Pablo Mañé Garzón (1921-2004) - Joven planchando

Het werk is onderaan door de auteur ondertekend

Het werk wordt ingelijst gepresenteerd

Afmetingen werk: 54 cm hoog x 37 cm breed

Afmetingen ingelijst werk: 59 cm hoog x 41 cm breed

::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::

Biografie van de kunstenaar

1921

Pablo Mañé Garzón wordt geboren op 21 januari in Montevideo, in een familie van Catalaanse oorsprong uit El Vendrell.

1933

Zijn familie verhuist naar Parijs, waar de vader tot ambassadeur is benoemd. Hij vervolgt zijn studies in Frankrijk, waarvan hij de taal uiteindelijk als tweede moedertaal beheerst.

1936

Hij begint zijn belangstelling voor schilderkunst te ontwikkelen. Hij gaat naar de school van de cubistische schilder André Lhote, van wie hij zijn lievelingsleerling wordt.

1939

Keert terug naar Uruguay. Zijn artistieke onrust brengt hem tot experimenteren in diverse velden. Reist door Zuid-Amerika. Wisselt journalistiek af met gitaar en tango.

1956-1969

Werkte mee aan het tijdschrift “Marcha” als muziek- en beeldende kunstcriticus. Tegelijkertijd werkte hij als redacteur op de kunstredactie van de krant “El País”. Zijn artikelen worden met enorm belang gevolgd door de Rioplatense cultureel elite. Hij is een gevraagde figuur en voert een hyperactieve activiteit uit: geeft cursussen en lezingen, bekleedt publieke functies ter bevordering van cultuur en exposeert in Montevideo, Buenos Aires en São Paulo.

1960

Behaalt het Doctorat in Recht en Sociale Wetenschappen aan de Universidad de la República Oriental del Uruguay.

1963

Huwt hij zich en wordt zijn zoon Pau geboren.

1965

Verloopt zijn eerste artistieke crisis. Verlaat het kubisme. Ontwikkelt belangstelling voor een kunst die politiek en sociaal betrokken is: “Ik zoek een kunst die gebaseerd is op de waarheid, op wat mysterieus en tegenstrijdig is in ons allemaal”.
1969 Behaalt de Schildersprijs op het XXXIII Nationaal Salon voor Plastische Kunsten. Desondanks bruis zijn geest van verlangen en onvrede en in ditzelfde jaar verlaat hij zijn land en verhuist naar Spanje op zoek naar nieuwe horizonten. Woont in Madrid en Barcelona.

1972

Toont voor het eerst in Spanje in de Sala Gaudí van Barcelona.

1973

Zet zich in Mataró. Richt een kunstacademie op. Geeft schilder- en tekenlessen en probeert bovenal zijn bijzondere manier van zien, begrijpen en leven van kunst over te brengen. Later zullen zijn leerlingen een school vormen die bekend zal worden als “El Grup de la Plaça Gran”. Het is een periode van emotionele crisis die in zijn schilderijen tot uiting komt: treurig en hard. Hij verkeert in financiële moeilijkheden.

1974-1980

In opdracht van Barcelonese uitgeverijen vertaalt hij klassieke en romantische Engelse en Franse dichters: Shakespeare, Shelley, Wordsworth, Keats, Yeats, Whitman, Blake, Mallarmé en Valéry. Uitgever Rio Nuevo publiceert zijn vertalingen in tweetalige uitgaven. Hij werkt mee aan de cultuursectie van de kranten “El Noticiero Universal” en “El Diario de Barcelona”.

1975

Vindt emotionele stabiliteit bij zijn voormalig leerlinge Tere González Solá met wie hij in 1982 trouwt. Gaat nieuwe uitdagingen aan met hernieuwde energie. Het is een veelbelovende periode, productief. Toont werk in het Museu Municipal de Mataró en in de Sala de Exposicions van La Caixa Laietana.

1979

Verhuist naar Barcelona. Voelt dat hij volledige artistieke rijpheid heeft bereikt en dat komt ook in zijn werk tot uiting. Techniek en esthetiek zijn zijn prioriteiten: “Streef naar een schilderkunst die de vluchtigheid van de tijd vastlegt en bij wie deze ziet een gevoel van schijnbaar geluk oproept.”

1980-1990

Het is een druk decennium met tentoonstellingen: Madrid, Sevilla, Bilbao, Valladolid, Mallorca, en vele andere steden, jaarlijks in Barcelona. Neemt deel aan de Artexpo (Barcelona) en Arco (Madrid).

1991

Wordt gekozen om deel te nemen aan de tentoonstellingsveiling die in New York plaatsvond in het Soroka Medical Center.

1992

Toont werk in de Phillips Gallery in New York.

1993-2004

Zeer reis door Europa en Amerika. Ontvangt opdrachten van galeristen uit de VS en Japan. Zijn werk wordt opgenomen in het Museo Estrada van Barcelona, het Museo de Arte de Montevideo, het Museo de Arte Moderno van Sao Paulo, het Museo de Arte Contemporáneo van Toledo (Ohio, VS) en in collecties van de Banco de España en de Banc Sabadell. Zijn laatste tentoonstelling vond plaats in de Sala Rusiñol van Sant Cugat in maart 2004.

Blijft tot aan zijn overlijden in zijn huis in Barcelona op 20 december 2004 actief werken.