M. Giovanni Boccaccio - Il Filocopo - 1575

Giovanni Boccaccio

Il Filocolo ( Filocopo)

Opnieuw herzien, gecorrigeerd en teruggebracht naar zijn ware lectuur door de heer Francesco Sansovino.
Met de Tafel van alle onderwerpen die in het werk voorkomen.
In Venetië, bij Giovan Antonio Bertano, (1575).

16,2 × 11 cm (in-8°); 388 kaarten (776 bladzijden).
Achterbinding stevig.

Eenvoudig exemplaar van de Venetiaanse editie uit 1575, verzorgd door Francesco Sansovino, gedrukt door Giovan Antonio Bertano. Het volume toont de titelpagina met titel in een houtsnijlijst, een drukmerk met het beroemde embleem van de Feniks en de Pelikaan, geïllustreerde hoofdletters en tekst in corsieve/romaanse letter.

Enkele vellen los en gedeeltelijk losgemaakt in het begin. Bladzijden 40, 137 en 144 losgemaakt uit de paginering; de vellen S2-S7 en bbb4 (index) ontbreken; kleine scheur op blad 336. Over het geheel genomen een exemplaar dat in substantie compleet is (in de tekst), met typische gebruikssporen van een zestiende-eeuws volume, maar integraal wat de tekst betreft en met goede leesbaarheid. Achterbinding functioneel. 

Il Filocolo (o Filocopo) è uno dei primi e più importanti romanzi in prosa della letteratura italiana, composto da Boccaccio intorno al 1336-1338 durante il soggiorno napoletano. È una rielaborazione colta della leggenda medievale di Florio e Biancofiore, arricchita di elementi classici, psicologici e cavallereschi. L’opera narra le peripezie amorose di Florio (che assume il nome di Filocolo, “fatica d’amore”) alla ricerca dell’amata Biancofiore, tra viaggi, prove, conversioni e riconoscimenti, culminando in una generale conversione al cristianesimo.

Diviso in sette libri, rappresenta un ponte tra la tradizione romanzesca medievale e la narrativa rinascimentale, influenzando autori come Chaucer e segnando un momento fondamentale nell’evoluzione della prosa volgare italiana.

Opera giovanile di Boccaccio di grande rilevanza storica e letteraria, il Filocolo conobbe una fortuna editoriale notevole nel Cinquecento. L’edizione Sansovino del 1575 (una delle ristampe veneziane del testo rivisto e corretto) è ricercata dagli studiosi e dai collezionisti di classici italiani. Le edizioni bertaniane di questo periodo sono relativamente scarse sul mercato antiquario rispetto alle più comuni cinquecentine.

Un esemplare affascinante di un caposaldo della prosa narrativa italiana del Trecento, ideale per collezioni di letteratura rinascimentale e opere boccaccesche.