Ramón Borrell i Pla (1876-1963) - Untitled

Ramon Borrell i Pla, Barcelona, 1876-1963) was een Spaanse schilder en graveur, verbonden met het zo genoemde Catalaanse postmodernisme.[1]

Biografie
Era hijo del pintor Pere Borrell del Caso y hermano del igualmente pintor Julio Borrell. Hij kreeg opleiding aan de academie van zijn vader en breidde zijn studies uit aan de Escuela de la Lonja in Barcelona.[2] Hij maakte deel uit van een groep kunstenaars die vergaderde in de tavern El Rovell de l'Ou («de eierdooier»), aan de Hospitalstraat in Barcelona, waartoe onder anderen de schilders Pere Ysern, Mariano Pidelaserra en Josep-Víctor Solà behoorden, naast de beeldhouwer Emili Fontbona en de tekenaars Cayetano Cornet en Ramón Riera Moliner, de meesten studenten van de Academia Borrell. De groep produceerde een handschriftelijke tijdschrift getiteld Il Tiberio (1896-1898).[3]

Hij nam tussen 1894 en 1902 deel aan verschillende Beeldende Kunsttentoonstellingen in Barcelona. Hij specialiseerde zich in het schilderen van paarden, evenals in portretten, waarmee hij grote roem verwierf. Daarnaast hield hij zich bezig met muurschilderkunst; in deze techniek viel vooral zijn werk op in de kapel van San Juan Bosco van de Salesianen in Sarriá, de kapel van de graven van Casa Pinzón en de zijwanden van de kapel van de Heilige Geest in de Basiliek van de Heilige Justo y Pastor. Ook werkte hij als graveur, en viel hij op in het ontwerp van exlibrissen, uitgevoerd met aquafortetechniek. Toen zijn vader getroffen werd door een verlamming, nam hij de leiding over de familieacademie over.[2]