Matteo Ciffo - Reliqua - Apollo

- Huidige sculptuur van Matteo Ciffo (Italië - 1987). Titel Reliqua - Apollo
- Jaargang 2026. Editie nr. 1/40 - Ondertekend en geverifieerd door de kunstenaar, met echtheidscertificaat
- Materiaal: Koude gieting van marmerpoeder en steen
- Uitstekende staat



Collezione RELIQUA

Reliqua is een collectie sculpturale objecten die het verband between materie, geheugen en essentie onderzoekt. Elk stuk presenteert zich als een geërodeerde monoliet, getekend door de tijd, die aan de binnenkant een fragment van klassiekheid bewaart: een gezicht, een anatomisch detail, een aanwezigheid die zweeft tussen ruïne en sacraliteit.
Het werk fungeert als een symbolische en functionele container, in staat om wat niet zichtbaar is te ontvangen: herinneringen, emoties, geuren.

De collectie vindt haar oorsprong in het concept van relikwie: voorwerpen die de tijd passeren, dragers van betekenis en geheugen. De monolithische vorm roept het archetype van steen op, een primordiaal en eeuwig element, terwijl oppervlakteserode suggereert dat de jaren verstrijken, de acties van natuurlijke agentia en de voortdurende transformatie van materie. Het ingesloten klassieke fragment wordt een getuigenis, een residu van schoonheid die veert en weer opduikt. Aan de grenzen tussen beschermd, verborgen en opgesloten.

Reliqua is ontworpen als een hybride object tussen kunst en design:
- vloeistof- of parfumconnaisseur container
- diffuser voor kamers met stokjes
- symbolische hoeder van persoonlijke herinneringen
- decoratief element met een sterk materieel impact
Elke functie is ondergeschikt aan de evocatieve waarde van het object, dat uitnodigt tot een intieme en persoonlijke relatie.

Elk stuk geproduceerd in 40 exemplaren blijft toch uniek: kleurschakeringen, imperfecties en tekenen maken van elke Reliqua een onvervangbaar object.






MATTEO CIFFO

Geboren in Biella in 1987, sinds 2007 ontwikkel ik een onderzoek gericht op materie, haar transformatie en het geheugen dat het bewaart. Mijn werk groeit uit een directe relatie met nobele en complexe materialen zoals marmer- en steenpoeders, natuurlijke pigmenten, Armeense aarde, oxiden en metalen. Ik beschouw ze niet als eenvoudige uitdrukkingsmiddelen, maar als levende aanwezen, dragers van tijd, geschiedenis en herleefkansen.

Via een proces dat ik beschouw als meer ritueel dan sculpturaal: een hergeboorte van de steen geleid door mijn hand. De praktijk ontstaat uit observatie en de wens om leven terug te geven aan wat gebroken, verlaten of vergeten is. Fragmenten en afval, vaak afkomstig uit het werk van andere beeldhouwers, worden grondstoffen voor mijn werken.
Het gaat om materialen die al een eigen verhaal dragen. Ik ontbind ze en herbineer ze, waardoor vormen ontstaan die niet langer bij hun vroegere toestand horen, maar bij een nieuwe conditie. Elk werk ontstaat uit een fragiel evenwicht tussen verlies en hergeboorte, tussen geheugen en mogelijkheid, waardoor het moment zichtbaar wordt waarop de materie stopt te zijn wat het was en iets anders wordt.

Het traject neemt de vorm aan van een transformatie die traditionele beeldhouwkunst overstijgt, en dichterbij een bijna alchemische dimensie komt. Ik gebruik materialen die al een bestaan hebben gehad, ontbind ze en herschik ze om nieuwe vormen en identiteiten te genereren. Elke creatie ontspringt uit een spanning tussen vernietiging en regeneratie, tussen verlies en geheugen, waardoor een voortdurende staat van verandering zichtbaar wordt.
Het onderzoek confronteert zich met materialen die een diepe contradictie belichamen: schijnbaar eeuwig en onvernietigbaar, maar tegelijk gevoelig en kwetsbaar. Wat onveranderlijk lijkt, onthult een instabiele aard, in staat om te reageren, te oxideren en in de loop van de tijd te transformeren. Deze toestand maakt van materie een actieve deelnemer aan het werk, betrokken in een voortdurend gesprek met tijd en omgeving.
Perfectie laat ruimte aan kwetsbaarheid, en eeuwigheid manifesteert zich als een levende en menselijke ervaring. Materie is niet ondergeschikt, maar wordt co-auteur, met op het oppervlak de sporen van de beweging, het proces en zijn eigen evolutie behorend.

autodidact, heb ik mijn pad opgebouwd door experimenteren, observeren en luisteren. De aanpak richt zich niet op beheersing, maar op het begeleiden van het materiaal in zijn transformatie. De resulterende vormen weerspiegelen het functioneren van het geheugen: structuren waarin fragmenten, sporen en afwezigheden samenleven en regenereren.
Deze praktijk verkent materie als levende archief. De sculpturen ontstaan als aanwezigheden die zweven tussen ruïne en hergeboorte, tussen blijvendheid en transformatie, en geven de materie een diep hedendaagse en menselijke dimensie terug.