Paolo Fedeli - Nocturno metropolitano

PAOLO FEDELI is geboren in Toscane in 1957. Hij heeft de kunstacademie van Siena bezocht en het diploma Meester 'Kunst' behaald. Hij heeft talrijke solo-exposities gehouden in Italië en in het buitenland. Onder andere Oekraïne, Frankrijk, Rusland, Spanje, Rome en vele andere plaatsen. Hij is vertegenwoordigd in verschillende Permanente Tentoonstellingen. Zijn werken bevinden zich in vele openbare en particuliere collecties. Zijn activiteit is besproken in nationale en internationale tijdschriften en kranten. Hij heeft deelgenomen aan de belangrijkste nationale kunstreeksen en heeft belangrijke citaten en kritische erkenningen behaald. Van 1979 tot nu wint hij maar liefst honderdzesenzeventis eerste prijzen bij schilderwedstrijden Paolo Fedeli is een verborgen cantar van de natuur.

ZE ZEGGEN OVER HEM:

Paolo Fedeli is een schilder van absolute elegantie. verteller van onwaarschijnlijke en onkenbare gebeurtenissen, van vragen zonder antwoord.
Zijn wandel tussen Toscane en de anonieme metropool van een hedendaags Westen, waar alle architectonische panorama’s gelijkend zijn in de absurditeit van globalisatie, kan ons ook verrassend lijken. Net zoals de verandering in zijn taal. Toch zien we een subtiele verbinding tussen de hoeves, de heuvels, de heldere luchten, de nachtelijke lichten, de glanzende natte straten, de troebele sfeer van smog: er zijn nooit levende wezens, alsof mensen, het dagelijks leven, werk, liefde, haat, competitie, waakzaamheid, slaap, het imaginarium van de kunstenaar hebben ontweken, die in zijn poëtica elke sociale referentie of, beter gezegd, het realisme, wilde uitsluiten. Waarschijnlijk was de Franse dichter Paul Verlaine het met hem eens, zij het met de nodige distantie tussen woorden en kleuren:
Het is noodzakelijk dat jij niet kiest
jouw woorden zonder enige fout:
niets is kostbaarder dan het grijze lied
waarin het onzekere zich verenigt met het zekere.
Ga zo ver als mogelijk weg van de moorddadige spitsvondigheid
van de wrede geest en de onzuivere lach;
die de ogen van de blauwere schijnen doen huilen!
Neem de welsprekendheid en draai haar nek om!
Hier is dan de sleutel tot de lezing voor Paolo Fedeli: de zelfreferentialiteit en het verrassende heeft hij vervangen door de vaagheid van het onzekere. De retoriek van het dagelijks leven en het rumoer van stemmen van dissonante stemmen heeft hij vervangen door de onderbroken stilte van afwezigheid. De voorstelling van het herkenbare heeft hij vervangen door de verheffing van visuele poëzie

Paolo Levi