Enric Solanilla (1963) - Susurros de hojas

Pictura Galeria presenteert dit magnifieke kunstwerk afkomstig van Enric Solanilla, dat een weelderig bos biedt dat naast een groen weiland ligt, en zo de frisheid, rust en herstellende schoonheid van de natuur oproept. De schilderkunst valt op door zijn uitstekende techniek en de hoge schilderkunstige kwaliteit die het uitstraalt.

· Afmetingen van het werk: 20x30 cm.
· Olieverf op papier getekend met de hand door de kunstenaar in de rechterkop van het werk, Solanilla.
· Het stuk verkeert in een goede staat van onderhoud.

Het werk komt uit een exclusieve privécollectie in Girona.

Belangrijke noot: de bijgevoegde foto’s maken deel uit van de beschrijving van het lot.

Het werk zal professioneel worden ingepakt door een expert van IVEX (https://www.instagram.com/ivex.online/), met gebruik van materialen van hoge kwaliteit om de bescherming te waarborgen. De verzendingsprijs dekt zowel de kosten van professionele verpakking als het transport zelf.
De verzending wordt uitgevoerd via Correos of GLS met traceerbaarDH. Verzendingen wereldwijd beschikbaar.

------------------------------------------------------------------

Dit schilderij toont een weelderig bos dat horizontaal voor een uitgestrekt graslandschap uitstrekt. De compositie wordt gedomineerd door een buitengewone variëteit aan groene tinten, van heldere en heldere tot diepere tinten die bijna zwart neigen. De scène straalt onmiddellijke frisheid, sereniteit en direct contact met de natuur uit, alsof de kijker voor het bos staat tijdens een rustige lentedag.

Het groen bedekt bijna het gehele oppervlak en vormt een grote levende massa waarin de bomen heel dicht op elkaar lijken te groeien. De kruinen verstrengelen zich en creëren een visuele continuïteit die de hele werking van het ene uiteinde naar het andere strekt. Ondanks deze dichtheid behoudt elk exemplaar een eigen aanwezigheid dankzij variaties in hoogte, helderheid en kleur die de silhouetten van elkaar onderscheiden.

De bomen hebben slanke en relatief lichte stammen, sommigen lichtjes schuin of deels verborgen achter het bladwerk. Hun verticale lijn geeft structuur aan de compositie en contrasteert met de horizontale uitgestrektheid van het prado. Deze bleke lijnen verschijnen en verdwijnen tussen de bladeren, wat een visueel ritme creëert dat de diepte van het bos geleidelijk laat verlopen.

In het centrale gebied rijzen verschillende bomen hoger uit, waarvan de kruinen boven het geheel uitsteken en de regelmaat van de horizon van vegetatie zachtjes doorbreken. Hun aanwezigheid brengt dynamiek en verandert het bos in een organische formatie, verwijderd van elke strikte symmetrie. De bomen aan de randen, iets lagere, helpen de blik naar dit centrale deel te richten.

Het bladerwerk bestaat uit een grote rijkdom aan kleine cromatische variaties. Olijfgroen, geelachtig, smaragd, mos en grijzige tonen lopen door elkaar om duizenden bladeren onder verschillende lichtintensiteiten te suggereren. Sommige heldere punten lijken te fonkelen tussen de kruinen, als zonnestralen die door de takken vallen, terwijl donkere zones de innerlijke diepte van het bos aangeven.

Het licht lijkt van bovenaf neer te dalen en onregelmatig over de vegetatie te verspreiden. De hogere kruinen ontvangen een zachte helderheid die ze geelachtig en licht laat lijken, terwijl het onderste deel in een donkerdere schaduw blijft. Deze overgang geeft volume aan de bomen en creëert de indruk dat het bos veel verder reikt dan de eerste rij stammen.

De lucht is gedeeltelijk zichtbaar boven de kruinen door een heldere band van wit, zachte grijzen en heel bleke groenen. Zijn helderheid omhult het landschap zonder er bovenuit te steken en suggereert een bewolkte of diffuus ochtendlicht. Deze uniforme atmosfeer verzacht de contrasten en versterkt het kalme en contemplatieve karakter van de scène.

Op de voorgrond bepaalt het weiland een open zone die ademruimte aan de compositie geeft. Zijn uniformere groenen vormen een contrast met de rijkdom en complexiteit van het bladerwerk, waardoor er een duidelijke scheiding ontstaat tussen het vrijliggende terrein en het begin van het bos. Het gras lijkt richting de bomen te uitstrekken, een lichte helling toevoegend die diepte biedt en de kijker visueel dichter bij het bos brengt.

In het gras verschijnen meerdere variaties van groen, vergezeld van kleine geelachtige, grijze en blauwachtige nuances. Deze verschillen suggereren grassen van verschillende hoogten, onregelmatigheden van het terrein en zones die door licht zijn aangeraakt. Het oppervlak is niet volledig glad maar vol kleine veranderingen die de sensatie van een natuurlijke en levende ruimte overbrengen.

De lijn waar gras eindigt en bomen beginnen is bijzonder rijk aan details. Daar concentreert zich een strook laaggroene vegetatie die arbust of wilde planten en takken nabij de grond kan herinneren. Deze overgang voorkomt dat de stammen geïsoleerd lijken en integreert ze in een overvloedig ecosysteem, waarin elk groeilaag zich verhoudt tot het volgende.

Het ontbreken van menselijke figuren en bouwwerken versterkt de zuiverheid van het landschap. Alle nadruk ligt op de natuur, gepresenteerd als een autonome, stilstaande en voortdurend groeiende ruimte. De scène nodigt uit om het geluid van bladeren te verzetten door een zacht briesje, het gezang van vogels verscholen tussen de takken en het frisse aroma van het gras te voorstellen.

Het bos verschijnt niet als een donker of bedreigend plaats, maar als een toevluchtsoord van rust. Hoewel het bos een zekere mysterieuze diepte behoudt, geeft de helderheid van de kruinen en de openheid van het prado vertrouwen en welzijn. Deze combinatie van intimiteit en ruimtelijkheid maakt het landschap tot een ideale plek voor contemplatie en rust.

Het vrijwel absolute groen domineert de scène en verleent het werk een sterke eenheid, maar de verscheidenheid aan tinten voorkomt elke monotone uitdrukking. Elke zone lijkt zijn eigen intensiteit en temperatuur te hebben: sommige groenen zijn warm en goudkleurig, terwijl andere koel, diep en blauwachtig zijn. Deze rijkdom laat de scène veranderen afhankelijk van de afstand van waaruit men kijkt.

Verder dan zijn natuurlijke uiterlijk kan het werk ook gezien worden als een viering van vernieuwing, evenwicht en de continuïteit van het leven. De bomen staan voor groei en blijvende aanwezigheid, terwijl het open prado vrijheid en rust suggereert. Het bos verschijnt zo als een symbool van sereniteit, worteling en verbondenheid met de essentiële ritmes van de natuur.

Al met al biedt het werk een meeslepende en heldere visie van een weelderig bos dat voor een groen weiland ligt. De rijkdom van het bladerwerk, de verticaliteit van de stammen en de delicate veranderingen in licht creëren een sfeer van frisheid en diepe rust. Het is een landschap dat balans, natuurlijkheid en een aangename sensatie van beschutting kan brengen aan elke ruimte, uitnodigend om stil te blijven staan en te ademen voor de stille schoonheid van het bos."