"MONTIEL"(1985) - "FOTOGRAMA"

Fotogram presenteert het lichaam van de vis als een stilstaand beeld, een onderbreking tussen wat natuurlijk is en wat gebouwd is. Het werk vertrekt van een herkenbare figuur, maar het wordt visueel ontleed door middel van fragmenten, texturen, lijnen en geometrische vormen die lijken te behoren tot verschillende momenten van één en dezelfde afbeelding.
Het titel verwijst naar het fotogram als eenheid van minimaal één visuele sequentie: een vast beeld dat de mogelijkheid tot beweging bevat. In dit werk lijkt de vis in een bepaald ogenblik te zijn stilgezet, alsof het een fragment uit een film of uit een geheugen is. Zijn verschillende vlakken en materialen suggereren dat wat we zien geen statische voorstelling is, maar het verslag van een proces, van een beweging die is onderbroken.
De fragmentatie van de anatomie creëert spanning tussen continuïteit en scheuring. De vinnen, schubben en interne structuren herschikken zich in een compositie waarin elk element functioneert als onderdeel van een groter beeld. De geometrische zones voegen een vrijwel cinematografische dimensie toe: het lichaam lijkt door verschillende tijden, kaders of overlagen momenten te worden doorkruist.
Het contrast tussen de warme tonen van de achtergrond en de blauwen, okerkleuren, wit en zwart van de figuur versterkt dit gevoel van een onthulde, ingesproken en stilstaande afbeelding. De vis wordt niet langer uitsluitend een dier, maar een soort visueel register: een moment dat de sporen bewaart van wat eerder gebeurde en wat daarna zou kunnen gebeuren.
Fotogram stelt aldus een reflectie voor op tijd, geheugen en beeld als fragment. Elk deel van de vis functioneert als een spoor van een beweging die we niet meer kunnen zien. Het werk bevriest een ogenblik, maar tegelijk laat het de mogelijkheid open om te imaginareren wat daarvoor gebeurde en wat na dat bevrore moment verder zal gebeuren.