Stefano - Lavender Fields at Dawn

Lavendelvelden bij dageraad

Rijen lavendel en roze wilde bloemen strepen het zonovergoten platteland, verdwijnend in een mistige horizon waar eenzame bomen als wachters uit het pale-gouden licht oprijzen. De kunstenaar geeft de bloei weer met dikke, jubelende impastostrepen, waarmee hij diepe textuur bouwt door lagen van paars, mauve en zachtroze, onderbroken door warme amberkleurige grassen. Een helder hemel gloeit met perzikachtige warmte boven blauwe/grijze verre heuvels, waardoor de scène een dromerige, ademloze sereniteit krijgt.

Afmetingen: 100 x 75 x 2,5 cm (H x B x D)
Op houten panelen gespannen en klaar om op te hangen!

- 100% met de hand geschilderd; uniek kunstwerk
- Professionele olieverf op canvas van hoge kwaliteit
- Inlijsting is niet inbegrepen (randen zijn afgewerkt)
- Handtekening van de kunstenaar aan de achterzijde
- Certificaat van Authenticiteit (COA) inbegrepen
- Verzekerde verzending via Italiaanse koerier

***Belangrijke verzendinformatie***
Alle kavels worden verstuurd via Catawiki Smart Shipping. Gelieve uw adres te bevestigen voordat u betaalt; indien u het later wilt bijwerken, neem dan rechtstreeks contact op met Catawiki.

Over Stefano

Stefano is een Italiaanse hedendaagse kunstenaar wiens kenmerkende paletmes-impasto impressionisme en abstractie verenigt, waardoor modern landschap wordt getrokken naar het rijk van gevoel. Werkend in lagen olieverf bouwt hij terreinen van licht en textuur waar kleur, beweging en emotie botsen — randen vangen de zon, gekrabde passages ademen en horizonten worden gesuggereerd in plaats van beschreven.

Geboren in Milaan en nu woonachtig in een klein dorp in het platteland, haalt hij evenveel inspiratie uit stedelijke dynamiek als uit landelijke rust. Zijn proces is fysiek en ritmisch: Het mengen van dikke pigmenten, het aanbrengen en optillen van verf, en het laten scheren en glijden van het mes zodat tijd in het oppervlak geogrdef wordt vastgelegd. Straatlijnen lossen op in gebaren; weiden veranderen in chromatische getijgolven.

De doeken van Stefano openen een gesprek tussen realiteit en verbeelding, tussen herinnering en plek. Hij maakt herinnering tot beweging en plaatsen tot sensatie, en nodigt toeschouwers uit om te blijven, te dwalen en zichzelf te herkennen in de verschuivende afstand.