Richard Avedon - Evidence 1944-1994 (FIRST AMERICAN EDITION) - 1994

Prachtig grote boek uit 1994 (!) door de geweldige Amerikaanse fotograaf Richard Avedon (1923–2004).

EERSTE ECHTE AMERIKAANSE EDITIE (er was ook een Duitse editie gelijktijdig).

Dit is de NIEUWE EDITIE van de ZEER SUCCESvolle ENIGE-VERKOOP van 5Uhr30.com
(Ecki Heuser, Keulen, Duitsland).

Uitgegeven voor dezelfde getitelde tentoonstellingsronde door de Verenigde Staten (Whitney Museum of American Art, New York), Duitsland (Museum Ludwig, Keulen), Italië (Palazzo Reale, Milaan), Groot-Brittannië (National Portrait Gallery, Londen) en bij het The Minneapolis Institute of Arts.

5Uhr30.com garandeert gedetailleerde en nauwkeurige beschrijvingen, 100% bescherming, 100% verzekering en gecombineerde verzending wereldwijd.

Random House, New York en Eastman Kodak Professional Imaging in samenwerking met het Whitney Museum of American Art, New York. 1994. Eerste Amerikaanse editie, tweede druk.

Paperback. 285 x 365 mm. 185 pagina’s. Foto’s: Richard Avedon. Bewerkt door Mary Shanahan. Tekst: Jane Livingston, Adam Gopnik. Vertaling naar het Duits: Manfred Ohl, Hans Sartorius. Voorkanttekst: Marc Scheps, David A. Ross. Tekst in het Engels.

Staat:
Boek intern schoon met geen markeringen van eerdere eigenaren en zonder vlekjes; de pagina’s ruiken een beetje naar rook. Buiten met vrij frisse voorkant, achterkant met een vouwtje bij de onderhoek links, rug vergeeld. Algeheel in prima staat.

Prachtig fotoboek door Richard Avedon.

"Richard Avedon werd geboren en woonde in New York City. Zijn belangstelling voor fotografie begon op jonge leeftijd, en hij sloot zich op twaalfjarige leeftijd aan bij de camera-club van de Young Men’s Hebrew Association (YMHA). Hij ging naar DeWitt Clinton High School in de Bronx, waar hij in samenwerking met James Baldwin het literaire tijdschrift van de school, The Magpie, medialiseerde. In 1941 werd hij uitgeroepen tot Poet Laureate van de High Schools in New York City.
Avedon trad in 1942 in dienst bij de strijdkrachten tijdens de Tweede Wereldoorlog, waar hij diende als Photographer’s Mate Second Class in de U.S. Merchant Marine. Zoals hij het zelf beschreef: “Mijn taak was identiteitsfoto’s maken. Ik moet wel honderdduizend gezichten hebben gefotografeerd voordat het me bekend werd dat ik een fotograaf aan het worden was.”
Na twee jaar dienst verliet hij de Merchant Marine om als professioneel fotograaf te werken, aanvankelijk gezichtsbeelden en modebeelden makend en studerend bij art director Alexey Brodovitch aan het Design Laboratory van de New School for Social Research.
Op twintigjarige leeftijd begon Avedon als freelance fotograaf te werken, hoofdzakelijk voor Harper’s Bazaar. Aanvankelijk verleende het tijdschrift hem geen studiogelegenheid; hij fotografeerde modellen en modes op straat, in nachtclubs, bij het circus, op het strand en op andere ongewone locaties, en gebruikte de eindeloze vindingrijkheid die kenmerkend werd voor zijn kunst. Onder Brodovitch’s begeleiding werd hij snel de leadfotograaf voor Harper’s Bazaar.
Vanaf het begin van zijn carrière maakte Avedon formele portretten voor publicatie in Theatre Arts, Life, Look en Harper’s Bazaar, onder vele anderen. Hij was gefascineerd door de capaciteit van fotografie om de persoonlijkheid voor te stellen en het leven van zijn onderwerpen op te roepen. Hij registreerde houdingen, houdingen, kapsels, kleding en accessoires als vitale, onthullende elementen van een afbeelding. Hij had vol vertrouwen in de tweedimensionale aard van fotografie, de regels waarvan hij buigde ten behoeve van zijn stijl en narratieve doeleinden. Zoals hij op zijn kenmerkende wijze zei: “Mijn foto’s gaan niet onder de oppervlakte. Ik heb grote vertrouwen in oppervlakken. Een goed oppervlak zit vol aanwijzingen.”
Na gastredactie van het april 1965 nummer van Harper’s Bazaar verliet Avedon het tijdschrift na felle kritiek over zijn samenwerking met modellen van kleur. Hij sloot zich aan bij Vogue, waar hij meer dan twintig jaar werkte. In 1992 werd Avedon de eerste staffotograaf bij The New Yorker, waar zijn portretfotografie hielp de esthetiek van het tijdschrift opnieuw te definiëren. In deze periode verscheen zijn modefotografie bijna uitsluitend in het Franse tijdschrift Égoïste.

Tijdens deze periode liep hij een succesvol commercieel studio, en wordt algemeen erkend voor het uitwissen van de grens tussen “kunst” en “commerciële” fotografie. Zijn werk dat zijn merkrecept definieerde en langdurige connecties met Calvin Klein, Revlon, Versace en tientallen andere bedrijven leverden enkele van de bekendste advertentiecampagnes in de Amerikaanse geschiedenis op. Deze campagnes gaven Avedon de vrijheid om grootschalige projecten na te streven waarin hij zijn culturele, politieke en persoonlijke passies onderzocht. Hij is bekend om zijn uitgebreide portretfotografie van de Amerikaanse Burgerrechtenbeweging, de Vietnamoorlog en een gevierde cyclus van foto's van zijn vader, Jacob Israel Avedon. In 1976 maakte hij voor Rolling Stone magazine “The Family,” een collectief portret van de Amerikaanse machtselite ten tijde van de bicentenaire-verkiezing van het land. Van 1979 tot 1985 werkte hij uitgebreid aan een opdracht van het Amon Carter Museum of American Art, wat uiteindelijk leidde tot de show en het boek In the American West.

Avedons eerste museumretrospectief werd gehouden in de Smithsonian Institution in 1962. Veel belangrijke musea volgden, waaronder twee bij het Metropolitan Museum of Art (1978 en 2002), het Minneapolis Institute of Arts (1970), het Amon Carter Museum of American Art (1985) en het Whitney Museum of American Art (1994). Zijn eerste fotoboek, Observations, met een essay van Truman Capote, verscheen in 1959. Hij bleef tijdens zijn leven boeken van zijn werk publiceren, inclusief Nothing Personal in 1964 (met een essay van James Baldwin), Portraits 1947–1977 (1978, met een essay van Harold Rosenberg), An Autobiography (1993), Evidence 1944–1994 (1994, met essays van Jane Livingston en Adam Gopnik) en The Sixties (1999, met interviews door Doon Arbus).

Nadat hij een hersenbloeding kreeg tijdens een opdracht voor The New Yorker, overleed Richard Avedon op 1 oktober 2004 in San Antonio, Texas. Tijdens zijn leven richtte hij de Richard Avedon Foundation op."