Paolo Fedeli - Times Square

Paolo Fedeli is geboren in Toscane in 1957. Hij heeft de kunstacademie van Siena bezocht en het diploma Meester 'Arte' behaald. Hij heeft talloze solo-exposities gehouden in Italië en in het buitenland. Onder andere Oekraïne, Frankrijk, Rusland, Spanje, Rome en vele anderen. Hij is vertegenwoordigd in verschillende permanente tentoonstellingen. Zijn werken bevinden zich in vele openbare en particuliere collecties. Zijn oeuvre is besproken in nationale en internationale tijdschriften en kranten. Hij nam deel aan de grootste nationale gezamenlijke kunsttentoonstellingen en kreeg belangrijke citaten en kritische erkenningen. Sinds 1979 tot heden heeft hij maar liefst 176 eerste prijzen gewonnen in schilderwedstrijden. Paolo Fedeli is een geheimzinnige zanger van de natuur.

DICONO DI LUI:

Paolo Fedeli is een schilder van absolute elegantie. verteller van onwaarschijnlijke en onkenbare gebeurtenissen, van vragen zonder antwoord.
Zijn zwerven tussen Toscane en de anonieme metropool van een hedendaags westen, waar alle architectonische panorama's in elkaar lijken op te gaan in de absurditeit van de globalisering, kan ons ook verrassen. Evenzo de verandering van zijn taal. Toch zien we een subtiele verbinding tussen de boerderijen, de heuvels, de heldere luchten, de nachtelijke lichten, de met vocht glinsterende straten, de corrusche atmosferen van smog: er zijn nooit levende wezens, alsof de mensen, het dagelijkse leven, werk, liefde, haat, concurrentie, waakzaamheid, slaap, de imaginaire wereld van de kunstenaar hebben ontweken, die in zijn poëtiek elk maatschappelijk verwijzen of beter gezegd het realisme heeft uitgesloten. Waarschijnlijk stond de Franse dichter Paul Verlaine aan zijn kant, na de nodige afstand te bewaren tussen woorden en kleuren:
Het is noodzakelijk dan dat jij je woorden niet kiest
zonder enige fout:
niets is kostbaarder dan het grijze lied
waar het onzekere zich verenigt met het precieze.
Ga zo ver mogelijk weg van de moorddadige spitsvondigheid
van de wrede geest en van het onreine lachen;
die de ogen van het azuur doen huilen!
Neem de welsprekendheid en draai hem de nek om!
En zo is de sleutel tot de interpretatie voor Paolo Fedeli: zelfreferentialiteit en het verrassende, heeft hij vervangen door de vaagheid van het onzekere. De retoriek van het dagelijkse en het geroezemoer van de stemmen die niet overeenstemmen, heeft hij vervangen door de schijnbaar zwevende stilte van afwezigheid. De voorstelling van het herkenbare heeft hij vervangen door de sublimatie van de visuele poëzie.

Paolo Levi