Joel Meyerowitz - Ein Sommertag (ORIGINAL DUSTJACKET, VERY FRESH COPY) - 1985

Welkom bij de ONE-SELLER-AUCTION van Ecki Heuser, 5Uhr30.com (Keulen, Duitsland) op Catawiki - ditmaal presenteert een BEST-OF „GERMAN PHOTOBOOKS“.

Zoals altijd garandeert 5Uhr30.com gedetailleerde en nauwkeurige beschrijvingen, 100% transportbescherming, 100% transportverzekering en uiteraard gecombineerde verzending - wereldwijd.

FANTASTISCHE KLEURENsfotografie door de Amerikaanse fotograaf, Magnum-legende Joel Meyerowitz-
toont de sfeer en de gevoelens van een zomerse dag aan zee.

Joel Meyerowitz werd in 1989 volwaardig lid van Magnum Photos en bekleedde later van 2003 tot 2007 het ambt van president. Samen met William Eggleston en Stephen Shore wordt Joel Meyerowitz gevierd als een sleutel­figuur in de jaren ’70 beweging van de „New Color Photography“. Joel Meyerowitz is wereldberoemd om zijn dynamische, openhartige beelden die het dagelijkse leven op de straten van New York City vastleggen. Als veteraan-fotograaf van het agentschap heeft zijn werk en administratieve leiderschap de koers van Magnum Photos in de 21e eeuw mede gevormd.

MET DE ORIGINAL DUSTJACKET.

UITSTEKENDE, ZEER VERSE EN MAAGVOORDE VORM.

Christian Verlag, München. In samenwerking met Floyd A. Yearout, Massachusetts. 1985.
Eerste Duitse editie, eerste druk.

Hardcover met stofomslag. 275 x 295 cm. 140 pagina’s met 2 uitvouwbare pagina’s. 66 kleurfotos. Foto’s: Joel Meyerowitz. Vormgeving: Carl Zahn. Vertaling van Engels naar Duits: Rudolf Hermstein. Tekst in het Duits.

Voorwaarden:
Boek van binnen en van buiten uitstekend, fris en foutloos; schoon met geen sporen en zonder vlekken. Stofomslag zeer fris en compleet zonder scheuren, geen getapte scheuren en geen ontbrekende delen; zeer lichte gebruikssporen, geen opvallende gebreken. Totaal zeer fraaie staat.

Prachtig fotoboek met de originele stofomslag van Joel Meyerowitz - in prachtige verse conditie.
Oorspronkelijk uitgebracht onder de titel 'A Summer's Day' door Floyd A. Yearout, Massachusetts, in hetzelfde jaar (1985) -
met dezelfde grootte, lay-out en inhoud.

"Joel Meyerowitz, geboren in 1938, is een Amerikaanse straat-, portret- en landschapsfotograaf. Hij begon in kleur te fotograferen in 1962 en was een vroege pleitbezorger van het gebruik van kleur in een tijd dat er aanzienlijk weerstand was tegen het idee van kleurfotografie als serieuze kunst. In het begin van de jaren zeventig gaf hij fotografie les aan de Cooper Union in New York City.
Zijn werk maakt deel uit van de collecties van het International Center of Photography, Museum of Modern Art en New York Public Library, alle in New York, en het Museum of Contemporary Photography in Chicago.
Henri Cartier-Bresson werd geboren in Chanteloup-en-Brie, Seine-et-Marne, Frankrijk. Zijn vader was een welgestelde textielverwerker, wiens Cartier-Bresson-draad een vast onderdeel was van Franse naaikitjes. De familie van zijn moeder bestond uit katoenhandelaren en landeigenaren uit Normandië, waar Henri een deel van zijn jeugd doorbracht. Zijn moeder stamde af van Charlotte Corday.
De Cartier-Bresson-familie woonde in een bourgeois buurt in Parijs, Rue de Lisbonne, nabij Place de l'Europe en Parc Monceau. Aangezien zijn ouders financiële steun gaven, kon Henri vrijer fotograferen dan zijn tijdgenoten. Henri tekende ook.
Jonge Henri maakte vakantiekiekjes met een Box Brownie; later experimenteerde hij met een 3×4 inch view camera. Hij groeide op volgens de traditionele Franse bourgeoisgewoonte en moest zijn ouders formeel aanspreken met vous in plaats van tu. Zijn vader ging ervan uit dat zijn zoon het familiebedrijf zou overnemen, maar Henri was eigenzinnig en vreesde dit vooruitzicht.
Cartier-Bresson ging naar École Fénelon, een katholieke school die studenten voorbereidde op het Lycée Condorcet. Een gouvernante genaamd "Miss Kitty" die uit over het Kanaal kwam, maakte in hem de liefde voor - en de bekwaamheid in - de Engelse taal wakker. De toezichthouder betrapte hem op het lezen van een boek van Rimbaud of Mallarmé en berispte hem: "Laat er geen chaotisch studeren zijn!" Cartier-Bresson zei: "Hij sprak informeel 'tu', wat meestal betekende dat je op een flinke pak slaag stond. Maar hij vervolgde: 'Je gaat in mijn kantoor lezen.' Dat aanbod hoefde hij niet te herhalen."
Begin 1947 richtten Cartier-Bresson, samen met Robert Capa, David Seymour, William Vandivert en George Rodger Magnum Photos op. Het idee achter Magnum, dat door Capa werd bedacht, was een fotografisch coöperatief agentschap in eigendom van de leden. Het team verdeelde foto-opdrachten onder de leden. Rodger, die na zijn verslaggeving over de Tweede Wereldoorlog Life in Londen had verlaten, zou Afrika en het Midden-Oosten verslaan. Chim, die meerdere Europese talen sprak, zou in Europa werken. Cartier-Bresson zou aan India en China worden toegewezen. Vandivert, die Life eveneens had verlaten, zou in Amerika werken, en Capa zou overal kunnen werken waar een opdracht lag. Maria Eisner beheerde het kantoor in Parijs en Rita Vandivert, Vandiverts vrouw, beheerde het kantoor in New York en werd Magnums eerste president.
Cartier-Bresson verwierf internationale erkenning door zijn verslaggeving van Gandhi’s begrafenis in India in 1948 en het laatste stadium van de Chinese Burgeroorlog in 1949. Hij dekte de laatste zes maanden van de Kuomintang-administratie en de eerste zes maanden van de Maoïstische Volksrepubliek af. Hij fotografeerde ook de laatste overgebleven imperialistische eunuchen in Peking, terwijl de stad werd bevrijd door de communisten. In Shanghai werkte hij vaak samen met de fotojournalist Sam Tata, met wie Cartier-Bresson eerder bevriend was geraakt in Bombay. Van China vertrok hij naar Nederlands-Indië (Indonesië), waar hij de onafhankelijkheid van het Koninkrijk der Nederlanden documenteerde. In 1950 reisde Cartier-Bresson naar Zuid-India. Hij bezocht Tiruvannamalai, een stad in de Indiase staat Tamil Nadu en fotografeerde de laatste momenten van Ramana Maharishi, Sri Ramana Ashram en de omgeving. Enkele dagen later bezocht en fotografeerde hij Sri Aurobindo, Mother en Sri Aurobindo Ashram, Pondicherry.
Magnum’s missie was om de "puls van de tijd" te voelen en een van de eerste projecten was People Live Everywhere, Youth of the World, Women of the World en The Child Generation. Magnum had als doel fotografie in dienst van de mensheid te gebruiken, en leverde indringende, veel bekeken beelden."
(Wikipedia)