Matteo Ciffo - Orme - Esso

- Quadro contemporain di Matteo Ciffo (Italië - 1987) . Titel Orme - Esso
- Jaar 2025 . Editie nr. 1/40 - Ondertekend en geauthenticeerd door de kunstenaar, met certificaat van echtheid
- Materiaal : Koudfusie van marmer- en steenstof
- Condities uitstekend

VERZAMELING ORME

De Orme-collectie ontstaat als een natuurlijke evolutie van mijn artistieke traject, altijd gericht op reflectie over materie, teken en de verhouding tussen tijd en geheugen. Deze werken zijn niet simpelweg schilderijen, maar actieve oppervlakken, suspende plaatsen waar tijd niet lineair stroomt: hij wordt geanticipeerd, samengeperst, getransformeerd.

De symbolen die in Orme-operae opduiken komen uit mijn jeugd. Het zijn tekenen die me vergezelden nog voordat ze volledig begrepen werden: archetypische vormen, letters, emblemen, logo’s, essentiële herinneringen die behoren tot een persoonlijke maar ook collectieve geheugen. Net als in eerder werk worden deze symbolen nooit getrouw of nostalgisch herhaald. Ze worden ontbonden, opnieuw opgebouwd en ontdaan van hun oorspronkelijke functie, totdat ze een nieuwe identiteit aannemen.

Erosie is een centraal element van het proces, maar niet als gevolg van verstrijkende tijd. In deze werken wordt tijd geanticipeerd. De oppervlakken ontstaan al verweerd, alsof de toekomst er al op heeft ingewerkt. Het gaat niet om archeologische vondsten die uit de aarde naar boven worden gehaald, maar om voorwerpen die buiten de tijd geplaatst zijn, immuun gemaakt voor zijn stroom omdat ze al doordrongen zijn door herinnering.

Ook het materiaal volgt deze logica. De werken worden gemaakt uit restmateriaal van marmerstof, overblijfselen van eerdere bewerkingen die opnieuw worden gemengd en nieuw leven wordt ingebracht. Het is een gebaar dat het idee van einde elimineert en een continu proces introduceert, potentieel oneindig, waarin niets definitief verbruikt wordt maar alleen getransformeerd. Het materiaal vertegenwoordigt geen steen: het is steen die wedergeboren wordt.

In Orme is de scheppende handeling niet toevoegend, maar afnemend. De erosies worden niet achteraf uitgevoerd, als teken van verval, maar vooraf, als bewuste keuze. Het vooruithelpen van de tijd betekent de werken onschadelijk maken voor veroudering, ze te stabiliseren in een definitieve toestand.

Deze werken vertellen geen lineair verhaal, maar behouden een aanwezigheid. Het zijn fragmenten van geheugen die niet langer tot het verleden behoren, maar tot een zwevende dimensie, waarin het symbool ophoudt een teken te zijn en materie wordt, en materie Orma wordt: een spoor van iets wat geweest is, maar nog altijd bestaat in het heden.



Elk schilderij geproduceerd in 40 exemplaren blijft toch uniek: chromatische variaties, onvolkomenheden en tekenen maken elke Orma onvervangbaar.



MATTEO CIFFO

Naar Biella geboren in 1987, sinds 2007 ontwikkel ik een onderzoek gericht op materie, op haar transformatie en op het geheugen dat zij bewaart. Mijn werk ontspringt aan een directe relatie met nobele en complexe materialen zoals marmer- en steenstof, natuurlijke pigmenten, aardkleuren, oxiden en metalen. Ik beschouw ze niet als eenvoudige expressieve instrumenten, maar als levende presences, dragers van tijd, geschiedenis en mogelijkheden tot wedergeboorte.

Door een proces dat ik eerder als ritueel dan als beeldhouwkunst beschouw: een wedergeboorte van steen geleid door mijn hand. De praktijk ontstaat uit observatie en de wens om leven terug te geven aan wat is gebroken, verlaten of vergeten. Fragmenten en schroot, vaak afkomstig van het werk van andere beeldhouwers, worden oorspronkelijke materie voor mijn werken.

Het gaat om materialen die al een eigen verhaal dragen. Ik ontbind ze en hercombineer ze, waardoor vormen ontstaan die niet langer tot hun vorige toestand behoren, maar tot een nieuwe conditie. Elk werk ontspringt uit een fragiele balans tussen verlies en wedergeboorte, tussen geheugen en mogelijkheid, waardoor zichtbaar wordt het moment waarop materie ophoudt wat ze was en iets anders wordt.

Het traject neemt de vorm aan van een transformatie die traditionele beeldhouwkunst overstijgt, en benadert een bijna alchemistische dimensie. Ik gebruik materialen die al een bestaan hebben gehad, ontbind ze en hercombineer ze om nieuwe vormen en identiteiten te genereren. Elke creatie ontstaat uit een spanning tussen vernietiging en regeneratie, tussen verlies en geheugen, waardoor een voortdurende staat van verandering zichtbaar wordt.

Het onderzoek confronteert zich met materialen die een diepe tegenstelling belichamen: ogenschijnlijk eeuwig en onvernietigbaar, maar tegelijkertijd gevoelig en kwetsbaar. Wat onvergelijkbaar lijkt, toont een onstabiele aard, in staat om te reageren, te oxideren en zich te transformeren in de loop der tijd. Deze voorwaarde maakt de materie tot een actieve deelnemer van het werk, betrokken in een voortdurend dialoog met tijd en omgeving.

Perfecie laat ruimte aan kwetsbaarheid, en eeuwigheid manifesteert zich als een levende en menselijke ervaring. Materie is niet ondergeschikt, maar wordt mede-auteur, behoudt op het oppervlak sporen van de handeling, van het proces en van haar eigen evolutie.

Autodidact ben ik, ik heb mijn traject opgebouwd door experimenteren, observeren en luisteren. De benadering streeft niet naar beheersing, maar naar begeleiding van het materiaal in zijn transformatie. De gevormde vormen reflecteren de werking van geheugen: structuren waarin fragmenten, sporen en afwezigheden samenleven en zich regenereren.

Deze praktijk verkent materie als levend archief. De sculpturen ontstaan als aanwezen die tussen ruïne en wedergeboorte, tussen blijheid en transformatie, bestaan en materie een diep hedendaagse en menselijke dimensie geven."