Jinks Kunst - Le lapin tueur de Chantal Goya

Geboren in 1976 in Vevey, Zwitserland, is Jinks Kunst een Frans-Zwitserse street artist gevestigd in Nantes, waar hij woont en werkt. Zijn universum wortelt in een jeugd die sterk werd gekenmerkt door hiphopcultuur en de ruwe energie van skateboarden. Via magazines, fanzines en zelfs albumhoezen ontdekt hij vroeg graffiti en illustratie. Eerst aangetrokken door graffiti lettering, breidt hij geleidelijk zijn praktijk uit door te experimenteren en te teren op het terrein. In de loop der jaren ontwikkelt zijn werk zich in meerdere vormen: collage van schilderijen gemaakt op papier, stickers, muurschilderingen en het misbruik van wegwijzers. Hij investeert in een grote verscheidenheid aan dragers, van muren tot stedelijke panelen, maar ook hout, skateboard-boards en zelfs vinylplaten. Vanaf het begin van de jaren 2000 worden zijn werken regelmatig tentoongesteld in Frankrijk en in het buitenland. Ze maken deel uit van verschillende privécollecties en verschijnen in tal van internationale werken over street art, een getuigenis van een carrière die al stevig verankerd is in de hedendaagse stedelijke scène. Voor Jinks Kunst is de straat niet alleen een tentoonstellingsruimte: het is een noodzaak. Zijn werk is er als een levende spoor, en zijn sjablonen, affiches, stickers en schilderijen vinden vandaag de dag hun plek in 44 landen, tussen Europa, Afrika, Azië en Zuid-Amerika. Deze reizen gaan altijd gepaard met dezelfde benadering: lange wandelingen maken, observeren, de juiste muren, de juiste panelen, de juiste plekken zoeken. Maar vooral zijn het ontmoetingen met lokale bevolkingen en lokale kunstenaars. In deze aanpak wordt urban art een instrument van sociale verbinding en een middel om concreet te handelen. Jinks Kunst engageert zich regelmatig in vrijwilligerswerk, voor publieken die weinig tot geen toegang hebben tot deze vorm van culturele expressie. In achterstandswijken, vluchtelingenkampen, arbeiderswijken of scholen organiseert hij sjabloon-creatie-workshops, waarbij hij zijn knowhow deelt als een brug tussen culturen en realiteiten. Het jaar 2006 markeert een beslissend kantelpunt: hij ontdekt het sjabloon, wat meteen een openbaring wordt en een duurzame passie. Zijn werk onderscheidt zich door een volledig handgemaakte productie. Gewapend met een mes snijdt hij met extreme precisie, urenlang, foto’s of tekeningen van personages uit. Zijn inspiratie is breed en vrij, puttend uit actualiteit, politiek, literatuur, urban cultures of de dierenwereld. In januari 2008 initieert hij in Nantes een reeks misbruik van verkeersborden, een praktijk die snel emblematisch voor zijn werk wordt en die hij daarna in vele landen voortzet. Zijn parcours wordt gekenmerkt door rij projecten. In 2015 realiseert hij meerdere schilderingen in de sloppenwijk van Sidi Moumen in Casablanca, Marokko, in samenwerking met de vereniging Street Art Sans Frontière. Het jaar daarop sluit hij zich aan bij het Prasad-project van de Art Lab-vereniging in Kathmandu, Nepal, die street art-workshops organiseert. Om het evenement in Beni af te sluiten, maakt hij een hommage-mural aan Mahabir Pun, een Nepalees docent die bekend staat om zijn wifi-installaties in de bergachtige uithoeken van de Himalaya. Deze creatie neemt de vorm aan van een monumentaal portret van 2,5 bij 4,3 meter. In 2017, in het kader van het Cambodia Urban Art-festival in Phnom Penh, Cambodja, creëert hij een werk ter ere van de film Les Pépites van Xavier de Lauzanne, gefilmd in diezelfde stad. Dit project biedt hem de gelegenheid de regisseur te ontmoeten, geïnteresseerd in zijn aanpak en universum. In 2019 organiseert hij het vrijwilligersproject “Alibi” in samenwerking met meerdere lokale instellingen. Met de Solid’Art International-vereniging werkt hij in het Koerdisch gebied van Irak en in verschillende vluchtelingenkampen: Chatila in Beiroet, daarna Marj en Bar Elias in de Bekaa-vlakte in Libanon. Het project heeft tot doel te schilderen met de lokale bevolking, maar vooral naast de vluchtelingen, wat leidt tot intense en diep menselijke momenten van collectieve creatie. Parallel aan zijn veldwerk blijft zijn werk prominent aanwezig op grote kunstevenementen. In 2021 maakt hij deel uit van de 76 kunstenaars die uit 2300 kandidaten werden geselecteerd om deel te nemen aan de Prix du graffiti et du street art 2021 van Parijs. In 2022 maakt hij, samen met 25 kunstenaars, deel uit van de tentoonstelling “Road Map” georganiseerd door Colors Festival in de wijk Saint-Germain-des-Prés. In 2023 neemt hij deel aan de Salon d’art contemporain van Secours populaire “Solid’Art” in het Carreau du Temple, een solidariteits-evenement dat kunstenaars mobiliseert om de acties van de vereniging te ondersteunen. Hetzelfde jaar schenkt hij 11 werken aan het fonds van de CHU Nantes, bedoeld voor een veiling met als doel geld in te zamelen voor projecten op het gebied van gezondheid, sport, onderzoek, inclusie en kunst. Het jaar 2024 markeert een belangrijke stap met een nieuwe solo-expositie bij La Graffiti Compagnie du Pouliguen, waarmee een hechte band met deze plek van expressie wordt bevestigd. Hij neemt ook deel aan verschillende grote groepstentoonstellingen, onder andere op Colors Festival in Tours en bij het solidariteitsinitiatief C’est de la bombe in de Empreinte Galerie van Orléans. Zijn werk reist ook naar de Baart Gallery in Bari, Italië, naar de Une Vision Singulière-galerij in Hénon, naar Shack in Parijs, en naar het Shake Art Festival in Saint-Brieuc, een onmisbaar hoogtepunt van de stedelijke scene. In 2025 wordt zijn artistieke actualiteit sterk uitgebreid. Hij presenteert drie solo-exposities, bij Galerie Morphose en New Eye in Nantes, en bij Undercover in Saint-Nazaire. Tegelijkertijd neemt hij deel aan meerdere maatschappelijke en thematische collectieve projecten, waaronder Art for Gaza in Sanctuary Gallery in het Verenigd Koninkrijk, Faites vos jeux in Orléans, en een tentoonstelling in het Musée Collection Bien Jouet. Ook verlengt hij zijn aanwezigheid op Colors Festival in Tours, bij de Baart Gallery in Italië, en bij La Graffiti Compagnie voor de tentoonstelling Y a pas de mâle !. In het veld kenmerken internationale, grote interventies dezelfde intensiteit. Jinks Kunst neemt onder meer deel aan de eerste Meeting of Styles in Yeumbeul, Senegal, aan het Zagreb Street Art Festival in Kroatië, en aan het Paste Up Festival in Grenoble. Uitgenodigd door het Institut Français in Vientiane, Laos, in het kader van het Cycle Patrimoine-programma, vervolgt hij zijn artistieke verkenningen over de hele wereld. In Frankrijk werkt hij aan emblematische sites, zoals de Maison Radieuse van Le Corbusier in Rezé ter gelegenheid van zijn zeventigste verjaardag, neemt hij deel aan het project Collège fou fou fou in Ille-et-Vilaine, en illustreert hij zich tijdens de jam DKA / D77 in Parijs. Tussen sociale inzet, reizen, stedelijke interventies en tentoonstellingen bouwt Jinks Kunst aan een unieke, veeleisende en diep menselijke oeuvre. Zijn benadering, geworteld in de straat maar gericht op de wereld, verandert muren en stedelijke tekens in verhalenruimten, geheugen en dialoog, en nodigt uit om de verkenning van zijn universum buiten elke ontmoeting met een werk voort te zetten.