Stefano - Winter Creek at Dusk

Winter Creek bij schemering

Een bevroren landschap ademt stil onder een helder winterhemel, waar het gouden licht van een lage zon over een smalle, donkere stroom uitstrekt die slingerend door een met sneeuw bedekt land loopt. Slanke berkenbomen met bleke, met zwarte vlekken bekroond tronk stijgen aan de linkerkant op, hun kale takken schetsen zich fraai af tegen zachte blauwe en gele hemelen. De kunstenaar werkt met zelfverzekerde impasto-strken, bouwt dikke textuur in de sneeuw en losse, vloeibare reflecties die goud en donker vlambaar glinsteren in het stille water hieronder.

Grootte: 100 x 75 x 2,5 cm (HxBxD)
Getrokken op hout en klaar om op te hangen!

- 100% met de hand geschilderd; uniek stuk
- Professionele olie op hoogwaardig doek
- Inlijsting is niet inbegrepen (randen zijn afgewerkt)
- Handtekening van de kunstenaar op de achterzijde
- Certificaat van Echtheid (COA) inbegrepen
- Verzekerde verzending via Italiaanse koerier

***Belangrijke verzendinformatie***
Alle kavels verzonden via Catawiki Smart Shipping. Gelieve vóór betaling uw adres te bevestigen; als u het nadien wilt bijwerken, neem rechtstreeks contact op met Catawiki.

Over Stefano

Stefano is een Italiaanse hedendaagse kunstenaar wiens signatuur van een paletmes-impasto impressie koppelt aan abstractie, waardoor het moderne landschap in het domein van gevoel wordt getrokken. Werkend met gelaagde olieverven bouwt hij terreinen van licht en textuur waar kleur, beweging en emotie botsen—ridges vangen de zon, geschraapte passages ademen, en horizonten worden geïmpliceerd in plaats van beschreven.

Geboren in Milaan en nu gevestigd in een klein dorp in het platteland, put hij evenveel uit stedelijke dynamiek als uit landelijke rust. Zijn proces is fysiek en ritmisch: het mengen van dichte pigmenten, het neerleggen en optillen van verf, en het laten krassen en glijden van het mes zodat de tijd op het oppervlak blijft geschreven. Stadslijnen lossen op in gebaar; weilanden veranderen in chromatische getijden.

De doeken van Stefano openen een dialoog tussen realiteit en verbeelding, tussen herinnering en plek. Hij zet herinnering om in beweging en plaatsen in sensatie, en nodigt kijkers uit te blijven hangen, te dwalen en zichzelf te herkennen in de verschuivende afstand.