Stefano - Lotus Pond at Golden Hour

Lotusvijver bij het gouden uur

Warme gouden schittering spreidt zich uit over een serene vijver bedekt met drijvende waterleliebladjes, waar delicate roze en witte waterlelies in stille pracht bloeien. Weelderig teal en smaragdgroene bladverliezing omlijst de compositie, terwijl hoge rietstengels aan de rechterkant zweven. Gedurfde, expressieve penseelstreken bouwen een rijke impasto-textuur door het hele werk, en vangen fonkelende reflecties van amber en oranje die dansen op het lumineuze oppervlak van het water, met losse, gebaarvolle zekerheid.

Formaat: 100 x 75 x 2,5 cm (H x B x D)
Uitgespannen op hout en klaar om op te hangen!

- 100% met de hand geschilderd; uniek stuk
- Professioneel olieverf op hoogwaardig canvas
- Het lijstwerk is niet inbegrepen (de randen zijn afgewerkt)
- Handtekening van de kunstenaar op de achterzijde
- Certificaat van Echtheid (COA) inbegrepen
- Verzekerde verzending via Italiaanse koerier

***Belangrijke verzendinformatie***
Alle kavels worden verzonden via Catawiki Smart Shipping. Gelieve uw adres te bevestigen voordat u betaalt; als u het daarna wilt bijwerken, neem dan rechtstreeks contact op met Catawiki.

Over Stefano

Stefano is een Italiaanse hedendaagse kunstenaar wiens kenmerkende paletmes-impasto verzoent impressionisme met abstractie, waardoor moderne landschappen in het rijk van gevoel getrokken worden. Werkend met gelaagde olieverven bouwt hij terreinen van licht en textuur waar kleur, beweging en emotie botsen—randen vangen de zon, geschraapte passages ademen, en horizonten worden geïmpliceerd in plaats van beschreven.

Geboren in Milaan en nu gevestigd in een klein dorp op het platteland, put hij evenveel uit stedelijke dynamiek als uit landelijke rust. Zijn proces is lichamelijk en ritmisch: het mengen van dichte pigmenten, het aanbrengen en optrekken van verf, en het laten snijden en glijden van het mes zodat de tijd op het oppervlak blijft geërfd. Stedenlijnen lossen op in gebaar; weilanden veranderen in chromatische getijden.

De doeken van Stefano openen een gesprek tussen werkelijkheid en verbeelding, tussen geheugen en plek. Hij vormt herinnering om in beweging te brengen en plaatsen om sensatie, en nodigt kijkers uit om te blijven hangen, te dwalen en zichzelf terug te herkennen in de verschuivende verte.