Soly Cissé (1969) - Serie Héritage 5

SOLY CISSÉ

In zijn collage en zijn schilderijen zet hij personages neer die gekweld worden door twijfel, en die het gezichtsveld raken van een Door de mens ontregelde Natuur. Soly Cissé is een kunstenaar met een veelzijdig oeuvre... Zijn kunst strekt zich uit over diverse media; collages, schilderijen, installaties, video, beelden, … In elk van zijn realisaties komt, als leidend draadje, zijn hybride wezens, zijn dieren, zijn geesten, pictogrammen, graffiti en silhouetten van de Sénoufo—een vorm die ontstaat, gevangen in de beweging van samengaande kleur aan de rand van figuratie.
Onvoltooide schepsels en personages die behoren tot een onbepaalde fase van de mensheid (vóór of ná). Kinderen, dieren, allen worden frontal bekeken, hun gezichten half getekend. Hij schildert, beeldhouwt, vormt het kraftpapier, kneedt het klei, hij werkt de doeken in een grafische serie, hergebruikt hout. Soly Cissé verkent risicovolle, onbekende paden. Hij is bezield door een gezonde woede, vrij zeker van zijn invloeden om ze niet te noemen. Luisterend naar de stedelijke wereld behoort hij tot degenen die het bijvoeglijke naamwoord “afrikaans” zonder angst of berouw rustig van zich kunnen afwerpen, aangezien Afrika vandaag in hem leeft, als drijver van moderniteit. De lijn, door Cissé bepaald, nerveus, behendig, pakt de houtskool waar zijn verre voorouders het hadden achtergelaten. Snel vangt hij het zijn door het ontbreken, de figuren ontstaan zo uit het vuil zonder het te forceren. Slechts een knipoog naar het lot.

Het werk van Soly Cissé is opmerkelijk door zijn eigenzinnige, spontane grafische taal. In zijn collages onthullen geesten en onrustige of beschermende figuren niet de godheden van een cultuur, maar een fantasmagorie.

Bij hem heerst een duidelijke wil om een vruchtbare en dynamische spanning op te roepen. Hoe dieper men doordringt in zijn microkosmos vol geesten en monsters, des te sterker staan de grote confrontaties tussen diepe blauwen en schreeuwende geeltonen. Het is in de trage en geduldige ontdekking van zijn plastische taal dat de harmonie stap voor stap hersteld wordt, zijn evenwicht terugvindt en bijstelt.

“Er is zonder aarzeling een grotere kunstenaar die recht op het doel afgaat.”

Philippe Dagen (Le Monde)