Anton Kaestner - #443 - S - " Harsh Nature 1/9 ".

#443 - S - "Harsh Nature 1/9".
Uniek stuk, origineel werk van Anton Kaestner, rechtstreeks uit de Parisese atelier.

Spuitacryl op een 3 mm glasplaat.
Dit schilderij is geen afdruk. Het betreft een origineel werk dat in meerdere lagen verf en/of spuit is geschilderd, waarvan het glanzende uiterlijk, vergelijkbaar met de toepassing van hars, uniek is.
Het maakt deel uit van een serie van 9 schilderijen (1/9 tot 9/9) voor een totaalbedrag van € 1800 (9 schilderijen ingelijst). Gelieve een aanvraag te doen als u dit wenst na aankoop van het eerste schilderij.

Afmetingen: Inch 12,6 × 9,1 × 0,12 / 32 × 23 × 0,3 cm zonder lijst.
Dit schilderij wordt geleverd zonder lijst.
Kwaliteitslijst van het Duitse merk Nielsen in aluminium, referentie 34 (Inch 0,23 × 1,38 / 0,6 × 3,5 cm) aanbevolen en beschikbaar bij verzending tegen een extra bedrag van €70.

Het werk is ondertekend op de achterkant.
Een Echtheitscertificaat gaat ermee mee.
De levering is verzekerd.

Anton Kaestner is een schilder, beeldhouwer en auteur uit Zwitserland, gevestigd in Parijs. Zijn werken worden wereldwijd geëxposeerd in Europa, Zwitserland en Dubai. Meer informatie en keuzemogelijkheden op www.antonkaestner.com.

Volgende solo-expositie - Genève januari 2027.

"Biografie

Geboren in Genève, Zwitserland, ben ik opgegroeid temidden van de natuurlijke schoonheid en culturele rijkdom van mijn geboorteland. Creativiteit werd in mijn familie gewaardeerd, en het was mijn overleden grootvader, een vakman en kunstenaar, wiens invloed de kiem legde voor wat uiteindelijk mijn levenslange passie zou worden.
In 1993 begon ik privé te schilderen, экспериментerend met talloze acrylverven in A4- en later A3-notitieboeken. Aanvankelijk trok ik mij aan niet-figuratieve schilderkunst en abstract expressionisme. In de loop der tijd, en hoewel ik mezelf atheïst beschouw, ontwikkelde ik ook een voorliefde voor spirituele materialen, omdat zij resoneerden met mijn verkenning van menselijk bestaan, melancholie en de diepere waarheden van natuur en leven.
Het pad naar het werkelijk kunstenaar worden was echter niet direct.
Gedurende meer dan drie decennia heb ik een internationale zakelijke carrière nagestreefd die me over de hele wereld bracht, van de Verenigde Staten tot Marokko, België, Azië en Frankrijk. Mijn reizen hebben mijn perspectief verbreed en me blootgesteld aan een breed scala aan culturele invloeden. Overal waar ik kwam dompelde ik mezelf onder in de lokale kunstscènes en raakte ik verweven met de creatieve energie van elke plek.
Ondanks de focus op mijn zakelijke loopbaan maakte kunst altijd deel uit van mij, zachtjes sudderend onder de oppervlakte. Bij bijna 30 jaar werd schilderen een vorm van geheime meditatie voor mij — een manier om uit de wereld te stappen en op mijn innerlijk te richten.
Ik heb altijd veel voldoening gevonden in schilderen. Elk nieuw werk is een reis waarin ik mijn creativiteit kan testen, nieuwe technieken kan verkennen en echte ervaringen kan beleven. Door mijn kunst hoopte ik altijd anderen een oprechte ontmoeting met schoonheid te bieden, een kans om de wereld vanuit een ander perspectief te zien en na te denken over hun eigen leven.
In 2021, na pensionering uit mijn zakelijke carrière, heb ik me volledig aan het schilderen toegelegd. Ik richtte mijn studio in Parijs op en wijdde mezelf geheel aan mijn kunst. Tegen het eind van 2023 lanceerde ik mijn openbare artistieke carrière, en tot mijn verbazing kreeg mijn werk snel erkenning en vond het onderdak in privésamlingen door heel Europa, vooral in Frankrijk, Portugal, Duitsland en Nederland.

Artistiek CV

Mijn eerste solo-tentoonstelling, "Échos", gehouden in Parijs eind 2024, toonde een onderscheidende benadering van kunst, weg van traditionele schildertechnieken: ik schilder met acrylverf, metallische pigmenten en spuitbussen op de achterkant van gerecyclede extrusieplexglas, een lichte, gladde, glanzende en soms fragiele ondergrond.
Dit proces verhindert dat ik het werk meteen kan zien tijdens de ontwikkeling. Ik heb geen visuele feedback of controle tijdens het proces — iets wat ik verwelkom. Ik laat “toevallige experimenten” — alles kan om reden te doorbreken! — leiden tot het eindresultaat, de lagen en spiegelingen die ik creëer, en laat ruimte voor revelatie en ontdekking wanneer het werk uiteindelijk wordt tentoongesteld. Deze benadering die resoneert met het revelatie-/fixatieproces van fotografie is uitdagend en bevrijdend. De waarden van de compositie worden verrijkt door lagen en transparanties, waardoor elk werk een “ascetische” kwaliteit krijgt: ik ben tevreden wanneer ik “on-ontbindbare noodzakelijkheid” herken, d.w.z. wat we waarschijnlijk zullen ontdekken als we in stilte en licht stoppen.

Ik houd mijn aanpak bewust simpel. Niet “emotie” noch “theoretische voorstelling” maar de ervaring van het bestaan. Niet “snelle consumptie” noch “intellectualisering / intellectueel bezit”, maar het verbreden van het bewustzijn en de verkenning van realiteit, van zijn zichtbare en onzichtbare verhalen; mijn kunst is een zoektocht naar “leven in het hart van het leven”, le vif zoals de Franse SF-meester Alain Damasio het zou zeggen.

Hoewel mijn werk soms de transparantie en luminositeit van glas-in-lood kan oproepen, blijft het vrijwel volledig abstract. Bovendien geeft plexiglas de schilderij een glanzende huid waar je iemands eigen silhouet kunt zien, verschillend voor elke nieuwe kijker. Elk werk fungeert als een discreet venster: het leeft, het verandert, het ziet.

Het samenspel van licht, kleur en textuur, van de ontbrekende delen ook, vereist slechts empathie. Hopelijk zal het spel tussen “details voor de nabije kijker” en “afstand voor het geheel” de kijkers aansporen tot hun eigen introspectieve reizen.

Ik claim niet dat ik alle antwoorden heb en wil bescheiden blijven over wat mogelijk is. Gewoonlijk vind ik voldoening in het continue proces van vraagstelling en groei. Elk nieuw schepping is een confrontatie met mijn grenzen, die mij aanspoort mijn vaardigheden te verbeteren en verder te verkennen wat ik kan bereiken. Schilderen is voor mij een dagelijkse ambacht, een verkenning, een manier om zinvolle gesprekken op gang te brengen.

Zoals Jean Bazaine zou zeggen: "De dagelijkse oefening vermenigvuldigt de passie voor zien."

Anton Kaestner