Alfredo Grimaldi (1950) - Sinfonia Amalfitana tra Limoni e Mare

Amalfische Symfonie tussen Citroenen en Zee

Op dit doek interpreteert Alfredo Grimaldi het uitzicht op de Amalfikust opnieuw met een dicht, zonnig schildertaal en met een sterke post-impressionistische inslag.
De scène is opgebouwd door middel van een scenografische natuurlijke coulisse: linksboven hangen weelderige gouden citroenen, terwijl de onderrand wordt verfraaid door een weelderige bloei van roze rozen en felle oranje tinten die een panoramisch uitkijkpunt afbakenen. Deze cornice van groen drijft de blik naar de diepe baai, waar cobaltblauwe en ultramarijn wateren, materieel gemaakt door korte toetsjes wit, stilletjes boten verwelkomen.
Aan de rechterkant klimt het karakteristieke kustplaatsje omhoog. De mediterrane architectuur — uitgevoerd in de tinten roze, geel en wit — wordt met een levendig ritme over elkaar heen gelegd tot ze uitmonden in de groene koepel van de stedelijke kerk. De klif die zich abrupt laat zien, weergegeven met snelle penseelstreken van zuivere kleur die zich uitstrekken van roze tot smaragdgroen, geeft de kracht terug van het landschap gevormd door de zuidelijke zon.
Het vakkundige gebruik van de verflaag en de hoge verzadiging van kleur geven het werk een buitengewone vitaliteit, waardoor het landschap transformeert tot een intense viering van de mediterrane schoonheid.