Stefano - Riverbank at Sunset

Rivierbank bij zonsondergang

Wilde bloemen in goud, roze, paars en karmozijn vullen beide oevers van een stille rivier, hun losse impasto-bloemen aangebracht met zelfverzekerde, dansende penseelstreken die bruisen van zomerse pracht. Het water weerspiegelt een heldere zonsondergang die amber en zacht roze boven verre mistige bomen gloeit; de reflectie lost op in glinsterende streepen van geel licht. Leerpadden drijven stil over het oppervlak. Het palet beweegt van warme gloed aan de horizon naar koele blauwgrijze schaduwen, samengevat in een adembenemende harmonie.

Formaat: 100 x 75 x 2,5 cm (H x B x D)
Uitgespannen op hout en klaar om op te hangen!

- 100% met de hand geschilderd; uniek stuk
- Professionele olieverf op hoogwaardig doek
- Inlijsten is niet inbegrepen (de randen zijn afgewerkt)
- Handtekening van de kunstenaar aan de achterzijde
- Certificaat van echtheid (COA) inbegrepen
- Verzekerde verzending via een Italiaanse koerier

***Belangrijke verzendinformatie***
Alle kavels worden verzonden via Catawiki Smart Shipping. Bevestig uw adres vóór betaling; als u dit nadien wilt bijwerken, neem dan rechtstreeks contact op met Catawiki.

Over Stefano

Stefano is een Italiaanse hedendaagse kunstenaar wiens kenmerkende paletmes-impasto indruk combineert met abstractie, waardoor modern landschap in het gebied van gevoel wordt getrokken. Werkend in gelaagde olieverven bouwt hij terreinen van licht en textuur waar kleur, beweging en emotie botsen—kammen vangen de zon, geschraapte passages ademen, en horizonnen worden gesuggereerd in plaats van beschreven.

Geboren in Milaan en nu gevestigd in een klein dorp in het platteland, put hij evenveel uit stedelijke dynamiek als uit landelijke rust. Zijn werkwijze is fysiek en ritmisch: het mengen van compacte pigmenten, het leggen en optillen van verf, en het laten kruipen van het mes zodat de tijd op het oppervlak blijft geschreven. Stedelijke lijnen lossen op in gebaren; weilanden veranderen in chromatische getijden.

De doeken van Stefano openen een dialoog tussen werkelijkheid en verbeelding, tussen geheugen en plek. Hij tovert herinnering om tot beweging en plaatsen tot sensatie, en nodigt kijkers uit om te blijven, te dwalen en zichzelf te herkennen in de verschuivende afstand.