Stefano - Shore in Pale Light

Shore in Pale Light

Een uitgestrekt kustlandschap strekt zich uit onder een heldere, bleke lucht, waar zachte aquamarijn- en rozenpink-achtige wolken boven een kalme zee drijven, weergegeven in wijd uitgestrekte horizontale banden van teal en donkerblauw. De voorgrond pulserend met gedurfde, voelbare penseelstreken - dikke impasto-blokken van turquoise, saliegroen, oker, karmijn en wit die met een paletmes zijn opgebouwd, waardoor een mozaïekachtige kustlijn ontstaat die vibreren met kleur en rauwe energie tegen de serene, mistige verte.

Afmetingen: 70 x 140 x 2,5 cm (H x B x D)
Op doek gespannen en klaar om op te hangen!

- 100% met de hand geschilderd; uniek stuk
- Professionele acryl op hoogwaardig canvas
- Inlijsting is niet inbegrepen (randen zijn afgewerkt)
- Handtekening van de kunstenaar aan de achterzijde
- Certificaat van echtheid (COA) inbegrepen
- Verzekerde verzending via Italiaanse koerier

***Belangrijke verzendinfo***
Alle kavels worden verzonden via Catawiki Smart Shipping. Gelieve uw adres te bevestigen voordat u betaalt; als u het later wilt bijwerken, neem dan rechtstreeks contact op met Catawiki.

Over Stefano

Stefano is een Italiaanse hedendaagse kunstenaar wiens kenmerkende paletmes-impasto fictie fuseert met impressionisme en abstractie, waardoor moderne landschappen in het rijk van gevoel worden getrokken. Werkzaam in gelaagde olieverven bouwt hij terreinen van licht en textuur waar kleur, beweging en emotie botsen—ridges vangen de zon, geschraapte passages ademen, en horizonnen worden gesuggereerd in plaats van beschreven.

Geboren in Milaan en nu gevestigd in een klein dorp in het platteland, put hij evenveel uit stedelijke dynamiek als uit landelijke rust. Zijn proces is fysiek en ritmisch: het mengen van dikke pigmenten, het aanbrengen en optillen van verf, en het laten glijden en krassen van het mes zodat de tijd op het oppervlak blijft gegrift. Stedenlijnen lopen losser over in gebaren; weilanden veranderen in chromatische getijde.

Doeken van Stefano openen een gesprek tussen werkelijkheid en verbeelding, tussen geheugen en plaats. Hij maakt herinnering tot beweging en plaatsen tot sensatie, en nodigt kijkers uit om te blijven hangen, te dwalen en zichzelf te herkennen in de verschuivende verte.