Manlio Bacosi (1921-1998) - Paesaggio umbro

Prachtig en groot schilderij van Manlio Bacosi (Perugia 1921 - 1998)

Umbraans landschap

1972

Olieverf op doek

Gesigneerd rechtsonder: BACOSI

Achterkant, gesigneerd, gedateerd en getiteld: Bacosi - Pesaggio umbro - 1972

Met prachtige lijst en glas

Afmetingen schilderij: 70x50 cm

Afmetingen lijst: 92x72 cm

In prima staat: 2 heel kleine oppervlakkige escoraties op de eerste laag azuurblauw van de lucht van circa 4 millimeter (zie de beelden)

AANDACHT:
Verzendingen naar de Verenigde Staten worden niet gedaan omdat in Italië, door de invoering van de kosten, er geen koerier is die privépersonen toestaat goederen te verzenden

Manlio Bacosi was een Italiaanse schilder geboren in Perugia in 1921. De creatieve vitaliteit en de expressieve originaliteit zijn slechts enkele van de belangrijkste kenmerken van Manlio Bacosi, beschouwd als een van de bekendste Italiaanse landschapskunstenaars. Van schilderkunst tot grafische kunst, van keramische decoratie tot beeldhouwkunst, Manlio Bacosi bevestigt zich als een van de meest productieve kunstenaars van de naoorlogse periode. Hij kreeg opleiding bij de studio van beeldhouwer Leo Ravazzi en bij de futuristische schilder Gerardo Dottori. Hij begon in 1947 te exposeren en sindsdien organiseerde hij talloze solotentoonstellingen in Italië en in het buitenland.
In 1951, op slechts dertigjarige leeftijd, werd Manlio Bacosi uitgenodigd, op aanwijzing van Gerardo Dottori, voor de eerste tentoonstelling over Futurisme na de oorlog, in het Palazzo del Podestà in Bologna, in de sectie voor jonge kunstenaars als voorlopers van de artistieke futuristische avant-garde.

In die periode verkende Manlio Bacosi het abstracte en het informele, maar de Umbraanse landschapskunst van de aeroperiode van Dottori zal de jonge kunstenaar zo beïnvloeden dat hij zich hier heel zijn leven aan wijdt, en beschouwd wordt als de verreweg belangrijkste voortzetter van de Umbraanse landschappelijke traditie.
In de werken van Manlio Bacosi ondergaat het landschap een grondig proces van reductie en synthese waardoor de kunstenaar een minimale wereld gaat voorstellen, aangeduid door enkele tekenen op vlakke en egale verftekten in een tweedimensionale ruimte. In deze context grijpt de kunstenaar naar een zekere spontane toets die hem ertoe brengt schilderkunstige tekens nog mysterieuzer en hermetischer op deze realiteit te stapelen. Naast landschappen zijn ook stillevens een van zijn favoriete thema’s, waarvan hij het concept verder ontwikkelt door het toe te passen op onderwerpen die in de gecreëerde kleureloze ruimte drijven of op eenvoudige geometrieën, hoe complex ook.
Ook keramiek vertoont nieuwe onderscheidende trekken, werken voortgekomen uit een intense creatieve activiteit die kleur waarneemt in nieuwe, minder scherpe, vager gereelde vormen.
In 1972 toonde de stad Todi in zijn eer een Antologietentoonstelling in het Palazzo Comunale.
In 1975 organiseerde Recanati ter gelegenheid van de Leopards-festiviteiten een ruime collectie van zijn werken in de gemeenteszalen. Eveneens in 1975 organiseerde de stad Montecatini een solotentoonstelling met meer dan 50 werken. In december van hetzelfde jaar organiseerde de Gemeente van Rome een uitgebreide tentoonstelling in de zalen van Palazzo Braschi.
In maart 1976 vond bij de Gemeente Perugia een antologische tentoonstelling plaats van meer dan 80 werken.
In 1979 kreeg hij de Internationale S. Valentino d’Oro Prijs voor Figuratieve Kunsten. In juli van dat jaar werd een antologische tentoonstelling gehouden in het San Marino-museum georganiseerd door de Gemeente.
In mei 1982 kwam een grote solotentoonstelling met 80 werken in de Saloni della Molinella in Faenza, onder patrocinio van de Gemeente. Manlio Bacosi overleed in Perugia in 1998.