Roberto Cafarotti - The Swimmer





€ 135 | ||
|---|---|---|
€ 125 | ||
€ 105 | ||
Catawiki Kopersbescherming
Je betaling is veilig bij ons totdat je het object hebt ontvangen.Bekijk details
Trustpilot 4.4 | 139439 reviews
Beoordeeld als "Uitstekend" op Trustpilot.
Roberto Cafarotti's olieverfschilderij The Swimmer op canvas meet 50 x 40 cm, is gesigneerd, een originele editie uit 2026, met groene en gele tinten en een modernthema van mode.
Beschrijving van de verkoper
De Zwemster
Acryl op doek, 50 × 40 cm
Onderdeel van de stroming Onvoltooid Manierisme.
In deze serie ligt de schoonheid niet in de voltooide perfectie, maar in de openheid, in het half achtergelaten spoor, in het gebaar dat stopt voordat het definitief wordt.
Een zwemster zwemt al uren.
Of misschien al altijd.
De waterlijn snijdt haar lichaam doormidden: boven is er de witte hemel, de donkere rots, het licht dat nog niet weet of het dag zal worden of blijft hangen. Daaronder opent zich een wereld die nog niet heeft besloten te eindigen. Groene vormen bewegen traag, als onuitgesproken gedachten. Blauw en transparant ogende objecten drijven gewichtloos, als herinneringen die niet willen bezinken.
Zij kijkt niet achterom. Zij zoekt niet naar de oever. Blijft haar armen naar voren duwen, achter zich onvoltooide sporen achterlatend.
Zij weet dat het schilderij nooit af zal zijn.
Zij weet dat ware schoonheid precies daar zit: in het geen eind hebben.
En terwijl ze zwemt, ademt onder haar nog steeds iets.
We moeten leren om het onvoltooide niet als een defect te zien, maar als een vorm van waarheid. Alles wat leeft, is op een of andere manier nog steeds bezig.
De Zwemster
Acryl op doek, 50 × 40 cm
Onderdeel van de stroming Onvoltooid Manierisme.
In deze serie ligt de schoonheid niet in de voltooide perfectie, maar in de openheid, in het half achtergelaten spoor, in het gebaar dat stopt voordat het definitief wordt.
Een zwemster zwemt al uren.
Of misschien al altijd.
De waterlijn snijdt haar lichaam doormidden: boven is er de witte hemel, de donkere rots, het licht dat nog niet weet of het dag zal worden of blijft hangen. Daaronder opent zich een wereld die nog niet heeft besloten te eindigen. Groene vormen bewegen traag, als onuitgesproken gedachten. Blauw en transparant ogende objecten drijven gewichtloos, als herinneringen die niet willen bezinken.
Zij kijkt niet achterom. Zij zoekt niet naar de oever. Blijft haar armen naar voren duwen, achter zich onvoltooide sporen achterlatend.
Zij weet dat het schilderij nooit af zal zijn.
Zij weet dat ware schoonheid precies daar zit: in het geen eind hebben.
En terwijl ze zwemt, ademt onder haar nog steeds iets.
We moeten leren om het onvoltooide niet als een defect te zien, maar als een vorm van waarheid. Alles wat leeft, is op een of andere manier nog steeds bezig.

