Lluís Domingo Abelló (1917) - Armonía en violeta

Pictura Subastas presenteert dit prachtige kunstwerk van Domingo Abelló, dat een kleurrijke stilleven voorstelt met een boeket bloemen en een blauwe fontein vol fruit, evocerend de schoonheid van de natuur, de overvloed en de harmonie van het dagelijks leven. De schilderkunst onderscheidt zich door uitstekende techniek en de hoge schilderkunstige kwaliteit die wordt overgebracht.

· Afmetingen inclusief lijst: 76x67x5 cm.
· Afmetingen zonder lijst: 46x38 cm.
· Olie op paneel, met de hand gesigneerd door de kunstenaar aan de achterzijde van het werk, Domingo Abelló.
· Het werk verkeert in goede conservering.
· Het werk wordt verkocht met prachtige lijst (inbegrepen bij de veiling als cadeau).

Het werk komt uit een exclusieve privécollectie in Girona.

Belangrijke opmerking: de meegestuurde foto’s maken integraal deel uit van de beschrijving van het lot. Digitale weergave in mockup ter indicatie; er kunnen verschillen bestaan ten opzichte van het echte artikel in kleur, schaal en details.

Het schilderij zal professioneel worden ingepakt door een IVEX-expert (https://www.instagram.com/ivex.online/), met gebruik van hoogwaardige materialen om optimale bescherming te garanderen. De verzendprijs dekt zowel de kosten van de professionele verpakking als het eigen transport.
De verzending geschiedt via PostNL (Correos), GLS of NACEX met tracking. Internationaal verzenden is mogelijk.

------------------------------------------------------------------

Dit schilderij toont een delicate stilleven waarin een boeket bloemen en een fontein met fruit gezamenlijk figureren op een groenachtige ondergrond, tegen een achtergrond die wordt overheerst door zachte violettinten. De scène brengt eenvoudige elementen van het dagelijks leven samen en transformeert ze in een compositie vol persoonlijkheid, harmonie en vitaliteit. Het bloemstuk straalt uit door een uitstekende techniek en de hoge schilderkunstige kwaliteit die wordt overgebracht.

In de linkerkant rijst een blauwe vaas die een overvloedige bloeiende combinatie ondersteunt, terwijl rechts een elegante fontein staat, eveneens blauw, waarop twee peren en een appel rusten. De nabijheid van beide groepen creëert een visuele dialoog tussen de fragiliteit van de bloemen en de stevige, volumineuze aanwezigheid van het fruit.

De compositie is georganiseerd op basis van twee grote verticale structuren die in balans zijn zonder symmetrisch te zijn. De vaas rijst hoog en smal aan de linkerkant, terwijl de fontein een bredere en compacter zone inneemt in het midden-rechts. Deze verdeling geeft stabiliteit aan de scène en laat de blik natuurlijk van het ene element naar het andere bewegen. Het boeket, lichter en uitgestrekter, opent zich naar de bovenkant; de fontein concentreert juist zijn visuele gewicht in de ronde vormen van het fruit en de stevige onderkant die ze ondersteunt.

De bloemvaas heeft een eenvoudige en lange vorm, gedefinieerd door een rijke verscheidenheid aan blauwen. Aan de zijkanten verschijnen diepe tinten nabij marineblauw, terwijl het centrale gebied verlicht wordt door lichtblauwe, turkoois en witte nuances. Deze variaties geven volume aan het object en laten het lijken alsof het zacht licht van voren ontvangt. Zijn donkere contour scheidt het duidelijk van de paarse achtergrond en de tafel, waardoor het een stevige aanwezigheid heeft binnen de compositie.

Het oppervlak van de vaas is niet uniform, maar wordt doorkruist door reflecties en kleurnuances die het een levensechte indruk geven. De lichte blauwen lijken verticalistisch langs het lichaam te glijden, terwijl de donkerdere zones hoogte en slankheid accentueren. De onderkant rust stevig op de tafel, terwijl een bescheiden schaduw het gewicht versterkt. Ondanks zijn eenvoudige formele structuur wordt het vaassetaat een aantrekkelijk element door de intensiteit van de kleuren en de relatie met de fontein aan de rechterkant.

Uit de opening aan de bovenkant komt een overvloedige en spontane rij met talloze bloemen en bladeren die in elkaar grijpen tot een onregelmatige massa. Het geheel buigt licht naar rechts, alsof het dichter bij de fruiten zoekt en de centrale ruimte van de scène voltooit. Sommige bloemen rijzen boven de rest uit, terwijl andere naar de zijkanten openen of zacht naar beneden dalen. Deze ordening voorkomt elke stijfheid en geeft de indruk van een onlangs geplukt boeket, organisch en zonder overdreven symmetrie.

De bloemen combineren wit, roze, rood, groen, paarse en kleine geelachtige accenten. Sommige onderscheiden zich door hun roodachtige centrum en lichte bloemblaadjes; andere verschijnen als meer compacte vormen, gesuggereerd door kleurvlekken die zich vermengen met de bladeren. Witte en romige tinten brengen helderheid, terwijl het rood intensiteit en warmte toevoegt. Groenen verbinden visueel het boeket met het fruit en met de onderrand van de compositie, waardoor een chromatische continuïteit tussen alle elementen ontstaat.

De bloem nabij de bovenlinkerhoek valt op door volume en een mengeling van donkere, roodgekleurde en bleke tinten. Zijn verhoogde positie maakt het als een soort kroon op het boeket. Omheen verschijnen kleinere en lichtere bloemen, sommige rozeachtig, andere met felrode centra. Deze verscheidenheid geeft rijkdom aan het geheel en laat de kijker bij het langsgaan nieuwe vormen ontdekken.

Tussen de bloemen verspreidt zich overvloedig groen gebladerte in smaragd-, turquoise-, donkergroene en blauwgroene tinten. De bladeren verschijnen niet volledig los van elkaar, maar zijn geïntegreerd in een dynamische massa die de verschillende delen van het boeket verbindt. Sommige wijzen naar buiten, andere verschuilen zich tussen de bloemblaadjes en stelen. Dit gebladerte geeft frisheid en diepte en creëert bovendien een mooie contrast met de paarse achtergrond.

De stelen dalen verticaal naar binnen in het vaasje en vormen een bijzonder rijke overgangszone. Het groen mengt hier met violettinten, blauwen en lichte fragmenten, waardoor de kleuren van het boeket zich tot aan de bovenkant van de vaas voortzetten. De overlappende verticale lijnen benadrukken de hoogte van het geheel en versterken het gevoel van groei. Zo lijkt de vaas niet alleen de bloemen te bevatten, maar ook de opgaande energie van de begroeiing.

In het rechtergedeelte verschijnt een verhoogde fontein van lichtblauw, wier kromme vorm elegantie en ruimtelijkheid toevoegt. Het bovenste schuitje opent zich als een halve maan en houdt de fruiten in een eenvoudige maar zorgvuldig evenwichtige disposities. De rand steekt iets omhoog aan de uiteinden en lijkt de vruchten te omarmen, waardoor de compositie niet uit elkaar valt. De tinten lichtblauw en turquoise van de fontein contrasteren met de gele en groene van het fruit, waardoor dit gebied een van de meest verlichte delen van het werk wordt.

De fontein rust op een smalle voet die geleidelijk wijder wordt tot een afgeronde basis. Deze structuur geeft hoogte aan de vruchten en plaatst ze bijna op hetzelfde niveau als het centrale deel van het boeket. Het onderste gedeelte toont een combinatie van lichte blauwen, witten en diepe schaduwen die zijnVolume bepalen. De donkere contour loopt langs enkele randen en versterkt de silhouet van het object, waardoor het duidelijk over de groene tafel en de paarse achtergrond uitkomt.

De reflecties die over de fontein lopen, geven een gevoel van frisheid en helderheid. Op de bovenschotel blijven lichte zones hun kromme vormen en onderstrepen de ruimtelijkheid van de vaas. In de voet en basis zorgen de veranderingen tussen intens blauw en lichtblauw voor een solide, bijna monumentale uitstraling, ondanks het domestic karakter van het object. De fontein functioneert niet alleen als ondersteuning, maar als een sculpturale aanwezigheid die het rechterdeel van het schilderij ordent.

Bovenop rusten twee peren met verschillende vormen. Die aan de linkerkant is langwerpig en vertoont een onregelmatig profiel dat omhoog loopt tot een dunne, donkere steel. Het oppervlak combineert intense groentonen, warme geelachtige tinten en blauwachtige zones aan de onderkant. De middelste peer, iets breder en helderder, toont een levendige geel, verzacht door brede groene schaduwen. Beide vruchten staan samen, maar behouden ieder een eigen persoonlijkheid dankzij hun verschillende vormen en nuance.

De peren vormen het meest lumineuze hart van de scène. Hun geelachtige tinten vallen onmiddellijk op tegen de blauwen van de fontein en de paarse achtergrond. De groene schaduwen die over hun oppervlak lopen definiëren niet alleen hun volume, maar creëren ook een verbinding met de tafel en de bladeren van het boeket. Op sommige punten lijken de lichte tinten naar buiten uit te breiden, wat een gevoel van rijpheid en overvloed overbrengt.

Aan rechts van de peren verschijnt een rond gevormde appel, weergegeven met bleke groenen, zachte gele tinten, grijstinten en kleine oranje accenten. De donkere contour scheidt het van de achtergrond en maakt het het sluitstuk aan deze zijde van de compositie. De appel ligt iets schuin en lijkt zowel tegen de rand van de fontein als tegen de aangrenzende peer te leunen. Deze relatie tussen de drie vruchten creëert een compacte en stabiele groep.

Het volume van de appel contrasteert met de slanke, stijgende silhouetten van de peren. Terwijl deze naar boven leiden, brengt de appel een ronde vorm die rust brengt. Zijn wat gedempte kleur voorkomt competitie met de gele tinten van de peren, maar behoudt voldoende helderheid om op te vallen. De kleine warme nuances op zijn oppervlak verweven zich discret achter de rode en roze tinten in de bloemen.

De relatie tussen bloemen en fruit vormt een van de meest aantrekkelijke aspecten van het werk. De bloemen vertegenwoordigen lichtheid, expansie en een delicate schoonheid, terwijl de vruchten gewicht, rijpheid en overvloed uitstralen. Het boeket lijkt vrijelijk naar boven te groeien, de ruimte vulend met onregelmatige vormen; de vruchten blijven bijeen en stevig bevestigd door de fontein. De samenwerking van beide groeperingen creëert een evenwicht tussen het luchtige en het aardse, tussen het vergankelijke en het blijvende.

Eveneens bijzonder harmonieus is de correspondentie tussen de twee vazen. Hoewel hun vormen sterk verschillen, delen ze allebei een intense blauwtint die de scène verenigt. De vaas is recht, hoog en gesloten; de fontein is wijd, gebogen en verheven boven een ronde basis. Deze formele tegenstelling verrijkt de compositie en voorkomt herhaling. De blauwen fungeren als een leidende draad die visueel de bloemen met het fruit verbindt.

De paarse achtergrond enveloppeert alle elementen en geeft het werk een serene en intieme sfeer. Het is geen volledig egaal oppervlak, maar een ruimte vol variaties tussen lavendel, lilak, blauwgrijze tinten en kleine geelachtige sprankjes. Sommige zones lijken helderder, vooral nabij het middelpuntbovenaan, terwijl andere donkerder worden rond de contouren van de objecten. Deze verschillen laten de achtergrond de compositie begeleiden zonder de aandacht af te leiden van de hoofdpersonen.

Zachte diagonale lijnen doorlopen de achtergrond en brengen een gevoel van subtiele beweging. Hoewel de scène objecten stil toont, lijkt de ruimte rondom hen te vibreren en uit te zetten. De paarse tinten correleren met de tinten in het boeket en in de stelen, en creëren een chromatische eenheid tussen figuur en achtergrond. Deze continuïteit geeft het werk een omhullende uitstraling en laat alle elementen lijken op één en dezelfde sfeer.

Het oppervlak waarop de objecten rusten bestaat uit gedempte groenen, okers, geeltinten en grijsachtige zones. Een horizontale lijn scheidt duidelijk de tafel van de achtergrond, wat diepte toevoegt en de ruimte bepaalt waarin het stilleven zich afspeelt. Onder het bloemstuk en de fontein concentreren zich donkerdere schaduwen die ze visueel vastzetten op het oppervlak. Deze schaduwen, verre van zwaar te zijn, dragen bij aan de stabiliteit van een compositie gedomineerd door gebogen vormen en heldere kleuren.

Onderaan verschijnen brede variaties van groen, van olijf- en mosgroen tot lichtere zones dicht bij donkergroen. Deze diversiteit geeft rijkdom aan de tafel en voorkomt dat het slechts als een neutrale strook fungeert. De groenen reageren op de peren en het blad van het boeket, terwijl de okers de kleine geelachtige accenten van de achtergrond herinneren. Het oppervlak wordt zo een chromatische basis die actief bijdraagt aan het algemene evenwicht.

Het licht lijkt zacht en gelijkmatig verdeeld, zonder te komen vanuit een duidelijk gemerkte lichtbron. Het concentrert zich op de centrale zones van de vazen, op de heldere bloemblaadjes en, vooral, op de gele oppervlakken van de peren. Donkere contouren en diepe schaduwen verschijnen op strategische plaatsen om de vormen te definiëren en objecten van elkaar te scheiden. Het resultaat is een heldere, maar ook intime en ingetogen scène.

Het kleurenspectrum combineert koude en warme kleuren met grote balans. De paarse en blauwe tinten domineren de sfeer en brengen rust, terwijl de gele, rode en roze tinten vreugde en vitaliteit introduceren. Groenen fungeren als overgang tussen beide groepen en herhalen zich in het boeket, het fruit en de tafel. Deze cromatische verdeling laat de kijker de hele werken aflopen zonder stil te staan bij één enkel punt.

Het schilderij straalt een eenvoudige overvloed uit, opgebouwd uit alledaagse objecten en natuurlijke elementen. Er is geen luxe of excessen, maar viering van de schoonheid die te vinden is in een boeket bloemen, rijp fruit en twee vazen met aantrekkelijke vormen. De scène lijkt te behoren tot een rustige huiskamer, waar deze objecten zijn neergelegd om met rust te worden bekeken. Die nabijheid maakt het stilleven een uitnodigende en diep menselijke afbeelding.

Het fruit kan worden geïnterpreteerd als symbolen van voedsel, rijpheid en vrijgevigheid, terwijl de bloemen vernieuwing, breekbaarheid en het vergankelijke karakter van schoonheid oproepen. Verzameld in dezelfde compositie suggereren ze de natuurlijke cyclus van groei, volmaaktheid en transformatie. Zonder expliciete vertelling nodigt het werk uit om de kleine momenten te waarderen, de harmonie van het alledaagse en de visuele rijkdom van wat doorgaans onopgemerkt kan blijven.

Het afwezig zijn van andere elementen laat alle aandacht volledig richten op de vormen, kleuren en de relaties tussen de objecten. Elke deel neemt een precieze plek in: het boeket vult de bovenste linkerkant, het fruit domineert het midden en rechts, en de twee vazen vormen een stevige basis. De vrije ruimte rondom is essentieel, want die laat ademruimte voor de compositie en benadrukt de silhouet van elk element.

Ondanks zijn schijnbare eenvoud heeft de scène een sterke persoonlijkheid. De wat vrij-achtige proporties van de objecten, de levendigheid van de contrasten en de intensiteit van de kleuren verwijderen de afbeelding van een kille of puur descriptieve voorstelling. Het stilleven straalt emotie en spontaniteit uit, alsof de realiteit vanuit een vrolijke, directe zintuiglijke gevoeligheid werd bekeken en sterk aangetrokken was door kleur.

Samengevat vertegenwoordigt het werk een helder stilleven bestaande uit een boeket diverse bloemen en een blauwe fontein die twee peren en een appel ondersteunt, alles daarboven op een groenige tafel geplaatst tegen een uitnodigende paarse achtergrond. De hoogte van de vaas in evenwicht met de breedte van de fontein, terwijl de intense blauwen van de vazen beide zijden van de compositie visueel met elkaar verbinden. De geel- en groentinten van het fruit voegen warmte toe, de rode en roze tinten van de bloemen brengen vitaliteit, en de paarse achtergrond wikkelt de scène in een intieme en serene sfeer. Verder dan het tonen van alledaagse objecten, viert het schilderij de schoonheid van de natuur, de eenvoudige overvloed, de harmonie van het huis en het genoegen om de kleine dingen te observeren.