvatten, te essentialiseren. Het fijnzinnige “Lichaam van een vrouw” is de vertelling van een vrouwelijk lichaam: niemand zal het idee krijgen om het andere te zien.

D`Aquino werkt met oneindige fijntune, speelt met een fijne markering de epidermale details van het werk, die vervolgens wikkelt in een opeenvolging van kleurlagen, tot hij de uniciteit van het onderwerp bereikt, namelijk “alsof” de schilder uit Catania de wereld die (nu zeldzame) fracties van plastische integriteit wil vastleggen en deze voor altijd op zijn doeken tot leven wil brengen. Maar zo zeggen is niet zo eenvoudig, uiteraard.

En zo zijn langzame, weloverwogen oriëntatie naar de realiteit: ook in de vastigheid van slechts één frame, het bestaan, het “leven” van een landschap, van een object, van een personage, van een concept, worden doorkruist door een licht dat wij definieerbaar “fotografisch” noemen, maar dat in Gaetano D`Aquino niets anders is dan de voluptueuze wens om de mimesis van het absolute natuurlijke te bereiken, om strikt te markeren wat er om ons heen is, om exacte lichamelijke trouw terug te geven aan anatomieën.

Het zou gemakkelijk zijn, zoals het altijd gebeurt met realistische, hyperrealistische schilders, ook in dit geval, te roepen naar de oubollige rechten op interpretatie die de mens ongetwijfeld moet opeisen, en wat historisch aangetoond heeft dat het kunstbegrip naar de niet-onderscheiding tussen betekenis en teken van abstractie, naar de conceptuele toevalligheid van performances, naar de gemeenschappelijke lichamelijke handeling van de vormloze kunst, pardon informele kunst, naar de automatisch strobe van de fotografische klik, naar de niet-spiegelende, eerder virtuele waarheid van digitale kunst, naar de illusies van kinetische kunst. In één woord, naar de chaos van definities.

Tienduizend jaar verwijderd van Altamira weten we nog steeds niet wat kunst is. Het precies tegenovergestelde van de richting die dit Siciliaanse operator is ingeslagen, met zijn hernieuwde, kalme, tastbare, antropische complete narrativa.

Donat Conenna

KORTE BESCHRIJVING VAN MIJN ARTISTIEKE VISIE

Vanaf mijn jeugd heb ik het voorrecht gehad me onder te dompelen in de kunst, terwijl ik de prachtige portretten van Emanuele Di Giovanni, de beroemde schilder uit Catania, bewonderde. Dit was de eerste betovering die mijn fascinerende reis in de schilderkunst heeft ontketend; een pad vol artistieke successen, persoonlijke tentoonstellingen en werken die over de hele wereld te zien zijn. Ik begon met portretkunst en ben daarna verschillende thema's gaan benaderen zoals landschappen, stillevens en het naakt.

Ik probeer persoonlijk uit te drukken en onder de aandacht te brengen wat anderen niet zien en het met mijn ogen laten zien. Ik definieer schilderkunst als een stille poëzie, zoals Leonardo da Vinci zei.

Vandaag, na een lange schilderervaring en na het aangaan van diverse onderwerpen, ben ik me gaan richten op een intens bestuderen van Sicilië, mijn land. In het bijzonder op water, in al zijn tinten, reflecties, kleuren, glans, transparantie en hoe het leven vormt van mijn eiland; net als de vulkaan Etna, ook deel van mijn studies, met zijn lavastromen.

Tot nu toe heb ik gerealiseerd dat het bestuderen van water een van de moeilijkste dingen is om te vertegenwoordigen en door naar de schilderijen van Turner te kijken begreep ik dat water en licht bijna onmogelijk te essentialiseren zijn.

Gaetano D`Aquino