Tijs Dragtsma (1992) - Effort Feeding Itself

HOLIDAY SHIPPING*

Effort Feeding Itself begint met een vorm die eenvoudig zou moeten zijn. Een bol, een trap, een enkel figuur dat het vooruitduwt. Maar de trappen buigen terug onder zichzelf en de klim eindigt nergens. Het figuur duwt van beide kanten tegelijk, alsof de inspanning in zichzelf is gevouwen en begonnen is haar eigen beweging te voeden.

Niets hier wordt toegevoegd. Het beeld bestaat omdat het oppervlak is weggenomen. Beheerst krassen in acrylihglas Boetseert de bol, de trap, het kleine menselijke gewicht dat tegen een onmogelijke helling leunt, en pas door die verwijdering wordt de scène überhaupt zichtbaar.

Het licht bepaalt hoeveel van het verhaal je te zien krijgt. Vanuit één hoek ontrafelt de compositie zich tot uitgestrekt zwart negatief ruimte, stil en onleesbaar. Vanuit een andere hoek scherpt het aan tot heldere witte contouren, en de hele absurde machine van inspanning knapt in focus. Het werk vraagt je te bewegen, want stil staan geeft je maar de helft ervan.

Vanuit de andere kant van de kamer leest het stuk als een enkel monumental gebaar, een figuur en een bol vergrendeld in een eeuwige, onwinbare lus. Dichtbij stapje dichterbij en die zekerheid valt uiteen in een veld van individuele tekens, elk klein, elk noodzakelijk, zoals echte inspanning bestaat uit ontelbare onzichtbare herhalingen in plaats van één grootscheut.

Er is een rustige eerlijkheid in die structuur. Werk dat nooit oplost, ambitie die terugveert op zichzelf, het gevoel hard te duwen tegen iets dat nooit eindigde. De trap liegt niet over dat. Het gaat gewoon door.

Dit stuk zet de Art with Scratch-reeks voort door Tijs Dragtsma, waarin beelden worden opgebouwd via gecontroleerde oppervlakteschade in plaats van pigment of druk. Een visuele taal waarin schade geen vernieling is, maar structuur.

"Sommige klimmen waren nooit bedoeld om te eindigen, maar om verder te gaan."

Over Art with Scratch

Art with Scratch is een oeuvre waarin het beeld niet getekend wordt, maar losgelaten. Ingegraveerd regel voor regel in een diepe zwarte oppervlakte, verschijnt elk werk door ontelbare precieze krassen die het licht opvangen en vorm uit donkerte naar voren brengen.

Van een afstand lijkt het beeld bijna photographisch. Krachtig, herkenbaar en vol aanwezigheid. Toch smelt het werk van dichtbij uiteen in duizenden individuele eigenmarkeringen. Fijn, fragiel en bijna gewichtloos. Wat ooit solid leek, blijkt een delicate web van lijnen te zijn, elk een weloverwogen gebaar, elk essentieel voor het geheel.

Het licht geeft dit werk zijn leven. Het zwarte oppervlak absorbeert, terwijl de gekraste lijnen reflecteren. Naarmate het licht over het oppervlak verschuift, ademt het beeld. Vanuit één hoek staat de figuur duidelijk en gedefinieerd. Vanuit een andere versoepelt het, trekt zich terug, verdwijnt bijna in de duisternis waaruit het kwam. Onder een gerichte spotlight verdiept het contrast zich en krijgt het beeld een sculpturale, bijna lumineuze kwaliteit.

Wat dit medium zo boeiend maakt, is de stille spanning. De handeling van krassen is direct en onomkeerbaar. Elke lijn is een beslissing die niet ongedaan kan worden gemaakt. Toch is het resultaat niet hard. Het is intiem, atmospherisch en levendig met beweging. Hardheid wordt zachtheid. Vernietiging wordt schepping. Afwezigheid wordt aanwezigheid.

In werken zoals dit portret is de figuur nooit volledig vastgelegd. Door de wisselwerking van lijn, licht en schaduw verschuift het beeld met perspectief en sfeer. Op bepaalde momenten lijkt het onderwerp naar voren te stappen uit het zwart. Op andere momenten trekt het zich terug, laat slechts een fluistering van vorm achter. Dat bewegingsgebied, tussen zichtbaarheid en verdwijning, laat het werk tot leven komen.

Zoals alle materialen die door tijd zijn aangeraakt, draagt het oppervlak zijn eigen stille leven. Elke kras bevat een moment, een adem, een gebaar. Samen vormen ze niet alleen een beeld, maar een aanwezigheid die zich blijft openbaren bij elke verandering van licht.

Over de kunstenaar

Mijn naam is Tijs Dragtsma, oprichter van TD Fine Art Studio.

Als kunstenaar word ik gedreven door een constante drang om nieuwe visuele talen te onderzoeken. Ik zie kunst niet als een vaste stijl, maar als een zich ontwikkelend ontdekkingsveld waar materiaal, structuur, licht en emotie samenkomen.

Mijn werk begint vaak met een eenvoudige vraag. Hoe kan een materiaal op een nieuwe manier spreken. Hoe kan hardheid intimiteit worden. Hoe kan precisie emotie scheppen. Die zoektocht ligt aan de kern van alles wat ik creëer.

Binnen TD Fine Art Studio wordt elke verzameling werken benaderd als zijn eigen wereld, met zijn eigen logica, sfeer en visuele identiteit. Sommige werken worden opgebouwd door ritme, herhaling en structuur. Andere ontstaan door afwezigheid, schaduw, reflectie of spanning. Wat ze met elkaar verbindt, is een gedeelde toewijding aan originaliteit, duidelijkheid en emotionele aanwezigheid.

Ik ben gefascineerd door contrast. Tussen kracht en kwetsbaarheid. Tussen controle en gevoel. Tussen wat zichtbaar is en wat opengelaten is voor interpretatie. Mijn doel is niet simpelweg een beeld maken, maar een werk creëren dat aandacht vasthoudt, tot reflectie uitnodigt en zichzelf blijft openen naarmate de tijd verstrijkt.

TD Fine Art Studio is de ruimte waarin deze verkenningen samenkomen. Het is niet alleen een studio, maar een evoluerend artistiek universum gevormd door nieuwsgierigheid, precisie en de ambitie om werk te creëren dat als onderscheidend, intentioneel en levendig aanvoelt.

*Alle aankopen betaald tussen 3 augustus en 16 augustus worden vanwege mijn vakantie niet verzonden binnen de gebruikelijke drie werkdagen.

Deze aankopen worden zorgvuldig verpakt en verzonden tussen 17 augustus en 23 augustus ten laatste. Na uw aankoop houd ik u persoonlijk op de hoogte van de verwachte verzenddatum.

Bedankt voor uw begrip.