Stefano - Coastal Walk at Sunset

Kustwandeling bij zonsondergang

Een moeder en kind lopen hand in hand langs een kronkelend, stoffig pad door gouden weilanden die uitrollen naar een heldere zee. Warme amberkleurige grassen vangen het laatste licht van een gloeiende zonsondergang, waar oranje en gele tinten smelten in turquoise water. Een verweerde schuur en grazende schapen prijken op de pastorale heuvel. Rijke impasto-lichting bouwt levendige textuur door het geheel, terwijl losse, expressieve penseelstreken de glinsterende oceaanreflectie en drijvende wolken met adembenemende tederheid vastleggen.

Grootte: 100 x 75 x 2,5 cm (H x B x D)
Op hout gespannen en klaar om opgehangen te worden!

- 100% met de hand geschilderd; uniek exemplaar
- Professionele olie op hoogwaardig doek
- Ramen is niet inbegrepen (randen zijn afgewerkt)
- Handtekening van de kunstenaar op de rugzijde
- Certificaat van Echtheid (COA) inbegrepen
- Verzekerde verzending via een Italiaanse koerier

***Belangrijke verzendinformatie***
Alle kavels verzonden via Catawiki Smart Shipping. Bevestig alstublieft uw adres voor betaling; als u het daarna wilt bijwerken, neem dan rechtstreeks contact op met Catawiki.

Over Stefano

Stefano is een Italiaanse hedendaagse kunstenaar wiens kenmerkende paletmes-impasto samensmelt met impressionisme en abstractie, waardoor het moderne landschap in het rijk van gevoel terechtkomt. Werkend met gelaagde oliën bouwt hij terreinen van licht en textuur waar kleur, beweging en emotie samensmelten—bergruggen vangen de zon, afgekrabbelde passages ademen, en horizonnen worden gesuggereerd in plaats van beschreven.

Geboren in Milaan en nu gevestigd in een klein dorp in het platteland, put hij evenveel uit stedelijke dynamiek als uit landelijke rust. Zijn proces is fysiek en ritmisch: het mengen van dikke pigmenten, het aanbrengen en optillen van verf, en het laten kruipen en glijden van het mes zodat de tijd op het oppervlak blijft ingeschreven. Stedenlijnen lossen op in gebaren; weilanden veranderen in chromatische getijden.

De doeken van Stefano openen een dialoog tussen werkelijkheid en verbeelding, tussen herinnering en plek. Hij zet herinnering om in beweging en plaatsen in sensatie, en nodigt kijkers uit om te blijven hangen, te dwalen en zichzelf te herkennen in de verschuivende afstand.