Matteo Ciffo - Frammenti - Nefertiti

- Scultura contemporanea van Matteo Ciffo (Italië - 1987). Titel: Fragmenten-Nefertiti
- Jaar 2026. Editie nr. 8/8 - Gesigneerd en geauthenticeerd door de kunstenaar, met echtheitscertificaat
- Materiaal: koudgieten uit marmerpoeders en stenen
- Condities: uitstekend


Collezione FRAMMENTI

De vergelijking met het klassieke beeldhouwwerk vormt een centraal element van deze collectie. Die vormen, historisch geassocieerd met het idee van perfectie, eeuwigheid en collectief geheugen, worden als uitgangspunt genomen en ondergaan een proces van fragmentatie en herdefiniëring.
De vorm wordt niet langer opgevat als een stabiele eenheid, maar als een tijdelijke toestand. Ze wordt onderbroken, ontleed en herschreven, waardoor de eigen aard onstabiel blijkt. Het volume opent zich, splitst zich op in blokken en fragmenten, en genereert een nieuwe structuur waarin de tijd niet langer verborgen is, maar een zichtbaar element wordt.
Deze spanning maakt het idee van perfectie als absolute toestand overbodig. Wat eeuwig lijkt, onthult zijn kwetsbaarheid. De klassieke vorm overleeft, maar getransformeerd: niet langer symbool van onsterfelijkheid, maar aanwezigheid door de tijd doordrongen, blootgesteld aan verandering en teruggebracht naar een nieuwe dimensie.



MATTEO CIFFO

Geboren in Biella in 1987, ontwikkel ik sinds 2007 een onderzoek gericht op materie, op haar transformatie en op het geheugen dat zij bewaart. Mijn werk ontspringt aan een direct contact met nobele en complexe materialen zoals marmer- en steenpoeders, natuurlijke pigmenten, aardkleuren, oxiden en metalen. Ik beschouw ze niet als louter expressieve instrumenten, maar als levende presences, dragers van tijd, geschiedenis en mogelijkheden tot wedergeboorte.

Door een proces dat ik eerder als ritueel dan als sculpturaal beschouw: een hergeboorte van de steen geleid door mijn hand. De praktijk ontstaat uit waarneming en de wens om leven terug te geven aan wat gebroken, achtergelaten of vergeten was. Fragmenten en resten, vaak afkomstig van het werk van andere beeldhouwers, worden grondstof voor mijn werken.
Het gaat om materialen die zelf al een geschiedenis dragen. Ik ontleed ze en hercomposeer ze, en genereer vormen die niet langer behoren tot hun eerdere toestand, maar tot een nieuwe conditie. Elk werk ontstaat uit een fragiel evenwicht tussen verlies en hergeboorte, tussen herinnering en mogelijkheid, waardoor het moment zichtbaar wordt waarop de materie ophoudt te zijn wat het was en iets anders wordt.

De weg vindt vorm in een transformatie die traditionele beeldhouwkunst overstijgt, en dichter bij een bijna alchemische dimensie komt. Ik gebruik materialen die al bestaan hebben, ontleed ze en herschik ze om nieuwe vormen en identiteiten te genereren. Elke creatie ontstaat uit een spanning tussen vernietiging en regeneratie, tussen verlies en geheugen, waardoor een voortdurende toestand van verandering zichtbaar wordt.
De zoektocht confronteert zich met materialen die een diepe tegenstelling belichamen: schijnbaar eeuwig en onvernietigbaar, maar tegelijk gevoelig en kwetsbaar. wat ogenschijnlijk onverwoestbaar lijkt, onthult een onstabiele aard, in staat tot reageren, roesten en transformeren in de tijd. Deze conditie maakt van de materie een actieve deelnemer aan het werk, betrokken in een constant dialoog met tijd en omgeving.
Perfectione maakt plaats voor kwetsbaarheid, en eeuwigheid manifesteert zich als een levende en menselijke ervaring. De materie is niet ondergeschikt, maar wordt mede-auteur, en houdt op het oppervlak sporen van de greep, het proces en haar evolutie.

Autodidact, ik heb mijn pad opgebouwd door experimentatie, waarneming en luisteren. De benadering mikt niet op beheersing, maar op het begeleiden van het materiaal in zijn transformatie. De gevormde structuren weerspiegelen de werking van het geheugen: structuren waarin fragmenten, sporen en afwezigheden samenleven en zich regenereren.
Deze praktijk verkent materie als levende archief. De sculpturen ontstaan als aanwezen tussen ruïne en hergeboorte, tussen blijvende aanwezigheid en transformatie, waarmee de materie een diep hedendaagse en menselijke dimensie terugkrijgt.