Pippo - Longing at the Glass

Verlangen bij het Glas

Ik zit op de drempel tussen werelden, met blote voeten en stil, mijn witte jurk vult zich zacht om me heen als een vergeten droom. Achter het glas drijven vissen door helderblauw water, hun zilveren lichamen vangen licht dat ik niet kan bereiken. Mijn hand steekt omhoog, bijna aanraking makend, bijna gelovend. Het penseelwerk is los en hartstochtelijk, dikke streken kobaltblauw en cerulean die rondom mij draaien, terwijl mijn gestalte met tedere warmte wordt weergegeven, een gouden huid die gloeit tegen de koele aquatische wereld die ik alleen kan aanschouwen, nooit kan betreden. Er kraakt zacht iets in die ruimte tussen verlangen en glas.

* Afmetingen: 100 x 75 x 2,5 cm (H x B x D)
* Medium: Originele olie op professioneel doek
* Editie: Uniek, één-van-een-soort origineel kunstwerk
* Ondersteuning: Uitgespannen op een professioneel houten frame (klaar om op te hangen).
* Framing: Onglijst (de zijkanten zijn geschilderd, geen externe lijst inbegrepen)
* Echtheid: Gesigneerd achterop; bevat een Certificaat van Echtheid (COA).
* Logistiek: Professionele verpakking en volledig verzekerd transport vanuit Italië met traceerbaar vervoer.

Over de kunstenaar: Pippo
Pippo (geboren in Monza) creëert werken die navigeren tussen het stille terrein van geometrische abstractie en surrealisme. Nadat hij een succesvolle carrière in grafisch ontwerp achter zich liet om zich volledig aan schilderen te wijden, vestigde hij zich aan de kalme oever van het Lago Maggiore. Zijn achtergrond is terug te zien in zijn composities - architectonisch, evenwichtig en nauwkeurig - maar ze worden verzacht door een cinematische atmosfeer die aan een herinnering of droom doet denken.

Voor Pippo is kunst een meeslepend handelen. Hij betrekt zijn onderwerpen door narratieven in de tegenwoordige tijd te schrijven, in de eerste persoon, en mentaal het doek op te stappen om het moment van binnenuit te ervaren. Hoewel hij deze werelden persoonlijk betreedt, laat hij het fysieke doek open voor interpretatie. Zijn figuren, hoewel elegant gekleed, zijn vaak gezichtloos. Die anonimiteit is een uitnodiging: het verzekert dat de protagonist "iemand kan zijn", waardoor de kijker zelf in de scène kan stappen en het verhaal kan bewonen.

Deze grens tussen het gezeinde en het onzichtbare definieert ook de kunstenaar. Bescheiden en introspectief, schrijft hij privé en heeft hij liever dat zijn schilderijen spreken. Hij heeft geen digitale voetafdruk, vermijdend sociale media om hetzelfde gevoel van mysterie te behouden dat in zijn werk aanwezig is.

Met een palet van subtiele, atmosferische tonen, aangevuld met beslissende kleur, verfijnt Pippo een taal van elegante zuinigheid. Zijn schilderijen - gevuld met stille dieren, scherpe schaduwen en gloeiend licht - zijn niet alleen beelden, maar open eindverhalen van verlangen en gratie.