Stefano - Golden Lily Pond

Gouden Lelie-Vijver

Warme gouden licht stroomt over een kalme vijver, waarvan de gloeiende reflectie oplost in zacht teal en parelwit water. Roze waterlelies bloeien in losse clusters, hun bloemblaadjes weergegeven in gedurfde, expressieve streken van crimison roos. Waterleliebladeren drijven over het oppervlak in brede bewegingen van jadegroen en salie. Hoge bomen kaderen de scène, hun bladerdak bruisend van dikke, energieke impasto penseelstreken in amber, smaragd en verbrand oranje. De sfeer glinstert met heldere impressionistische vitaliteit.

Afmetingen: 100 x 75 x 2,5 cm (H x B x D)
Op houten doek gespannen en klaar om opgehangen te worden!

- 100% met de hand geschilderd; uniek kunstwerk
- Professionele olieverf op hoogwaardige doek
- Inlijsting niet inbegrepen (de randen zijn afgewerkt)
- Handtekening van de kunstenaar aan de achterzijde
- Certificaat van Echtheid (COA) inbegrepen
- Verzekerde verzending via Italiaanse koerier

***Belangrijke Verzendinginformatie***
Alle kavels worden verzonden via Catawiki Smart Shipping. Bevestig alstublieft uw adres voordat u betaalt; als u het daarna wilt bijwerken, neem dan rechtstreeks contact op met Catawiki.

Over Stefano

Stefano is een Italiaans hedendaags kunstenaar wiens kenmerkende paletmes-impasto impressie met abstractie verenigt en het moderne landschap naar het rijk van gevoel trekt. Werkend met gelaagde olieverf bouwt hij terreinen van licht en textuur waar kleur, beweging en emotie botsen — randen vangen het zonlicht, geschraapte passages ademen, en horizonnen worden geïmpliceerd in plaats van beschreven.

Geboren in Milaan en nu gevestigd in een klein stadje op het platteland, put hij evenveel uit stedelijke dynamiek als uit landelijke rust. Zijn werkwijze is fysiek en ritmisch: het mengen van dense pigmenten, het aanbrengen en loslaten van verf, en het laten krassen en glijden van het mes zodat de tijd op het oppervlak blijft geschreven. Stadslijnen verslappen tot gebaar; weiden veranderen in chromatische getijden.

Stefanos doeken openen een gesprek tussen realiteit en verbeelding, tussen geheugen en plek. Hij maakt herinnering tot beweging en plaatsen tot sensatie, en nodigt kijkers uit om te blijven hangen, te dwalen en zichzelf te herkennen in de verschuivende afstand.