Ramón Borrell i Pla (1876-1963) - Untitled

Ramon Borrell i Pla, Barcelona, 1876-1963) was een Spaanse schilder en graveur, gerekend tot de zogenaamde Catalaanse postmodernisme.[1]

Biografie
Hij was zoon van de schilder Pere Borrell del Caso en broer van de eveneens schilder Julio Borrell. Hij kreeg les aan de academie van zijn vader en verrijkte zijn studies aan de Escuela de la Lonja in Barcelona.[2] Hij maakte deel uit van een groep kunstenaars die bijeenkwam in de tavern El Rovell de l'Ou («de eidooier»), aan de Hospitalstraat in Barcelona, waartoe onder anderen de schilders Pere Ysern, Mariano Pidelaserra en Josep-Víctor Solà behoorden, naast de beeldhouwer Emili Fontbona en de tekenaars Cayetano Cornet en Ramón Riera Moliner, de meesten leerlingen van de Academia Borrell. De groep publiceerde een handgeschreven tijdschrift getiteld Il Tiberio (1896-1898).[3]

Deelname aan diverse Exposiciones de Bellas Artes de Barcelona tussen 1894 en 1902. Hij specialiseerde zich in paardenschilderkunst, evenals portretten, waarmee hij grote faam verwierf. Ook wijdde hij zich aan muurschilderkunst, met opmerkelijke werken in deze techniek: zijn werk in de kapel van San Juan Bosco van de Salesianen in Sarrià, de kapel van de graven van Casa Pinzón en de zijmuren van de kapel van de Heilige Geest in de Basiliek van de Heiligen Justo y Pastor. Daarnaast werkte hij als graveur, met nadruk op het ontwerp van ex-libris, uitgevoerd in de aquafortetechniek. Toen zijn vader door een verlamming getroffen werd, nam hij de leiding over van de familieacademie.[2]