Francisco Vidal (1978) - Still Free 2

Techniek :acrílico sobre tela
Dimensie: 50x50 cm
Titel : “Still Free 2”

Schilderij van de schilder Francisco Vidal, zijn werk kenmerkt zich door zijn vibrante, politiek geëngageerde aard en diep geworteld te zijn in zijn transculturele Afrikaanse en Europese erfenissen. Zijn werk verenigt een veelheid aan hedendaagse artistieke talen met reflecties op kolonialisme, identiteit en de Afrikaanse diaspora; de felle kleuren drukken de levendigheid van zijn werk uit, terwijl ook de beweging van zijn penseelvoering sterk beïnvloed is door de hiphop-cultuur uit de jaren ’80, door graffiti en pop art. Er is een aanwezigheid van krachtige kalligrafische lijnen, soms onleesbaar, die verwijzen naar de “straatletter” en tot urbane muurschilderingen.
Perfect verpakt en verzonden in een kartonnen doos.

Biografie Francisco Vidal
Geboren in Lissabon, in 1978. Hij is Portugees, Angolaans en Kaapverdiaans en woont tussen Luanda, Angola en Lissabon, Portugal. Hij heeft een Bachelor in Plastische Kunsten aan de Escola Superior de Artes e Design das Caldas da Rainha, en volgde een advanced course in Visual Arts aan de Escola de Artes Visuais Maumaus in Lissabon.
Francisco Vidal heeft in de afgelopen vijftien jaar een artistieke praktijk ontwikkeld met een onmiskenbare autobiografische dimensie, hoewel dit niet als een loutere autopromotie of referentiële autoriteit moet worden gezien, maar eerder als de intieme uitbouw van zichzelf, door middel van blijvende pictoriale vertaling, obsessief in kleur en tekening, van zijn individualiteit en identiteit, in een eeuwig work-in-progress.
Geboorteplaats Portugal, met Angolese en Kaapverdiaanse ouders, combineert de kunstenaar esthetische invloeden die in tegenspraak lijken te staan, zoals kubisme, stripverhalen, Afrikaanse patronen of de hiphop-cultuur uit de jaren ’80, naast hedendaagse graffiti en street art. Zijn artistieke praktijk, via tekenen, schilderen, beeldhouwkunst en installaties, weerspiegelt transversal reminiscences van zijn oorsprong - een transculturele opvoeding, afstammend van de kruising tussen Angolese, Kaapverdiaanse en Portugese cultuur - wat resulteert in een schilderlijk vibrerend en ondeugend werk. Een voorbeeld van dit visuele smeltkroes is deze tentoonstelling, “Oficina Tropical”, te zien bij Zet Gallery in Braga, tijdelijk gesloten wegens de Covid-19-pandemie, waarin bijna honderd werken worden gepresenteerd, vrijwel alle bedoeld voor deze locatie, waar de veelheid aan kleuren, ideeën, media en referenties wordt verkend door de kunstenaar.
Vidal, die mogelijkheden voor esthetische expressie in relatie tot de samenleving en de Portugese en Angolese tijdgeesten onderzoekt, heeft betekenis toegekend aan een werk dat diep geworteld is in zijn transculturele erfenissen. Inderdaad behandelen zijn werken thema’s als ras, culturele gemixtheid en de Afrikaanse diaspora, die maatschappelijke zorgen en zijn eigen zelfbewustzijn als individu weerspiegelen, zoals de werken die hij presenteert in deze nieuwe serie. In deze tentoonstelling en, bij uitbreiding, in zijn gehele oeuvre, combineert hij de vurigheid van kleur met de vrijheid van tekeningen. Een remix van referenties en invloeden, vrij associatief, die de authentieke poëzie van hedendaagse creativiteit weerspiegelt, omarmd door multiculturaliteit.
Voornamelijk samengesteld uit tekeningen en schilderijen, illustreert deze nieuwe serie werken de belangrijkste gebeurtenissen in het leven van de kunstenaar, die de afgelopen maanden hebben plaatsgevonden voorafgaand aan de opening van de expositie. Door vorm, lijn en kleur wordt alles wat hem omringt opgenomen in schilderkunst en tekening. Hieruit springen vooral de gebeurtenissen waaruit een diepe menselijke aard blijkt, zoals de keuze om Moussa Marega af te beelden, een duidelijke kritiek op de raciale onrechtvaardigheid waar de voetballer onlangs mee te maken kreeg.
Nu reflectie, dan kritiek, maalden de tekeningen en schilderijen zich voort in een plastische omtrek, die stille tekenen van maatschappelijke onrust, universeel en tijdloos, prijs. Representatief voor deze constante sociale reflectie zijn de ontregelende schilderijen van katoenbloemen als dolk, die deel uitmaken van deze tentoonstelling. Ondanks hun vrolijke en kleurrijke samenstelling verbergen deze schilderijen een symbolische verwijzing naar de tijden van slavernij. De werken verwijzen naar de strijd van 1961, die plaatsvond in de Baixa de Cassanje, een katoenproducerende regio, nu beschouwd als het begin van de Angolaanse onafhankelijkheidsoorlog. In 1961, onder het Portugese koloniale regime, kwamen de arbeiders in opstand in Baixa de Cassanje, ontevreden over dwangarbeid en de Portugese troepen wierpen napalm op de katoenvelden, wat leidde tot veel doden.
Of het nu gaat om het onthullen van minder bekende historische gebeurtenissen (zoals de serie portretten die hij maakte van de vele figuren die hebben bijgedragen aan het hedendaagse Angolese denken), of om de huidige actualiteit (die gebouwd is op relatieve alledaagse gebeurtenissen) of op de zoektocht naar een sociaal betrokken toekomst (die gepaard gaat met de invoering van kunstonderwijs-scholen); het komt in Vidal’s werk voortdurend terug: de constante maatschappelijke reflectie op het streven naar Angolese hegemonie, dat hij aanduidt als “Luuanda Rising”.
Gevestigd in de Afro-futuristische beweging, schetst Francisco Vidal scenario’s van een land uit het verleden, heden en toekomst door middel van een zorgvuldig opgebouwde imaginaire constructie, die zich bewust is van een postkoloniale, ongewilde toestand, maar nooit loskomt van zijn engagement met de hedendaagse realiteit, of die nu sociaal, politiek of artistiek is.

Francisco Vidal is niet van gisteren en zijn naam klinkt hier en daar. Opgeleid in Plastische Kunsten aan de Escola Superior de Tecnologia e Gestão de Arte & Design das Caldas da Rainha en met een Master in Fine Arts aan de School of Visual Arts van de Columbia University in New York, is hij een onmisbaar figuur in schilderkunst, tekenen en beweging die kleur maakt, Afrika maakt en magie maakt. Met een carrière die in het begin van het millennium is begonnen, maken de werken van deze kunstenaar deel uit van prestigieuze nationale en internationale collecties, met als hoogtepunten onder meer de collectie van de Fundação EDP, de Fundação Calouste Gulbenkian en de Cachola-collectie, onder vele anderen.
Het werk van Francisco Vidal bestrijkt schilderkunst tot installatie, voortkomend uit een zorgvuldige en voortdurende reflectie op de discursieve mogelijkheden van plastische en esthetische expressie in relatie tot de Portugese en Angolese samenlevingen en actualiteiten. In dit opzicht is zijn werk doordrenkt met een historische en politieke connotatie.
Parallel aan zijn individuele praktijk ontwikkelt Francisco Vidal sinds 2012, samen met Rita GT, Antonio Ole en Nelo Teixeira, de virtuele studio e-Studio: een collectief van kunstenaars gevestigd in Luanda, met een projetos- en galerieruimte, met een regelmatig tentoonstellingsprogramma en kunsteducatie.
Francisco Vidal is opgeleid aan de Columbia University School of the Arts in New York (VS), waar hij zijn Master heeft behaald.
Hij is momenteel geselecteerd voor de Angola-paviljoen op de 56e Biënnale van Venetië, met curatoren António Ole en adjunct-curator Antónia Gaeta.
Francisco Vidal exposeert regelmatig sinds 2005, met opmerkelijke solo-tentoonstellingen zoals Água e Luz, Instituto Camões, Luanda, Angola (2014); AIR – African Industrial Revolution bij UNAP, Luanda, Angola (2012); Água, Galeria 111, Lissabon (2007); Ecotone, Galeria 111, Porto (2007); Subbus, Galeria 111, Lissabon (2006). Wat het overzicht van groepstentoonstellingen betreft: Mabaxa, Soso Gallery – Contemporary African Art, Luanda, Angola (2012); Republic, Fundação Calouste Gulbenkian (2011); MFA ThesisExhibition, Fisher Landau Center for the Art, Long Island, VS (2011); Povo, Fundação EDP (2010); O Dia pela Noite, Lux, Lissabon (2010); en Exchanging Glances, Instituto Camões in Kaapverdië, Angola en Mozambique (2007).
In 2005 werd hij geselecteerd voor de EDP Prijzen – Nieuwe kunstenaars, en in 2013 maakte hij deel uit van de tien kunstenaars in de serie documentaires Geração 25 de Abril, van Abílio Leitão en Alexandre Melo.
Zijn werk is opgenomen in verschillende collecties, met als hoogtepunten de collectie van Fundação EDP, Fundação PLMJ, de Sindika Dokolo-collectie en Fundação Calouste Gulbenkian.