Vis - Fossiele matrix - Atractosteus messelensis - 20 cm - 15 cm

De Messelput was oorspronkelijk een verlaten olieschalie-mijn die al vroeg in de twintigste eeuw bekendheid verwierf vanwege zijn rijkdom aan fossielen.
Mijnbouw was hier van 1859 tot 1971 zeer actief. Later wilden de autoriteiten de put gebruiken als stortplaats voor afval — een geschil dat duurde tot 1991, toen de regering van Hesse (de deelstaat waar de site ligt) het terrein aankocht voor langdurig wetenschappelijk onderzoek. Op 14 juni van hetzelfde jaar werd het aangewezen als beschermd erfgoed. Gelegen in Hesse, ten zuiden van Frankfurt, Duitsland, bieden zijn fossielen waardevolle, unieke inzichten in de vroege evolutie van zoogdieren.
Commerciële en particuliere fossielopgravingen duurden echter niet lang; ze hielden op nadat de site in 1995 werd ingeschreven als UNESCO-werelderfgoedsite. Als gevolg daarvan zijn momenteel op de markt circulerende specimens vrijwel uitsluitend oudere collectie-stukken die tussen de jaren 1970 en 1995 zijn opgegraven.
Messel-olieschalie bevat ongeveer 15% kerogeen en 40% water. Eenmaal opgegraven droogt de schalie uit en splijt terwijl het vocht verdampt. Om deze delicate fossiele stukken te beschermen tegen vernietiging, gebruiken voorbereidende medewerkers een nauwkeurige overdrachtstechniek met synthetisch hars om de fossielen te verankeren en te verzegelen voordat ze uitdrogen — daarom lijkt het matrix op Messel-stukken vaak wat kunstmatig.