Frederic Lloveras Herrera (1912-1983) - Vista urbana

Ondertekend door de auteur aan de onderkant en gedateerd in het jaar 1975

Wordt het werk ingelijst gepresenteerd

De staat van het werk is goed

Afmetingen werk: 35 cm. Hoogte x 50 cm. Breedte

Afmetingen van de lijst: 43 cm. Hoogte x 58 cm. Breedte

:::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::

BIOGRAFIE VAN FREDERIC LLOVERAS HERRERA (1912-1983)

Hij was een Barcelonese schilder met een postimpressionistische stijl die zich vooral onderscheidde in de aquarellTECHNIEK, hoewel hij zich ook ontplooide in olieverf, tekeningen en lithografie. Hij was een-humanistische schilder, aangezien zijn thema’s meestal gebaseerd zijn op het stedelijke landschap van de steden die hij voortdurend aandeed.

In 1940 verliet hij zijn werk in het atelier om zijn carrière als kunstenaar voort te kunnen zetten. Pas na de tentoonstelling in de Mediterránea-boekhandel in 1942 begon hij erkenning te krijgen als aquarellist; hij hield daar exposities gedurende twee jaar. Eveneens succesvolle waren de tentoonstelling in zaal “Syra” (1941-1943) en die in zaal Gaspar]​ vanaf 1945 gedurende dertig jaar.

Naast talloze reizen door heel Spanje, was Lloveras een reizende schilder die in zijn schilderijen de steden verbeeldde waar hij langs kwam. Daarom zijn er veel Europese steden terug te vinden ingesloten in zijn werken,

Uit Europa valt vooral de reis van de auteur door de Verenigde Staten (1963) op, want zijn werken trokken de aandacht van de New York Graphic Society. Er werd voorgesteld om door het land te reizen om schilderingen te maken, die later posters van deze werken werden.

Zijn artistieke stijl sloot aan bij de postimpressionisten. Hij was een multidisciplinair kunstenaar; hij begon zijn artistieke carrière met olieverf, tijdens de oorlog wijdde hij zich aan tekeningen en uiteindelijk aan aquarel. Zijn techniek maakte hem bekend als een van de beste Catalanische aquarellisten uit zijn tijd.

Met aquarel promootte hij de school “A lo Lloveras”, hoewel hij niet uitsluitend bij deze techniek bleef en weigerde om in slechts één stijl te worden ingesloten. Desalniettemin bleef hij altijd trouw aan het postimpressionisme en weigerde hij deel te nemen aan vluchtige avant-gardebewegingen, wat voor een bepaald probleem zorgde bij het plaatsen van zijn werken in hedendaagse tentoonstellingen.