Richard Avedon - In The American West - 1994

LEGENDARISCHE FOTOGRAFISCHE PORTRETTEN VAN AMERIKAANSE MANNEN EN VROUWEN uit uiteenlopende lagen van de bevolking door de beroemde Amerikaanse fotograaf Richard Avedon (1923–2004).

Martin Parr, The Photobook, vol 2, pagina 38.

Prachtig en hoogst indrukwekkend fotoboek, dat snel uitgroeit tot een klassieker binnen het genre -
in ZEKER VERSE EN SCHOONSTE STAAT.

Een meester in Amerikaanse mode- en kunstfotografie wendt zijn kunstzinnigheid aan om te vangen - in een reeks portretfotografie - de cowboys, roustabouts, drifters, gokkers, bar meisjes, en anderen die de moderne westerse ervaring kenmerken.

Uitgegeven ter gelegenheid van de grote tentoonstellingsronde van Richard Avedon door de VS in 1985 tot 1987 - met stops bij "Amon Carter Museum, Fort Worth, Texas", bij "Corcoran Gallery of Art, Washington", bij "San Francisco Museum of Modern Art", San Francisco, California, bij "The Art Institute of Chicago, Illinois, bij "Phoenix Art Museum", Phoenix, Arizona, bij "The Institute of Contemporary Art", Boston, Massachusetts en bij "The High Museum of Art", Atlanta, Georgia.

Harry N. Abrams. 1994. Vierde druk.

Paperback (zoals uitgegeven). 280 x 355 mm. 174 pagina’s. Meer dan 100 duotoonplaten. Foto’s: Richard Avedon. Ontworpen door Marvin Israel en door Elizabeth Avedon. Voorwoord: Richard Avedon. Tekst in het Engels.

Conditie:
Binnen- en buitenkant fris en schoon, veel beter dan gebruikelijk met alleen een lichte gebruikssporen; de pagina’s ruiken een beetje naar rook, geen andere opmerkelijke gebreken. Al met al heel fijne staat.

Adembenemend, zeer belangrijk benchmark-boek van Richard Avedon in een heel frisse en schone en veel betere dan gebruikelijke staat.

"Richard Avedon werd geboren en woonde in New York City. Zijn interesse in fotografie begon op jonge leeftijd, en hij sloot zich toen twaalf jaar oud aan bij de kameradenclub van de Young Men’s Hebrew Association (YMHA). Hij ging naar DeWitt Clinton High School in de Bronx, waar hij mede-redacteur was van de literaire tijdschrift van de school, The Magpie, samen met James Baldwin. Hij werd in 1941 uitgeroepen tot Dichter van de Lidge High Schools van New York City.
Avedon trad in 1942, tijdens de Tweede Wereldoorlog, toe tot de strijdkrachten en diende als Photographer’s Mate Second Class in de U.S. Merchant Marine. Zoals hij het zelf beschreef: “Mijn taak was identiteitsfoto’s maken. Ik moet honderdduizenden gezichten hebben gefotografeerd voordat het mij opviel dat ik een fotograaf aan het worden was.”
Na twee jaar dienst verliet hij de Merchant Marine om als professioneel fotograaf te werken, aanvankelijk making fashion beelden en studerend bij art director Alexey Brodovitch aan het Design Laboratory van de New School for Social Research.
Op twintig twee jaar begon Avedon te werken als freelance fotograaf, voornamelijk voor Harper’s Bazaar. Aanvankelijk werd het gebruik van een studio door het tijdschrift geweigerd, dus fotografeerde hij modellen en mode op straat, in nachtclubs, in het circus, op het strand en op andere ongebruikelijke locaties, gebruik makend van de eindeloze vindingrijkheid en inventiviteit die kenmerkend werden voor zijn kunst. Onder Brodovitch’s begeleiding werd hij snel de hoofd-fotograaf voor Harper’s Bazaar.
Vanaf het begin van zijn carrière maakte Avedon formele portretten voor publicatie in Theatre Arts, Life, Look en Harper’s Bazaar, onder vele anderen. Hij was gefascineerd door de capaciteit van fotografie om de persoonlijkheid te suggereren en het leven van zijn onderwerpen op te roepen. Hij registreerde poses, houdingen, kapsels, kleding en accessoires als vitale, onthullende elementen van een afbeelding. Hij had vol vertrouwen in de tweedimensionale aard van fotografie, de regels waarvan hij buigende aan zijn stijl- en vertellingsdoeleinden. Zoals hij grijnzend zei: “Mijn foto’s gaan niet onder de oppervlakte. Ik heb groot vertrouwen in oppervlakken. Een goed oppervlak zit vol aanwijzingen.”
Na gastredactie van de april 1965-editie van Harper’s Bazaar verliet Avedon het tijdschrift na een stortvloed van kritiek over zijn samenwerking met modellen van kleur. Hij sloot zich aan bij Vogue, waar hij meer dan twintig jaar werkte. In 1992 werd Avedon de eerste staff-fotograaf bij The New Yorker, waar zijn portretfotografie bijdroeg aan een herdefiniëring van de esthetiek van het tijdschrift. In deze periode verscheen zijn modefotografie bijna uitsluitend in het Franse tijdschrift Égoïste.
Gedurende die tijd runde Avedon een succesvol commercieel studio en wordt breed erkend met het wegvagen van de grens tussen “kunst” en “commerciële” fotografie. Zijn merkbepalende werk en lange samenwerkingen met Calvin Klein, Revlon, Versace en tientallen andere bedrijven leverden enkele van de bekendste reclamecampagnes in de Amerikaanse geschiedenis op. Deze campagnes gaven Avedon de vrijheid om grootschalige projecten na te streven waarin hij zijn culturele, politieke en persoonlijke passies onderzocht. Hij is bekend om zijn uitgebreide portretfotografie van de Amerikaanse burgerrechtenbeweging, de Vietnamoorlog en een gevierde cyclus van foto’s van zijn vader, Jacob Israel Avedon. In 1976 produceerde hij voor Rolling Stone Magazine "The Family", een collectief portret van de machtige elite van Amerika ten tijde van de bicentenaire-verkiezing van het land. Van 1979 tot 1985 werkte hij uitgebreid aan een opdracht van het Amon Carter Museum of American Art, resulterend in de show en het boek In the American West.
Avedons eerste museale retrospectief vond plaats in 1962 in het Smithsonian Institution. Veel grote musea volgden, waaronder twee bij het Metropolitan Museum of Art (1978 en 2002), het Minneapolis Institute of Arts (1970), het Amon Carter Museum of American Art (1985) en het Whitney Museum of American Art (1994). Zijn eerste fotoboek, Observations, met een essay van Truman Capote, werd in 1959 gepubliceerd. Hij bleef zijn werk gedurende zijn leven uitgeven, waaronder Nothing Personal in 1964 (met een essay van James Baldwin), Portraits 1947–1977 (1978, met een essay van Harold Rosenberg), An Autobiography (1993), Evidence 1944–1994 (1994, met essays van Jane Livingston en Adam Gopnik), en The Sixties (1999, met interviews door Doon Arbus).

Na een herseninfarct terwijl hij op dienst was voor The New Yorker, overleed Richard Avedon op 1 oktober 2004 in San Antonio, Texas. Hij richtte tijdens zijn leven The Richard Avedon Foundation op."
(Richard Avedon foundation's website)