Stefano - Rider at Dusk Shore

Rijder aan de schemerige kust

Een eenzame ruiter in silhouette rijdt op een vaalgrijze paard langs een glinsterende kustlijn terwijl de avond valt. Warme amber- en gouden gloed barst uit een ver kustdorp, waarvan de weerspiegeling in turbulente teal-wateren valt in gedurfde, impasto-achtige streken. De kunstenaar hanteert een paletmes met krachtige zekerheid, legt dikke riegels verf op lagen die de rusteloze energie van zachte golven die langs het pad van de ruiter kabbelen vastleggen. Koele ceruleenblauwen domineren de voorgrond, in dramatische tegenstelling tot de vurige okerkleuren en verbrande oranje die gespiegeld zijn op het natte zand, terwijl nevelige paarse bergen uitreizen naar een schemerige hemel.

Afmetingen: 100 x 75 x 2,5 cm (H x B x D)
Gespannen op hout en klaar om opgehangen te worden!

- 100% met de hand geschilderd; uniek stuk
- Professionele acrylverf op canvas van hoge kwaliteit
- Inlijsting is niet inbegrepen (randen zijn afgewerkt)
- Handtekening van de kunstenaar op de achterzijde
- Certificaat van Echtheid (COA) inbegrepen
- Verzekerde verzending via Italiaanse koerier

***Belangrijke verzendinformatie***
Alle kavels worden verzonden via Catawiki Smart Shipping. Bevestig alstublieft uw adres voordat u betaalt; als u het daarna wilt bijwerken, neem dan rechtstreeks contact op met Catawiki.

Over Stefano

Stefano is een Italiaanse hedendaagse kunstenaar wiens kenmerkende paletmes-impasto impressies impressionisme en abstractie verenigen, waardoor het moderne landschap in het rijk van gevoel ontstaat. Werkend met gelaagde olieverven bouwt hij landschappen van licht en textuur waarin kleur, beweging en emotie samensmelten—de randen vangen de zon, geschraapte passages ademen, en horizonten worden impliciet in plaats van beschreven.

Geboren in Milaan en nu gevestigd in een klein dorp op het platteland, put hij evenveel uit stedelijke dynamiek als uit landelijke rust. Zijn werkwijze is fysiek en ritmisch: dens pigmenten mengen, verf aanbrengen en optillen, en het mes laten krassen en glijden zodat tijd op het oppervlak blijft geschreven. Stedelijke lijnen lopen losser uit in gebaar; weilanden veranderen in chromatische getijden.

Stefanos doeken openen een dialoog tussen werkelijkheid en verbeelding, tussen geheugen en plek. Hij verandert herinnering in beweging en plaatsen in sensatie, nodigt kijkers uit te blijven hangen, te dwalen en zichzelf te herkennen in de verschuivende verte.