Matteo Ciffo - Frammenti - Eracle

- Contemporaine beeldhouwkunst van Matteo Ciffo (Italië - 1987). Titel Fragmenten-Eracle
- Jaargang 2026. Editie nr. 7/8 - Ondertekend en gecertificeerd door de kunstenaar, met certificaat van echtheid
- Materiaal: Koudgiet van marmer- en steenpoeders
- Uitstekende staat



Verzameling FRAGMENTEN

De vergelijking met klassieke beeldhouwkunst vormt een centraal element van deze collectie. Die vormen, historisch verbonden met het idee van perfectie, eeuwigheid en collectief geheugen, worden genomen als vertrekpunt en onderworpen aan een proces van fragmentatie en herdefiniëring.
De vorm wordt niet langer begrepen als een stabiele eenheid, maar als een tijdelijke toestand. Ze wordt onderbroken, ontbonden en opnieuw samengesteld, waarbij haar onstabiele aard wordt onthuld. Het volume opent zich, splitst zich op in blokken en fragmenten, en genereert een nieuwe structuur waarin tijd niet langer verborgen is, maar een zichtbaar element wordt.
Deze spanning elimineert het idee van perfectie als absolute toestand. Wat eeuwig lijkt, onthult zijn kwetsbaarheid. De klassieke vorm overleeft, maar getransformeerd: niet langer een symbool van onsterfelijkheid, maar een aanwezigheid doordrenkt met tijd, blootgesteld aan verandering en teruggebracht naar een nieuwe dimensie.




MATTEO CIFFO

Nato a Biella nel 1987, dal 2007 sviluppo una ricerca incentrata sulla materia, sulla sua trasformazione e sulla memoria che conserva. Il mio lavoro nasce da un rapporto diretto con materiali nobili e complessi come polveri di marmo e pietra, pigmenti naturali, terre armene, ossidi e metalli. Non li considero semplici strumenti espressivi, ma presenze vive, portatrici di tempo, storia e possibilità di rinascita.

Door middel van een proces dat ik eerder als een ritueel dan als beeldhouwkunst beschouw: een renaissance van de steen geleid door mijn hand. De praktijk ontstaat uit observatie en de wens om leven terug te geven aan wat gebroken, verlaten of vergeten is. Fragmenten en afval, vaak afkomstig van het werk van andere beeldhouwers, worden ruwe materie voor mijn werken.
Het gaat om materialen die al een eigen verhaal dragen. Ik verdeel ze en hergebruik ze, waardoor vormen ontstaan die niet langer bij hun oorspronkelijke toestand horen, maar bij een nieuwe toestand. Elke opereert voort uit een kwetsbare balans tussen verlies en wedergeboorte, tussen herinnering en mogelijkheid, waardoor het moment zichtbaar wordt waarop de materie ophoudt wat het was en iets anders wordt.

Het traject krijgt de vorm van een transformatie die de traditionele beeldhouwkunst overstijgt, en nadert een bijna alchemische dimensie. Ik gebruik materialen die al een bestaan hebben gehad, verdeel ze en hercombineer ze om nieuwe vormen en identiteiten te genereren. Iedere creatie ontstaat uit een spanning tussen vernietiging en regeneratie, tussen verlies en herinnering, waardoor een voortdurende toestand van verandering zichtbaar wordt.

Het onderzoek gaat een confrontatie aan met materialen die een diepe contradictie belichamen: schijnbaar eeuwig en onverslijtbaar, maar tegelijkertijd gevoelig en kwetsbaar. Wat onwrikbaar lijkt, onthult een instabiele aard, in staat tot reageren, roesten en transformeren in de loop van de tijd. Deze conditie maakt van de materie een actieve partner in het werk, betrokken in een constant dialoog met tijd en omgeving.

Perfectie laat ruimte voor fragiliteit, en eeuwigheid manifesteert zich als een levende en menselijke ervaring. De materie is niet ondergeschikt, maar wordt mede-auteur, terwijl op het oppervlak sporen van beweging, proces en evolutie behouden blijven.

autodidact, heb ik mijn traject opgebouwd door experimenteren, observeren en luisteren. De benadering streeft niet naar controle, maar naar het begeleiden van het materiaal in zijn transformatie. De resulterende vormen weerspiegelen hoe geheugen werkt: structuren waarin fragmenten, sporen en afwezigheden samenleven en zichzelf regenereren.

Deze praktijk onderzoekt materie als levende archief. Beelden ontstaan als aanwezigheden tussen ruïne en wedergeboorte, tussen blijvende aard en transformatie, en geven materie terug een diep hedendaagse en menselijke dimensie.