Tijs Dragtsma (1992) - Aperture of Control

KERSTVERZENDING*

Aperture of Control begint in duisternis, met een enkel figuur zittend in stilte. Hij is een regisseur in elk detail, het maatkostuum, de kalmte, de stilte van iemand die een leven lang heeft gekeken in plaats van bekeken te worden. Vanavond zijn de rollen omgekeerd.

Hij houdt een leeg filmkader voor zijn gezicht. Er loopt geen film doorheen, er wordt geen beeld geprojecteerd, slechts één oog zichtbaar door de opening, dat de kijker bestudeert zoals hij misschien een scène bestudeert voordat hij ze als afgemaakt bestempelt. Het kader is leeg, maar het is het meest gezaghebbende voorwerp in de kamer.

Dit werk is niet geschilderd of gedrukt. Het bestaat door gecontroleerde krassen die direct in acrylglas zijn aangebracht, hetzelfde principe dat door de hele serie loopt. Het beeld wordt niet aan het oppervlak toegevoegd, het wordt eruit gehaald. Het licht vindt de markeringen en laat de figuur vrij, dan verschuift het licht en hij trekt zich terug in de duisternis, alsof het kader zelf bepaalt wanneer hij gezien mag worden.

Van een afstand leest het stuk als een enkel monumentaal portret, met houding en vastberadenheid. Kom dichterbij en die zekerheid smelt samen tot een rustige, gecontroleerde veld van oppervlakteschade, ontelbare individuele beslissingen die pas tot uiting komen in een gezicht wanneer het oog weer terugtrekt. Die spanning tussen auteurschap en illusie, tussen wat getoond en wat achtergehouden wordt, is het echte onderwerp van het stuk.

Het lege kader wordt een vraag over controle zelf. Wie dirigeert het beeld, de man erachter of het licht dat hem onthult. Aperture of Control gaat verder met de Art with Scratch-serie van Tijs Dragtsma, waarin beelden worden opgebouwd door gecontroleerde oppervlakteschade in plaats van pigment of drukwerk. Een visuele taal waarin schade geen vernietiging is, maar structuur.

"Het kader is leeg. Het oog is het niet."

Over Art with Scratch

Art with Scratch is een oeuvre waarin het beeld niet getekend is, maar losgelaten wordt. In, lijn voor lijn, in een diepe zwarte ondervlak uitgehouwen, verschijnt elk werk door talloze precieze krassen die het licht vangen en vorm geven uit het donker.

Van een afstand lijkt het beeld bijna photographisch. Krachtig, herkenbaar en vol aanwezigheid. Maar van dichtbij lost het werk op in een dicht veld van individuele merktekens. Fijn, fragiel en bijna gewichtloos. Wat massief leek, blijkt een delicate web van lijnen te zijn, elk een weloverwogen gebaar, elk essentieel voor het geheel.

Het licht creëert het beeld niet. Het scherpt het aan. Het zwarte oppervlak absorbeert, terwijl de gekraste lijnen terugkaatsen. Terwijl het licht over het oppervlak verschuift, ademt het beeld. Vanuit één hoek staat de figuur helder en gedefinieerd. Vanuit een andere hoek verzacht het en keert terug naar de duisternis waarvan het kwam, zonder ooit te verdwijnen. Onder een gericht spotlicht verdiept het contrast en krijgt het beeld een sculpturale, bijna lumineuze kwaliteit.

Wat dit medium zo boeiend maakt, is de stille spanning ervan. De handeling van krassen is direct en onomkeerbaar. Elke lijn is een beslissing die niet ongedaan gemaakt kan worden. Toch is het resultaat niet hard. Het is intiem, atmosferisch en vol beweging. Harde dingen worden zacht. Vernietiging wordt schepping. Afwezigheid wordt aanwezigheid.

In werken zoals dit portret is de figuur nooit volledig vastgelegd. Door de wisselwerking van lijn, licht en schaduw verschuift het beeld met perspectief en sfeer. Op bepaalde momenten lijkt het onderwerp naar voren te stappen uit het zwart. Op andere momenten zakt het terug naar stilstand. Het is juist in die beweging, tussen scherpte en kalmte, dat het werk tot leven komt.

Zoals alle materialen die door de tijd worden aangeraakt, draagt het oppervlak zijn eigen stille leven. Elke kras houdt een moment, een adem, een gebaar vast. Samen vormen ze niet alleen een beeld, maar een aanwezigheid, een aanwezigheid die zich blijft openbaren bij elke verandering van licht.

Over de kunstenaar

Mijn naam is Tijs Dragtsma, oprichter van TD Fine Art Studio.

Als kunstenaar word ik gedreven door een constante wens om nieuwe visuele talen te verkennen. Ik beschouw kunst niet als een vaste stijl, maar als een evoluerend ontdekkingsveld waar materiaal, structuur, licht en emotie samenkomen.

Mijn werk begint vaak met een simpele vraag. Hoe kan een materiaal op een nieuwe manier spreken. Hoe kan hardheid intimiteit worden. Hoe kan precisie emotie creëren. Die zoektocht ligt aan de kern van alles wat ik schep.

Binnen TD Fine Art Studio wordt elk oeuvre benaderd als een eigen wereld, met zijn eigen logica, sfeer en visuele identiteit. Sommige werken ontstaan door ritme, herhaling en structuur. Anderen ontstaan door afwezigheid, schaduw, reflectie of spanning. Wat hen verbindt, is een gedeelde inzet voor originaliteit, helderheid en emotionele aanwezigheid.

Ik ben gefascineerd door contrast. Tussen kracht en kwetsbaarheid. Tussen controle en gevoel. Tussen wat zichtbaar is en wat openstaat voor interpretatie. Mijn doel is niet slechts een beeld maken, maar een werk creëren dat aandacht vasthoudt, aanzet tot nadenken en zichzelf blijft openbaren na verloop van tijd.

TD Fine Art Studio is de ruimte waarin deze verkenningen samenkomen. Het is niet alleen een atelier, maar een evoluerend artistiek universum gevormd door nieuwsgierigheid, precisie en de ambitie om werk te maken dat onderscheidend, intentioneel en levendig aanvoelt.

*Alle aankopen die tussen 3 augustus en 16 augustus zijn betaald, worden niet binnen de gebruikelijke drie werkdagen verzonden vanwege mijn vakantie.

Deze aankopen worden zorgvuldig verpakt en verzonden tussen 17 augustus en uiterlijk 23 augustus. Na uw aankoop houd ik u persoonlijk op de hoogte van de verwachte verzenddatum.

Bedankt voor uw begrip.