John Gutmann - The Photographer At Work (SUPER FRESH COPY) - 2011

GENIET VAN DE NIEUWSTE UITGAVE VAN DEZE ZEER POPULAIRE SINGLE-SELLER VEILINGEN van 5Uhr30.com (Ecki Heuser, Keulen, Duitsland).

Het aanbieden van enkele van de BESTE FOTOBOEKEN wereldwijd - uit mijn privécollectie en uit recente aanwinsten.

FANTASTIEK MONOGRAAF van de wijd onbekende, maar geweldige Duits geboren Amerikaanse fotograaf John Gutmann (1905-1998) - in EXCELLENT, LIKE NEW EN UNREAD CONDITION.

"John Gutmann is het best bekend om zijn foto's uit de jaren dertig, die het stedelijk leven documenteren tijdens de Grote Depressie en toch duidelijk afwijken van de sociale documentaire fotografie van die periode. Gutmann werd geboren in een welvarende Joodse familie in Breslau, waar hij op jonge leeftijd in aanraking kwam met de kunst. Hij studeerde schilderkunst aan de Staatsacademie voor Kunst en Toegepaste Kunsten in Breslau onder de expressionist Otto Mueller. Na het behalen van zijn eerste diploma in 1927 studeerde hij filosofie en kunstgeschiedenis aan de Universiteit van Breslau voordat hij naar Berlijn verhuisde, waar hij zijn opleiding voortzette en afrondde aan instellingen waaronder de Friedrich-Wilhelms-Universiteit en de Prussian Academy of Arts."
(Wikipedia)

Geplaatst ter gelegenheid van de grootschalige retrospectieve tentoonstelling bij de "Fundación Mapfre" in Madrid in 2011.

5Uhr30.com garandeert gedetailleerde en nauwkeurige beschrijvingen, 100% bescherming,
100% verzekering en gecombineerde verzending wereldwijd.

Fundación Mapfre, Madrid. 2011. Eerste editie, eerste druk.

Hardcover in half-linnen (zoals uitgegeven). 245 x 310 mm. 224 pagina's. Foto's: John Gutmann. Voorgedicht: Douglas R. Nickel. Tekst: Sally Stein. Essay: Amy Rule. Tekst in het Spaans.

Compositie:
Binnenin nieuw, mint, ongebruikt. Buitenin zeer fris; lichtste gebruikssporen, geen noemenswaardige gebreken. Algeheel bijna mint, bijna perfecte toestand.

Fantastisch fotoboek van John Gutmann - in prachtige, frisse en feilloze conditie.

"Net toen hij begon zich als schilder te vestigen, veranderde de nazi-crisis van de macht in 1933 dramatisch de loop van zijn leven. Als Jood verloor hij zijn docentpositie en besloot naar de Verenigde Staten te emigreren. Op advies van een vriend vestigde hij zich in San Francisco. Onzeker of hij als schilder in Amerika de kost kon verdienen, koos Gutmann er in plaats daarvan voor om persfotograaf te worden. Hij kocht een Rolleiflex-camera, leerde zichzelf fotografie aan als autodidact, en sloot een contract met het Berlijnse persagentschap Foto-Presse om als fotograaf in de Verenigde Staten te werken. Vervolgens begon hij aan de zeereis naar San Francisco en arriveerde daar eind 1933.
Tijdens de hele jaren 30 werkte Gutmann voornamelijk als persfotograaf voor tijdschriften—tot 1936 voor Foto-Presse—zonder zichzelf als kunstenaar te beschouwen. Zijn foto's uit deze periode weerspiegelen zowel zijn academische opleiding, merkbaar in hun zorgvuldige compositie, ongewone perspectieven en ongebruikelijke onderwerpkeuze, als het gezichtspunt van een buitenstaander die tegelijk gefascineerd was door en vervreemd van de Amerikaanse samenleving en cultuur. Zijn werk verschilden aanzienlijk van de sociale documentaire fotografie van die tijd, waarvan een groot deel gefinancierd werd via de Farm Security Administration als onderdeel van de New Deal.
Wanneer Gutmann mensen fotografeerde, richtte hij zich zelden op slachtoffers van armoede of tegenspoed. In plaats daarvan portretteerde hij individuen die, zelfs tijdens de Grote Depressie, actief bleven in het publieke leven en van plezier genoten. Zijn onderwerpen omvatten vaak jonge vrouwen en leden van etnische minderheidsgemeenschappen. Hij ontwikkelde ook een bijzondere interesse in de visuele cultuur van de straat, vooral auto’s, verkeersborden en graffiti, die terugkerende motieven in zijn werk werden.
In 1937, op reportage voor de New York photo agency Pix Inc., reisde Gutmann door de Verenigde Staten en documenteerde onderwerpen zoals Mardi Gras in New Orleans en de automobielcultuur in Chicago. Het volgende jaar werd zijn eerste solo-tentoonstelling, Colorful America, gehost in het de Young Museum in San Francisco. Vanaf 1938 gaf hij les in schilderen, tekenen en kunstgeschiedenis aan San Francisco State College.
Tijdens de Tweede Wereldoorlog diende Gutmann bij het U.S. Army Signal Corps en het Office of War Information. Werkend als zowel fotograaf als cinematograaf documenteerde hij militaire operaties in Zuidoost-Azië. In 1947 toonde hij foto's uit deze periode in het M. H. de Young Memorial Museum.
Na de oorlog hervatte Gutmann het lesgeven aan San Francisco State College, waar hij bleef tot zijn pensioen in 1973. In 1946 stichtte hij een programma in Creatieve Fotografie, een van de eerste universitaire programma's van deze soort in de Verenigde Staten. Hij richtte ook de filmreeks Art Movies op, die documentaires, experimentele en historische korte films presenteerde. Tegelijkertijd hervatte hij zijn werkzaamheden voor Pix Inc., en zijn foto's verschenen vele jaren in Look, Time, Life en talloze andere Amerikaanse en internationale tijdschriften.
Ondanks zijn professionele succes bleef Gutmanns fotografie uit de jaren dertig lange tijd onderbelicht. Pas na zijn pensionering slaagde hij erin in 1974 een tentoonstelling van honderd foto's uit die periode in een New Yorkse galerie te organiseren. De tentoonstelling leidde tot een hernieuwde waardering voor zijn werk en werd in 1976 gevolgd door de tentoonstelling As I Saw It in het San Francisco Museum of Modern Art. Vanaf dan werden zijn foto's regelmatig getoond in solo- en groepstentoonstellingen in de Verenigde Staten en in Europa.
Zelfs tot in zijn tachtigste bleef Gutmann fotograferen. Zijn serie Signals uit 1987 toonde zijn blijvende fascinatie voor tekens en graffiti. De foto's tonen letters, cijfers en fragmenten van woorden die tegen een zwarte achtergrond zijn geplaatst.
John Gutmann trouwde in 1949 met de schilder Gerrie von Pribosic. Het paar kreeg geen kinderen. Hij overleed in San Francisco in juni 1998 op 93-jarige leeftijd."
(Wikipedia)