de Marsy - Almanach des Muses - 1775-1776





Markeer als favoriet om een melding te krijgen wanneer de veiling begint.
Catawiki Kopersbescherming
Je betaling is veilig bij ons totdat je het object hebt ontvangen.Bekijk details
Trustpilot 4.4 | 137727 reviews
Beoordeeld als "Uitstekend" op Trustpilot.
Beschrijving van de verkoper
Almanak der Muse's 1775 en 1776.
Zonder plaats, zonder uitgever. 1775. In-12. 328 + 262 pagina's. Eeuwige band in half-leren marmerachtig met glad rug; rijk versierd en met titelplaatjes en jaartal in rode maroquiné. Rode snijlijn. Een schets op potlood van een hondenkop op de achterzijde van de titelpagina van het jaar 1776.
Zeldzame originele uitgave van deze almanak die goed heeft gediend, waaruit haar tijdsgebonden band met talrijke wrijvingen en epidermisionele beschadigingen, met hoeken, kappen, smeringen, gescheurde linger, ontbrekende hoeken, gebroken rug en laterale ontbrekende delen blijkt... Rug gekraakt. Geen titelpagina. Enkele cahiers overslaan.
L’Almanach des Muses is een poëzieblad dat in 1765 door Sautreau de Marsy werd opgericht.
De almanakken kenden vanaf de tweede helft van de 18e eeuw een enorme populariteit. Het doel van L’Almanach des Muses was om beter te doen dan wat er op dat moment verscheen door lezers een kritische selectie van recente poëzie te bieden, met kritische aantekeningen en informatie over de poëtische actualiteit. Verschijnend elk jaar, vanaf de oprichting tot en met 1833, publiceerde L’Almanach des Muses tal van schrijvers die minder bekend waren zoals Parny, Bertin, Régnault de Beaucaron, Roucher, Légier, Colardeau of Berquin, Legouvé, Bonnard, Arnault, Laclos, en bekender zoals Boufflers, Delille, Dorat, de Fontanes, La Harpe, of zeer bekend zoals Chamfort, Beaumarchais of Baculard d’Arnaud, en vooral Voltaire die er meer dan tweehonderd teksten publiceerde tussen 1765 en 1819.
L’Almanach des Muses was tegelijk zeer bekritiseerd en sterk nabootsbaar. Mercier, Rivarol of Champcenetz schaften zich niet aan om het aan te vallen of zelfs belachelijk te maken, bijvoorbeeld door het te benamden als het Almanak der Bussen. Dit, gekoppeld aan zijn eclectische karakter, was de oorzaak van het einde bij de opkomende moderne literaire revue.
Edities originales van dit prachtige getuigenis van zijn tijd, met vele teksten in eerste uitgave van bekende of minder bekende auteurs, verrijkt met een schattige tekening van een hondenkop in potlood…
Almanak der Muse's 1775 en 1776.
Zonder plaats, zonder uitgever. 1775. In-12. 328 + 262 pagina's. Eeuwige band in half-leren marmerachtig met glad rug; rijk versierd en met titelplaatjes en jaartal in rode maroquiné. Rode snijlijn. Een schets op potlood van een hondenkop op de achterzijde van de titelpagina van het jaar 1776.
Zeldzame originele uitgave van deze almanak die goed heeft gediend, waaruit haar tijdsgebonden band met talrijke wrijvingen en epidermisionele beschadigingen, met hoeken, kappen, smeringen, gescheurde linger, ontbrekende hoeken, gebroken rug en laterale ontbrekende delen blijkt... Rug gekraakt. Geen titelpagina. Enkele cahiers overslaan.
L’Almanach des Muses is een poëzieblad dat in 1765 door Sautreau de Marsy werd opgericht.
De almanakken kenden vanaf de tweede helft van de 18e eeuw een enorme populariteit. Het doel van L’Almanach des Muses was om beter te doen dan wat er op dat moment verscheen door lezers een kritische selectie van recente poëzie te bieden, met kritische aantekeningen en informatie over de poëtische actualiteit. Verschijnend elk jaar, vanaf de oprichting tot en met 1833, publiceerde L’Almanach des Muses tal van schrijvers die minder bekend waren zoals Parny, Bertin, Régnault de Beaucaron, Roucher, Légier, Colardeau of Berquin, Legouvé, Bonnard, Arnault, Laclos, en bekender zoals Boufflers, Delille, Dorat, de Fontanes, La Harpe, of zeer bekend zoals Chamfort, Beaumarchais of Baculard d’Arnaud, en vooral Voltaire die er meer dan tweehonderd teksten publiceerde tussen 1765 en 1819.
L’Almanach des Muses was tegelijk zeer bekritiseerd en sterk nabootsbaar. Mercier, Rivarol of Champcenetz schaften zich niet aan om het aan te vallen of zelfs belachelijk te maken, bijvoorbeeld door het te benamden als het Almanak der Bussen. Dit, gekoppeld aan zijn eclectische karakter, was de oorzaak van het einde bij de opkomende moderne literaire revue.
Edities originales van dit prachtige getuigenis van zijn tijd, met vele teksten in eerste uitgave van bekende of minder bekende auteurs, verrijkt met een schattige tekening van een hondenkop in potlood…

