VOLTA - "She Dissolves Into Roses"





€ 50 | ||
|---|---|---|
€ 30 | ||
€ 25 | ||
Catawiki Kopersbescherming
Je betaling is veilig bij ons totdat je het object hebt ontvangen.Bekijk details
Trustpilot 4.4 | 138416 reviews
Beoordeeld als "Uitstekend" op Trustpilot.
VOLTA, 2026, She Dissolves Into Roses, een acrylschilderij op doek in originele editie, afbeelding 70 × 90 cm met een totale doekmaat van 80 × 100 cm, handgetekend en gedateerd 2026, rechtstreeks verkocht door de kunstenaar, in uitstekende staat, met een mythologisch thema en kleuren roze, blauw, groen, violet en wit, zonder lijst en opgerold verzonden in een kartonnen buis, certificaat van echtheid digitaal op aanvraag beschikbaar.
Beschrijving van de verkoper
De hemel is van een roze tint die nog niet heeft besloten nacht te worden, en van daaruit valt een langzame regen van bloemblaadjes neer: wit, koraal, paars, iemand rood als een druppel bloed. Het lichaam dat rechts uitgestrekt ligt, is gemaakt van dezelfde materie, en terwijl men ernaar kijkt, laat het zich afbrokkelen — armen, buik, schouder openen zich in penseelstreken die de vorm niet langer bij elkaar houden. Niemand kijkt toe, behalve twee flamingo’s die stil staan op het ondiepe water, onverschillig, met zichzelf bezig. Het aquagroen stijgt op als een vegetale schuimlaag, het blauw glijdt eronder en trekt alles naar de onderkant van het doek. Hier wordt schoonheid niet gevierd: ze wordt laten oplossen in kleur, met een kalmte die iets wreeds heeft.
Ondertekend en gedateerd 2026 aan de rechteronderhoek
Beeldgrootte: 70 x 90 cm
Totale doekmaat: 80 x 100 cm
Het werk wordt verkocht zonder lijst, deze zal opgerold worden verzonden in een kartonnen buis.
Het certificaat van echtheid wordt uitsluitend op verzoek afgegeven, in digitaal formaat.
Het onderzoek van Volta beweegt zich in het spoor van een terugkeer — niet nostalgisch, maar actief. De grote traditie van de Europese schilderkunst is het uitgangspunt: de periode die elk werk oproept, telkens weer. Maar de handeling waarmee deze erfenis wordt doorkruist, is onmiskenbaar eigentijds. Kleur illustreert niet, ademt. De penseelstreek beschrijft niet, trilt. Wat uit het verleden resteert, is de diepe structuur — een bepaald idee van het lichaam, van ruimte, van licht — terwijl het oppervlak volledig aanwezig, volledig levend is. Volta citeert niet, restitueert: haar composities lijken voort te komen uit een gedeelde culturele herinnering, teruggebracht tot het licht met andere ogen.
De hemel is van een roze tint die nog niet heeft besloten nacht te worden, en van daaruit valt een langzame regen van bloemblaadjes neer: wit, koraal, paars, iemand rood als een druppel bloed. Het lichaam dat rechts uitgestrekt ligt, is gemaakt van dezelfde materie, en terwijl men ernaar kijkt, laat het zich afbrokkelen — armen, buik, schouder openen zich in penseelstreken die de vorm niet langer bij elkaar houden. Niemand kijkt toe, behalve twee flamingo’s die stil staan op het ondiepe water, onverschillig, met zichzelf bezig. Het aquagroen stijgt op als een vegetale schuimlaag, het blauw glijdt eronder en trekt alles naar de onderkant van het doek. Hier wordt schoonheid niet gevierd: ze wordt laten oplossen in kleur, met een kalmte die iets wreeds heeft.
Ondertekend en gedateerd 2026 aan de rechteronderhoek
Beeldgrootte: 70 x 90 cm
Totale doekmaat: 80 x 100 cm
Het werk wordt verkocht zonder lijst, deze zal opgerold worden verzonden in een kartonnen buis.
Het certificaat van echtheid wordt uitsluitend op verzoek afgegeven, in digitaal formaat.
Het onderzoek van Volta beweegt zich in het spoor van een terugkeer — niet nostalgisch, maar actief. De grote traditie van de Europese schilderkunst is het uitgangspunt: de periode die elk werk oproept, telkens weer. Maar de handeling waarmee deze erfenis wordt doorkruist, is onmiskenbaar eigentijds. Kleur illustreert niet, ademt. De penseelstreek beschrijft niet, trilt. Wat uit het verleden resteert, is de diepe structuur — een bepaald idee van het lichaam, van ruimte, van licht — terwijl het oppervlak volledig aanwezig, volledig levend is. Volta citeert niet, restitueert: haar composities lijken voort te komen uit een gedeelde culturele herinnering, teruggebracht tot het licht met andere ogen.

