Stefano - Lady by the Lily Pond

Meisje bij de Lelieplas

Een gracieuze vrouw in een vloeiende witte jurk adorned with zachte roze bloesems staat langs een tuinvpad, terwijl ze een delicate witte parasol vasthoudt. Ze kijkt naar een glinsterend blauw-violette vijver bedekt met waterlelies, terwijl levendige irissen - wit, paars, geel en roze - naast haar wiegen. Dikke, expressieve penseelstreken en rijkelijk gestructureerd impasto brengen een heldere energie op elk oppervlak, waardoor de warmte en raffinement van een zonovergoten middag in volle bloei voelbaar is.

Grootte: 100 x 75 x 2.5 cm (H x B x D)
Uitgespannen op hout en klaar om op te hangen!

- 100% met de hand geschilderd; uniek stuk
- Professionele olieverf op hoogwaardig doek
- De lijsting is niet inbegrepen (randen zijn afgewerkt)
- Handtekening van de kunstenaar aan de achterzijde
- Certificaat van Echtheid (COA) inbegrepen
- Verzekerde verzending via Italiaanse koerier

***Belangrijke Verzendinformatie***
Alle kavels worden verzonden via Catawiki Smart Shipping. Gelieve uw adres te bevestigen voordat u betaalt; als u het daarna wilt bijwerken, neem rechtstreeks contact op met Catawiki.

Over Stefano

Stefano is een Italiaanse hedendaagse kunstenaar wiens handtekening met plamuurmes in zijn palette-knife impasto impressie en abstractie samenbrengt, waarbij hij het moderne landschap in het veld van gevoel trekt. Werkend in gelaagde olies bouwt hij terreinen van licht en textuur waar kleur, beweging en emotie botsen—bergruggen vangen de zon, gekrabde passages ademen, en horizonnen worden impliciet in plaats van beschreven.

Geboren in Milaan en nu gevestigd in een klein dorp op het platteland, put hij evenveel uit stedelijke dynamiek als uit landelijke stilte. Zijn proces is lichamelijk en ritmisch: het mengen van verzadigde pigmenten, het neerleggen en optrekken van verf, en het laten schrapen en glijden van het mes zodat de tijd op het oppervlak gegrift blijft. Straatlijnen in de stad lossen op in gebaren; weilanden veranderen in chromatische getijden.

De doeken van Stefano openen een dialoog tussen realiteit en verbeelding, tussen geheugen en plek. Hij maakt herinnering beweegbaar en plaatsen voelbaar, en nodigt kijkers uit om te blijven hangen, te dwalen en zichzelf te herkennen in de verschuivende verte.