lasveguix (1986) - Je t'aime moi non plus

Paneel van doek, posters afgescheurd, spuitbus, acryl, Posca, niet ingelijst, 50x40 cm

Uniek werk rechtstreeks uit de studio. Verzending beschermd en snel.

Lasveguix schildert niet alleen, hij scheurt, stapelt, reconstrueert. Zijn creaties zijn huiden van muren, fragmenten van stedelijkheid waar het affiche zich mengt met graffiti, waar acryl in dialoog treedt met spuitverf en Posca. Elk werk is een pulsatie, een straatlitteken op doek.

Ingeleid in de graffiti door zijn neef SUOZ, voedt hij zijn visuele taal met de muren van Parijs en Londen. In zijn beweging klinkt het echo van de grote namen die de stedelijke en hedendaagse kunst hebben gevormd: Jacques Villeglé en Raymond Hains voor de kunst van het gescheurde affiche, Vhils voor de gestructureerde materie, Basquiat voor de rauwe energie, Jérôme Mesnager voor de silhouet, Miss Tic voor de poëzie van woorden, Ernest Pignon-Ernest voor het stedelijke geheugen, Jef Aérosol voor het stencil, Invader voor de stedelijke pixel, Obey voor het engagé icoon.

Sinds meer dan twintig jaar actief in de street art-scene heeft Lasveguix een universum weten te vestigen dat tegelijk punk en poëtisch is. Sinds 2022 transposeert hij dit straat-erfgoed naar de studio, waardoor werken ontstaan waarin beweging, tijd en collectief geheugen stilstaan zonder ooit uit te faderen.

Erkend om zijn singulariteit neemt hij geregeld deel aan liefdadigheidsgalas en prestigieuze veilingevenementen — COEUR CENTRAL op Roland Garros, Autour des Williams in Pavillon Ledoyen, Faire ma part, Nav Solidaire of SOS Préma. Zijn creaties bereiken daar recordbedragen, wat een aparte plek in de stedelijke en hedendaagse kunst bevestigt.

Lasveguix eist een toegankelijke, vrije en bruisende kunst op, waarbij elk stuk dat hij losrukt een verhaal van liefde en positiviteit vertelt.