VOLTA - "Balloons Leaving the Field"






Heeft een masterdiploma Film- en Beeldende Kunsten; ervaren curator, schrijver en onderzoeker.
Catawiki Kopersbescherming
Je betaling is veilig bij ons totdat je het object hebt ontvangen.Bekijk details
Trustpilot 4.4 | 138513 reviews
Beoordeeld als "Uitstekend" op Trustpilot.
Volta, Balloons Leaving the Field, een origineel schilderij uit 2026 in acrylverf, met afbeelding 90 × 70 cm en totale doekmaat 100 × 80 cm, uit Italië, rechtstreeks verkocht door de kunstenaar, in uitstekende staat, zonder lijst en opgerold verzonden in een kartonnen buis; certificaat van echtheid op aanvraag digitaal.
Beschrijving van de verkoper
Een dichte coating van groen op groen, bezaaid met kleine bloemen die net zichtbaar zijn; hierboven een heldere hemel van azuurblauw en met op de verfplaat geplamuurde wolken. Tussen beide strekt een groot aantal ballonnen zich omhoog met uiteenlopende snelheden: rood, geel, groen, paars, blauw, nog aan dunne draden die de lucht in verdwijnen. Niemand houdt ze vast: de een is al hoog, de ander twijfelt net boven het gras. De kleur is puur, neergelegd in scherpe toetsen, zonder nuances die het verzachten. De grote schilderkunst van het landschap die de menselijke festiviteit aan de randen van een ordelijke vertelling liet, laat deze hier alleen in de middenlucht achter — de scène is volledig een beweging omhoog, en het groen beneden dient alleen om dat gevoel te versterken.
Ondertekend en gedateerd 2026 aan de onderkant rechts
Afmetingen van de afbeelding: 90 x 70 cm
Totale afmeting van het doek: 100 x 80 cm
Het werk wordt zonder lijst verkocht, deze zal opgerold worden verzonden in een kartonnen buis.
Het echtheidscertificaat wordt uitsluitend op verzoek afgegeven, in digitaal formaat.
Volta’s zoektocht beweegt zich binnen het spoor van een terugkeer — niet nostalgisch, maar actief. De grote traditie van de Europese schilderkunst is het vertrekpunt: de periode die elk werk oproept, telkens weer. Maar de handeling waarmee deze erfenis wordt doorkruist, is onmiskenbaar hedendaags. Kleur illustreert niet, ademt. De penseelstreek beschrijft niet, trilt. Wat rest van het verleden is de diepere structuur — een zeker idee van het lichaam, van ruimte, van licht — terwijl het oppervlak volledig aanwezig en levend is. Volta citeert niet, restitueert: zijn composities lijken tevoorschijn te komen uit een gedeelde culturele herinnering, weer opgezocht met andere ogen.
Een dichte coating van groen op groen, bezaaid met kleine bloemen die net zichtbaar zijn; hierboven een heldere hemel van azuurblauw en met op de verfplaat geplamuurde wolken. Tussen beide strekt een groot aantal ballonnen zich omhoog met uiteenlopende snelheden: rood, geel, groen, paars, blauw, nog aan dunne draden die de lucht in verdwijnen. Niemand houdt ze vast: de een is al hoog, de ander twijfelt net boven het gras. De kleur is puur, neergelegd in scherpe toetsen, zonder nuances die het verzachten. De grote schilderkunst van het landschap die de menselijke festiviteit aan de randen van een ordelijke vertelling liet, laat deze hier alleen in de middenlucht achter — de scène is volledig een beweging omhoog, en het groen beneden dient alleen om dat gevoel te versterken.
Ondertekend en gedateerd 2026 aan de onderkant rechts
Afmetingen van de afbeelding: 90 x 70 cm
Totale afmeting van het doek: 100 x 80 cm
Het werk wordt zonder lijst verkocht, deze zal opgerold worden verzonden in een kartonnen buis.
Het echtheidscertificaat wordt uitsluitend op verzoek afgegeven, in digitaal formaat.
Volta’s zoektocht beweegt zich binnen het spoor van een terugkeer — niet nostalgisch, maar actief. De grote traditie van de Europese schilderkunst is het vertrekpunt: de periode die elk werk oproept, telkens weer. Maar de handeling waarmee deze erfenis wordt doorkruist, is onmiskenbaar hedendaags. Kleur illustreert niet, ademt. De penseelstreek beschrijft niet, trilt. Wat rest van het verleden is de diepere structuur — een zeker idee van het lichaam, van ruimte, van licht — terwijl het oppervlak volledig aanwezig en levend is. Volta citeert niet, restitueert: zijn composities lijken tevoorschijn te komen uit een gedeelde culturele herinnering, weer opgezocht met andere ogen.
