Stefano - Reverie at Sunset Pond

Reverie aan Sunset Pond

Een vrouw in een vloeiende witte jurk zit stil aan de rand van een kikkervisje? No, lily-covered pond -> leliebedekte vijver, hold delicate parasol as the sun melts into the horizon. Warm coral and amber tones flood the sky and shimmer across the water in luminous reflections, while tall cypress trees frame the glowing scene. Loose, expressive brushwork captures the soft texture of her gown and the dappled movement of water lilies in muted pink and teal. Distant cottages rest peacefully among violet hills, deepening the tranquil, dreamlike atmosphere.

Formaat: 100 x 75 x 2.5 cm (H x B x D)
Uitgespannen op hout en klaar om op te hangen!

- 100% met de hand geschilderd; uniek stuk
- Professionele olie op hoogwaardig canvas
- Het lijstwerk is niet inbegrepen (randen afgewerkt)
- Handtekening van de kunstenaar aan de achterzijde
- Certificaat van Echtheid (COA) inbegrepen
- Verzekerde verzending via Italiaanse koerier

***Belangrijke Verzendinformatie***
Alle kavels worden verzonden via Catawiki Smart Shipping. Gelieve uw adres te bevestigen vóór betaling; als u het daarna wilt bijwerken, neem dan rechtstreeks contact op met Catawiki.

Over Stefano

Stefano is een Italiaanse hedendaagse kunstenaar wiens signatuur met plamuurmes in emotie samenkomen tussen impressionisme en abstractie, waardoor moderne landschappen het rijk van gevoel binnentreden. Werkend met lagen olie bouwt hij terreinen van licht en textuur waar kleur, beweging en emotie botsen – richels vangen de zon, gekrabbelde passages ademen, en horizonnen worden gesuggereerd in plaats van beschreven.

Geboren in Milaan en nu gevestigd in een klein dorp op het platteland, put hij evenveel uit stedelijke dynamiek als uit landelijke rust. Zijn proces is fysiek en ritmisch: het mengen van dichte pigmenten, het aanbrengen en opnemen van verf, en het laten kruipen van het mes zodat de tijd op het oppervlak blijft ingebrand. Stedenlijntjes lossen op in gebaren; weiden veranderen in chromatische getijden.

De doeken van Stefano openen een gesprek tussen realiteit en verbeelding, tussen geheugen en plek. Hij verandert herinnering in beweging en geeft plaatsen als sensatie, waardoor kijkers kunnen blijven hangen, mijmeren en zichzelf herkennen in de verschuivende afstand.