Matteo Ciffo - Reliqua - Nefertiti

- Hedendaagse sculptuur van Matteo Ciffo (Italië - 1987). Titel Reliqua - Nefertiti
- Jaro 2025. Editie nr. 1/40 - Ondertekend en ge-authenticeerd door de kunstenaar, met echtheidscertificaat
- Materiaal: Koude smelting van poeder van marmer en steen
- Uitstekende staat


Verzameling RELIQUA

Reliqua is een verzameling sculpturale objecten die de relatie tussen materie, herinnering en essentie onderzoekt. Elk stuk presenteert zich als een geërodeerde monoliet, getekend door de tijd, die een fragment van klassiekheid in zich draagt: een gezicht, een anatomisch detail, een aanwezigheid die zweeft tussen puin en sacraliteit.
De werken fungeren als een symbolische en functionele container, die kan ontvangen wat niet zichtbaar is: herinneringen, gevoelens, geuren.

De collectie vindt haar oorsprong in het concept van relikwie: objecten die door de tijd heen gaan en betekenis en geheugen dragen. De monolithische vorm roept het archetype van steen op, een primordiaal en eeuwig element, terwijl de oppervlakkige erosie de overgang van jaren suggereert, de werking van natuurlijke agentia en de voortdurende transformatie van materie. Het ingelegde klassieke fragment wordt een getuigenis, een residu van schoonheid dat blijft bestaan en terugkeert. Aan de randen tussen beschermd, verborgen en gevangen

Reliqua is ontworpen als een hybride object tussen kunst en design:
- container voor vloeibare esencia of parfums
- verspreider voor omgevingen met stokjes
- symbolische hoeder van persoonlijke herinneringen
- decoratief element met een sterk materieel effect
Elke functie heeft een ondergeschikte status ten opzichte van de evocatieve waarde van het object, die uitnodigt tot een intieme en persoonlijke relatie.

Elk stuk geproduceerd in 40 exemplaren, is toch uniek: kleurvariaties, onvolkomenheden en tekenen maken elk Reliqua onvervangbaar.






MATTEO CIFFO

Geboren in Biella in 1987, ontwikkel ik sinds 2007 een onderzoek gericht op materie, haar transformatie en het geheugen dat het behoudt. Mijn werk ontstaat uit een directe relatie met nobele en complexe materialen zoals poeder van marmer en steen, natuurlijke pigmenten, Armeniense aarde, oxiden en metalen. Ik beschouw ze niet als eenvoudige expressieve instrumenten, maar als levende aanwezigheid, dragers van tijd, geschiedenis en de mogelijkheid van vernieuwing.

Door een proces dat ik eerder als ritueel dan als sculpturaal beschouw: een herleving van de steen geleid door mijn hand. De praktijk ontstaat uit observatie en de wens om leven terug te geven aan wat is gebroken, verlaten of vergeten. Fragmenten en schoten, vaak afkomstig van het werk van andere beeldhouwers, worden materie op zichzelf die mijn werken vormen.
Het gaat om materialen die al een verhaal dragen. Ik haal ze uit elkaar en herassembleer ze, genererend vormen die niet langer tot hun vorige staat behoren, maar tot een nieuwe conditie. Elk werk ontstaat uit een fragiele balans tussen verlies en heropleving, tussen geheugen en mogelijkheid, waardoor het moment zichtbaar wordt waarop materie niet meer is wat het was en iets anders wordt.

Het traject neemt de vorm aan van een transformatie die traditionele beeldhouwkunst overstijgt, en nadert een bijna alchemistische dimensie. Ik gebruik materialen die al een bestaan hebben gehad, haal ze uit elkaar en herassembleer ze om nieuwe vormen en identiteiten te genereren. Elke creatie ontstaat uit een spanning tussen vernietiging en regeneratie, tussen verlies en herinnering, waardoor een voortdurende toestand van verandering zichtbaar wordt.
Het onderzoek confronteert zich met materialen die een diep tegenstrijdig karakter belichamen: ogenschijnlijk eeuwig en onvernietigbaar, maar tegelijkertijd gevoelig en kwetsbaar. Wat onveranderlijk lijkt, onthult een instabiele aard, in staat om te reageren, te oxideren en in de loop van de tijd te transformeren. Deze conditie maakt materie een actieve deelnemer aan het werk, betrokken in een voortdurend dialoog met tijd en omgeving.
Perfectie maakt plaats voor kwetsbaarheid, en eeuwigheid manifesteert zich als een levende en menselijke ervaring. Materie is niet ondergeschikt, maar wordt co-auteur, en behoudt op het oppervlak de sporen van de handeling, het proces en de eigen evolutie.

autodidact, heb ik mijn pad opgebouwd door experimentatie, observatie en luisteren. De benadering is niet gericht op beheersing, maar op het begeleiden van het materiaal in zijn transformatie. De resulterende vormen weerspiegelen het functioneren van het geheugen: structuren waarin fragmenten, sporen en afwezigheden samenleven en regenereren.
Deze praktijk verkent materie als levend archief. De sculpturen ontstaan als aanwezen die tussen puin en heropleving, tussen blijvende aanwezigheid en transformatie hangen, en geven materie terug een diep hedendaagse en menselijke dimensie."