Stefano - Tuscan Hills at Dusk

Tuscan Hills at Dusk

Rollende heuvels ketsen af in golvende vulkanen van smaragdgroen, saliegroen en schaduwrijk bosgroen, terwijl een bleke slingerende weg naar een eenzame boerderij kronkelt, bekroond met een terracottaroof. Slanke cipressen staan als wachters tegen een mistige, gelaagde horizon die oplost in koele grijstinten en aquamarines. De kunstenaar gebruikt dikke, zelfverzekerde penseelstreken met zichtbare impasto-textuur, waardoor het golvende landschap een sculpturale, bijna ritmische kwaliteit krijgt die baadt in zacht, diffuus licht.

Formaat: 60 x 160 x 2,5 cm (H x B x D)
Op hout gespannen en klaar om op te hangen!

- 100% met de hand geschilderd; uniek werk
- Professionele acrylverf op hoogwaardige canvas
- Geen lijst inbegrepen (randen zijn afgewerkt)
- Handtekening van de kunstenaar aan de achterzijde
- Certificaat van Echtheid (COA) inbegrepen
- Verzekerde verzending via Italiaanse koerier

***Belangrijke verzendinformatie***
Alle kavels worden verzonden via Catawiki Smart Shipping. Bevestig uw adres voor betaling; als u het daarna wilt bijwerken, neem rechtstreeks contact op met Catawiki.

Over Stefano

Stefano is een Italiaanse hedendaagse kunstenaar wiens kenmerkende paletmes-impasto indrukken verweven met impressionisme en abstractie, waardoor moderne landschappen in het rijk van gevoel worden getrokken. Werkend in gelaagde olieverfschilderingen, bouwt hij terreinen van licht en textuur waar kleur, beweging en emotie botsen—ridges vangen de zon, gekrabde passages ademen, en horizon wordt gesuggereerd in plaats van beschreven.

Geboren in Milaan en nu gevestigd in een klein dorp op het platteland, put hij evenveel uit stedelijke dynamiek als uit landelijk rustpunt. Zijn proces is lichamelijk en ritmisch: het mengen van dichte pigmenten, het opbrengen en optillen van verf, en het laten krassen en glijden van het mes zodat de tijd op het oppervlak verankerd blijft. Stedenlijnen lossen op in gebaar; weiden veranderen in chromatische getijden.

De doeken van Stefano openen een dialoog tussen werkelijkheid en verbeelding, tussen herinnering en plek. Hij giet herinnering in beweging en plaatsen in sensatie, en nodigt kijkers uit om te blijven, te dwalen en zichzelf te herkennen in de verschuivende afstand.