Tom Wood - Bus Odyssey (MINT CONDITION, SHRINK-WRAPPED) - 2001

SCARCE OPPORTUNITY om dit BRILJANTE, ZEER ZEER OUDERE, STEEDS GEZOCHTERE fotoboek van Tom Wood uit 2001 (!) te kopen - in NOG NIEUWSTAAT.

Tom Wood is bekend van "Looking for Love" en "All zones off peak" (Martin Parr, The Photobook, vol 1, pagina 308).

Nieuw, mint, ongelezen; nog steeds oorspronkelijk in de plastic folie van de uitgever - VERZAMELARSTERSTAND.

GENIET VAN DE NIEUWSTE EDITIE van de BIJZAKELIJKE SINGLE-SELLER VEILINGEN door 5Uhr30.com
(Ecki Heuser, Köln, Duitsland).

Aanbieding van enkele van de BESTE FOTOBOEKEN TER WERELD - uit mijn privécollectie en uit recente aankopen.

"Thomas Wood, geboren in 1951, is een Ierse straatfotograaf, portretfotograaf en landschapsfotograaf, gevestigd in Groot-Brittannië. Wood is vooral bekend om zijn foto's in Liverpool en Merseyside van 1978 tot 2001, "op straat, in pubs en clubs, markten, werkplekken, parken en voetbalvelden" van "vreemden, gemengd met buren, familie en vrienden." Zijn werk is in verschillende boeken gepubliceerd, veelvuldig tentoongesteld in solo-tentoonstellingen en bekroond. Hij heeft een retrospective tentoonstelling in de Walker Art Gallery in Liverpool tot 7 januari 2024." (Wikipedia)

5Uhr30.com garandeert gedetailleerde en nauwkeurige beschrijvingen, 100% bescherming, 100% verzekering en gecombineerde verzending wereldwijd.

Hatje Cantz, Ostfildern-Ruit. 2001. Eerste editie, eerste druk.

Hardcover (zoals uitgegeven). 235 x 235 mm. 119 pagina’s. Foto’s: Tom Wood. Bewerkt door Sylvia Böhmer. Tekst in het Engels.

Prachtig fotoboek - in perfecte staat.
Uitgegeven ter gelegenheid van de expositie in het "Suermondt-Ludwig Museum, Aken" in 2001.

"Wood werd geboren en opgevoed in County Mayo in het westen van Ierland. Zijn familie vertrok op his adolescence naar Engeland, toen zijn moeder, een katholiek, werd weggenomen na haar huwelijk met zijn vader, een protestant. [5] Hij trainde als conceptueel schilder aan Leicester Polytechnic van 1973 tot 1976. Uitgebreide bekijking van experimentele films leidde hem naar fotografie, waarin hij autodidactisch is. [6] Hij heeft een "veelheid aan formeel afwijkende thema’s en citaten" onderzocht met een aanpak die "veel soepeler is dan de huidige conventies van post-Conceptuele fotografie of fotojournalistiek voorschrijven". In 1978 verhuisde Wood naar Merseyside, en in 2003 naar Noord-Wales waar hij als deeltijdleraar fotografie werkt aan Coleg Llandrillo Cymru.
Wood fotografeerde voornamelijk in Liverpool en Merseyside van 1978 tot 2001, voornamelijk straatfotografie "op straat, in pubs en clubs, markten, werkplekken, parken en voetbalvelden" van "vreemden, gemengd met buren, familie en vrienden." Tegelijkertijd werkte hij ook aan een langlopende studie van het landschap in het westen van Ierland, Noord-Wales en Merseyside. Hij gaat elk jaar terug naar het westen van Ierland sinds zijn familie vertrok. Hij heeft ook sinds 1988 dagelijks met video gewerkt, familieleven gefilmd [citation needed].
De foto's in Woods eerste boek en zijn bekendste serie, Looking For Love (1989), tonen mensen van dichtbij en persoonlijk in de Chelsea Reach discopub in New Brighton, Merseyside, waar hij tussen 1982 en 1985 regelmatig fotografeerde. Hierop volgde All Zones Off Peak (1998), beschreven in The Photobook: A History vol. 2. All Zones Off Peak bevat foto’s uit 18 jaar rijden met de bussen van Liverpool tijdens zijn 1978 tot 1996 'bus odyssey'—de beelden geselecteerd uit ongeveer 100.000 negatieven. People (1999), en het retrospectie-boek Photie Man (2005), gemaakt in samenwerking met de Ierse kunstenaar Padraig Timoney, volgden. Zijn werk is opgenomen in de herziene editie van Bystander: A History of Street Photography (2001).
Woods eerste grote Britse tentoonstelling, Men and Women, was in The Photographers' Gallery in Londen in 2012. Zijn eerste volledige Britse retrospective was in het National Media Museum in Bradford in 2013. Zijn landschapsfotografie werd voor het eerst tentoongesteld in 2014.
De criticus Sean O'Hagan heeft Wood beschreven als “een baanbrekende colorist”, “een fotograaf voor wie er geen regels zijn” met een "instinctieve benadering van het fotograferen van mensen van dichtbij" en citeert fotograaf Simon Roberts die zegt dat Woods foto’s "als het ware ruigheid en intimiteit combineren op een manier die de beschuldigingen van voyeurisme en inbreuk die vaak op dit soort werk rusten weet te voorkomen". Phill Coomes van BBC News schreef dat "waar ze ook zijn genomen of gemaakt, zijn foto’s altijd een spoor van menselijke aanwezigheid lijken te dragen, en in hun kern gaan ze over het leven dat door de weergegeven ruimtes stroomt." De fotokriticus van The New Yorker, Vince Aletti, omschreef Woods stijl als "losjes, instinctief en treffend" toevoegend "hij laat Martin Parr er uitzien als een formalist". (Wikipedia)